I SA/Gl 1388/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z I. na postępowanie kontrolne Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. nr [...] w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia odrzucić skargę W dniu [...] 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. skarga "A" Sp. z o.o. w I. dotycząca postępowania kontrolnego nr [...] przeprowadzonego w "A" w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych za 2001r. W przedmiotowej skardze zarzucono Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej w K. naruszenie prawa polegające na nie zakończeniu prawidłowo kontroli i nie wydaniu protokołu kontroli przed wydaniem decyzji z dnia [...] r. nr [...] oraz wydaniu tej decyzji przed doręczeniem postanowienia o zapoznaniu się z aktami sprawy. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zobowiązanie UKS w K. na podstawie art. 291 § 4 Ordynacji podatkowej do prawidłowego zakończenia kontroli poprzez wydanie na podstawie art. 290 § OP protokołu kontroli przed wydaniem decyzji w sprawie oraz zobowiązanie UKS w K. do zagwarantowania stronie na podstawie art. 291 § 1 OP czynnego udziału w postępowaniu kontrolnym poprzez umożliwienie złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień, co do ustaleń protokołu wraz ze wskazaniem stosownych wniosków dowodowych oraz wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów i zobowiązanie UKS na podstawie art. 291 § 3 OP do ich rozpatrzenia w terminie ustawowym przed wydaniem decyzji w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. W myśl art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt.1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt.5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt.1-4. Nadto w świetle art. 3 § 3 wyżej cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wreszcie zgodnie z art. 4 ustawy ppsa, rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Tymczasem skarżąca spółka nie skarży żadnego z wyżej wymienionych aktów. Przedmiot jej skargi stanowi bowiem wadliwe przeprowadzenie przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. postępowania kontrolnego poprzez nie zakończenie prawidłowo kontroli i nie wydanie protokołu kontroli przed wydaniem decyzji z dnia [...] r. nr [...] oraz wydanie tej decyzji przed doręczeniem postanowienia o zapoznaniu się z aktami sprawy. Co się tyczy zaś czynności z zakresu administracji publicznej podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego to czynność taka musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Konieczne jest zatem odniesienie takiej czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa dla skarżącego uprawnienie lub obowiązek. Mając na uwadze przytoczone wyżej spostrzeżenia stwierdzić należy, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie dotyczy żadnego aktu czy też czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Z kolei gdyby uznać, iż przedmiot skargi stanowi bezczynność organu, polegającą na nie zakończeniu prawidłowo kontroli i nie wydaniu protokołu kontroli przed wydaniem decyzji oraz wydaniu decyzji przed doręczeniem postanowienia o zapoznaniu się z aktami sprawy, również należałoby uznać ją za niedopuszczalną. Zgodnie bowiem z pkt.8 wyżej cytowanego przepisu zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt.1-4 ppsa. Dlatego też skarga na bezczynność organu przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt.1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt.4 tj. dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznana uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zatem istotę skargi na bezczynność może stanowić jedynie zarzut nie wydania w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej do wydania lub podjęcia, których organ był zobligowany, które z kolei podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Dlatego też skargę "A" Sp. z o.o. w I. na postępowanie kontrolne prowadzone przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. uznano za niedopuszczalną i odrzucono na mocy art. 58 § 1 pkt.6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.