II OZ 388/06

II OZ 388 / 06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 kwietnia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. i Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 913/05 o odmowie przyznania K. i Z. S. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. i Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 25 sierpnia 2005 r. znak : [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a oddalić zażalenie. II OZ 388/06 UZASADNIENIE. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił K. i Z. S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd uznał, że skarżący nie wykazali, iż spełniają ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Z oświadczeń majątkowych skarżących nie wynika, aby ich sytuacja majątkowa uniemożliwiała im samodzielne finansowanie prowadzonego postępowania sądowego, bowiem wnioskodawca wraz z żoną i synem mają stałe źródło utrzymania (emerytury i renta) i osiągają z tego tytułu regularne, miesięczne dochody w łącznej kwocie 3307,16 złotych brutto, są również właścicielami nieruchomości (domu o powierzchni 110 m2). Pozwala to zdaniem Sądu przyjąć, że skarżący są w stanie uiścić wpis od skargi w kwocie 500 złotych, jak również ponieść ewentualne pozostałe koszty postępowania. Z tych względów Sąd pierwszej instancji na podstawie przepisu art. 248 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K. i Z. S.i wskazując na zły stan zdrowia domagali się zwolnienia ich z kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie strony skarżącej nie ma usprawiedliwionych podstaw. Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej zwanej p.p.s.a.- przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze treść powołanego art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazali zaistnienia przesłanek uzasadniających przyznanie im prawa pomocy w zakresie częściowym. We wniesionym zażaleniu skarżący także nie wskazali na istnienie takich okoliczności, które pozwalałyby na skuteczne zakwestionowanie oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji, co do sytuacji materialnej strony skarżącej. W związku z zawartymi we wniesionym zażaleniu wywodami stwierdzić trzeba, iż rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy ogranicza się do ustalenia zaistnienia wymogów zawartych w przepisie art. 246 p.p.s.a., a nie analizy całokształtu roszczeń strony skarżącej. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.