VII SA/Wa 1524/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2006 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych skargę oddala. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] czerwca 2006 roku [...]. po rozpatrzeniu odwołania zainteresowanego, utrzymała w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej P. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2006 roku w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności architektonicznej w ograniczonym zakresie bez przeprowadzenia egzaminu. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny i prawny: W dniu 27 grudnia 2005 roku P. B. złożył wniosek o nadanie uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności architektonicznej w ograniczonym zakresie przedstawiając między innymi dyplom ukończenia policealnego studium zawodowego potwierdzającego uzyskanie tytułu technika architekta oraz książkę praktyki zawodowej. Po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna wydała decyzję o odmowie nadania zainteresowanemu uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności architektonicznej w ograniczonym zakresie bez przeprowadzenia egzaminu, stwierdzając w uzasadnieniu, że wykształcenie strony nie odpowiada wymaganiom o ubieganie się o uprawnienia budowlane we wskazanej specjalności i nie jest wymienione w załączniku Nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 roku w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. W odwołaniu zainteresowany podniósł, że uzyskane wykształcenie zawodowe i tytuł technika architekta w 1991 roku kwalifikuje zastosowanie w sprawie §29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, bowiem stanowi odrębną grupę zawodową i odbiega od zawodów technicznych określonych w rozporządzeniu a więc podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu. Rozpoznając sprawę w wyniku odwołania Krajowa Komisja Kwalifikacyjna wyjaśniła, iż w trakcie postępowania odwoławczego uległ zmianie stan prawny, bowiem z dniem 31 maja 2006 roku weszło w życie rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 roku w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, które uchyliło rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 roku. Podkreślając obowiązek organu do uwzględnienia zmian stanu prawnego, organ odwoławczy wskazał §28 ust. 1 nowego rozporządzenia, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. Zważywszy wszczęcie przedmiotowego postępowania w dniu 27 grudnia 2005 roku i jego niezakończenie do dnia 31 maja 2006 roku, do postępowania tego będą miały zastosowanie przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 roku, a ustawa Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2006 roku. Powołując art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane, organ wskazał, iż jednym z warunków uzyskania uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie jest posiadanie średniego wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności lub pokrewnego wyższego wykształcenia. Z wykazu kierunków wykształcenia uznanego za odpowiednie lub pokrewne, stanowiącego załącznik do rozporządzenia wynika, że dla powyższej specjalności wymagane jest legitymowanie się wykształceniem wyższym na kierunku budownictwo. Zważywszy taksatywne wyliczenie kierunków wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego, rola Komisji Kwalifikacyjnej sprowadza się do ustalenia wykształcenia i stwierdzenia, czy jest ono wymienione w załączniku. Jedynie w przypadku wykształcenia uzyskanego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, podlega ono indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez komisję (§29). Jednakże, jak wyjaśnił dalej organ, przypis § 29 rozporządzenia ma na celu objęcie nim osób, których kierunki kształcenia zmieniły nazwę lub zreorganizowały się, ale program nauczania był tożsamy z programem nauki kierunków wykształcenia wymienionych w załączniku. Organ odwoławczy podkreślił, że zawód techniczny – technik architekt istnieje od wielu lat i gdyby ustawodawca uznał jego ukończenie jako wystarczające do nabycia uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności architektonicznej w ograniczonym zakresie, to umieściłby ten zawód jako odpowiedni do ich uzyskania. W tej sytuacji organ odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania decyzji I instancji. Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł P. B. domagając się jej uchylenia i podnosząc zarzuty lakonicznego uzasadnienia i dowolnej interpretacji. Według skarżącego zachodziła konieczność indywidualnego rozpatrzenia i zakwalifikowania wykształcenia jakie posiada a także wykazania w sposób nie budzący wątpliwości w oparciu o program nauczania, że skarżący nie posiada wymaganego wykształcenia, skoro tak przyjęła Komisja. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podkreślając że żadne wykształcenie średnie nie upoważnia do żądania nadania uprawnień w specjalności architektonicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Zagadnienie uzyskania uprawnień budowlanych reguluje art. 14 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku, jednakże ustawa nie rozstrzyga jakie wykształcenie należy uznać za odpowiednie dla danej specjalności. Rozporządzenie wykonawcze właściwego ministra stosownie do treści art. 16 tej ustawy, w szczególności ma określać rodzaj i zakres przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, sposób stwierdzania posiadania tego przygotowania, wykaz kierunków wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego dla danej specjalności, sposób udokumentowania wykształcenia i praktyki, przeprowadzania egzaminu i jego zakres a także wykaz specjalizacji wyodrębnionych. Wyliczenie kierunków wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego jest taksatywne. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 roku w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. 96/05 poz. 817) wydane na podstawie art. 16 Prawa budowlanego i obowiązujące w dacie złożenia wniosku o przyznanie uprawnień a także wiążące w sprawie z uwagi na przepis przejściowy §28 kolejnego aktu regulującego tę materię tj. rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 roku (Dz. U. 83/06 poz. 578), stanowiło w załączniku Nr 1, iż do uzyskania uprawnień budowlanych w ograniczonym zakresie w specjalności architektonicznej wymagane jest wykształcenie wyższe na kierunku budownictwo (jako pokrewne do wykształcenia na kierunku architektura i urbanistyka). Skarżący posiada wykształcenie zawodowe i tytuł technika architekta uzyskany w 1991 roku. Zdaniem skarżącego kwalifikuje to zastosowanie w jego przypadku §29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 roku stanowiącego, iż wykształcenie uzyskane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określany w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez właściwą komisję kwalifikacyjną, na podstawie programu kształcenia, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności. Z tym stanowiskiem nie można się zgodzić. Jak trafnie wskazał organ odwoławczy, §29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury ma na celu objęcie nim osób, których kierunki kształcenia zmieniły nazwę lub zreorganizowały się, ale program nauczania był tożsamy z programem nauki kierunków wykształcenia ujętych w załączniku Nr 1 do tego rozporządzenia. Zawód techniczny – technik architekt istnieje od wielu lat i gdyby ustawodawca uznał jego ukończenie jako wystarczające do nabycia uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności architektonicznej w ograniczonym zakresie, to wskazałby ten zawód jako odpowiedni do ich uzyskania. W ocenie Sądu – wbrew stanowisku skarżącego interpretacja przepisów przeprowadzona przez organ nie może być uznana za dowolną, zaś uzasadnienie decyzji za lakoniczne. Skoro zatem obowiązujące przepisy nie kwalifikują wykształcenia posiadanego przez skarżącego, jako uprawniającego do ubiegania się o nadanie uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności architektonicznej w ograniczonym zakresie (co stwierdził organ w toku postępowania kwalifikacyjnego) to nie istniała podstawa do nadania zainteresowanemu uprawnień w tym zakresie. W tym stanie rzeczy skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270).