I SA/Wa 1530/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska asesor WSA Joanna Skiba (spr.) asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Emilia Kokoryk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2006 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej zarządcy nieruchomości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2006 roku nr [...], sprostowaną następnie postanowieniem z dnia [...] września 2006 roku nr [...] Minister Budownictwa, po rozpatrzeniu wniosku P. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 2002 roku nr [...] o odmowie nadania P. S. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami- utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2002 roku. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2000 roku P. S. wystąpił o nadanie licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami w trybie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 stycznia 2000 roku o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw (Dz. U. Nr 6, poz. 70). Państwowa Komisja Kwalifikacyjna do spraw uprawnień i licencji zawodowych w dniu [...] sierpnia 2001 roku przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne dotyczące powyższego wniosku, w wyniku którego, na podstawie oceny dorobku zawodowego P. S. ustaliła, że wykonywane przez niego czynności zawodowe w okresie od 1989 roku do 1991 roku nie kwalifikują się do uznania ich jako stażu w zarządzaniu nieruchomościami. Następnie decyzją z dnia [...] lutego 2002 roku Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmówił nadania P. S. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami. Po złożeniu przez P. S. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 roku nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 2002 roku orzekającą o odmowie nadania P. S. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami. Na skutek skargi wniesionej przez P. S., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2005 roku, wydanym w sprawie sygn. akt I Sa/Wa 2109/04 uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 roku. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że organ w uzasadnieniu decyzji całkowicie pominął przepisy regulujące warunki nadania licencji zawodowej, w tym przepisy określające na czym polega zarządzanie nieruchomościami oraz jakie kryteria musi spełniać osoba ubiegająca się o nadanie licencji zawodowej. Ponadto Sąd zwrócił uwagę, że przepis art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 stycznia 2000 roku, na podstawie którego został złożony wniosek, nie może być oceniany bez powiązania z treścią przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, ponieważ jedynie osoby spełniające kryteria tam wskazane, które wykonywały działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami, przez czas określony w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 stycznia 2000 roku mogą otrzymać licencję zawodową w zakresie zarządzania nieruchomościami bez odbycia praktyki i złożenia egzaminu. Po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Państwowa Komisja Kwalifikacyjna przeprowadziła w dniu [...] kwietnia 2006 roku postępowanie kwalifikacyjne w sprawie nadania licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami w trybie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 stycznia 2000 roku o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw. Państwowa Komisja Kwalifikacyjne dokonała oceny działalności zawodowej P. S. na podstawie następujących dokumentów: 1) zaświadczenia Sądu Rejonowego w G. o powołaniu skarżącego postanowieniem z dnia [...] maja 1995 roku na likwidatora [...] Przedsiębiorstwa [...] w G., 2) zaświadczenia Sądu Rejonowego w G. o powołaniu P. S. postanowieniem z dnia [...] września 1995 roku na likwidatora "[...]", 3) zaświadczenie zarządu firmy "[...]" sp. z.o.o. w K. z dnia [...] grudnia 2000 roku o wykonywaniu zarządu nieruchomością przez P. S. w okresie od czerwca [...] roku do czerwca [...] roku, 4) dwóch zakresów czynności, o tej samej treści podpisanych przez P. S. z datą [...] grudnia 1995 roku i [...] marca 2000 roku, 5) oświadczenie z dnia [...] lutego 2001 roku o faktycznym wykonywaniu czynności zarządcy nieruchomości podpisane przez P. S. Te dokumenty stanowiły podstawę ustalenia przez Państwową Komisję Kwalifikacyjną, protokołem z dnia [...] kwietnia 2006 roku, że P. S. w postępowaniu dotyczącym nadania licencji zawodowej w trybie art. 2 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 7 stycznia 2000 roku o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw - nie udokumentował wykonywania działalności w zakresie zarządzania nieruchomościami przed dniem 1 stycznia 2000 roku przez okres dłuższy niż 5 lat i w związku z tym brak jest podstaw do zwolnienia kandydata z obowiązku złożenia egzaminu. Zdaniem organu naczelnego definicja zarządzania nieruchomościami w dacie złożenia wniosku o nadanie licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami określona była w art. 185 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115 poz. 741 , z późń. zm.), który stanowił, że zarządzanie nieruchomością polega na podejmowaniu wszelkich decyzji i dokonywaniu wszelkich czynności zmierzających do utrzymywania nieruchomości w stanie niepogorszonym zgodnie z jej przeznaczeniem, jak również do uzasadnionego inwestowania w tę nieruchomość. Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu zarządca nieruchomości działa na podstawie umowy o zarządzanie nieruchomością zawartej z jej właścicielem, wspólnotą mieszkaniową albo inną osoba lub jednostką organizacyjną, której przysługuje prawo do nieruchomości, ze skutkiem prawnym bezpośrednio dla tej osoby lub jednostki organizacyjnej. Zdaniem Ministra Budownictwa, z przepisów tych wynika, że tylko działalność zarządzania nieruchomościami odpowiadająca tym kryteriom może być uznana za zarządzanie nieruchomościami. Z tych względów Państwowa Komisja Kwalifikacyjna, podczas postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzonego w dniu [...] kwietnia 2006 roku, uznała, że P. S. nie udokumentował wykonywania działalności zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami przed dniem 1 stycznia 2000 roku. W okresie od 1992 r. do 1999 roku pełnił funkcje likwidatora, podlegał wówczas przepisom ustawy z dnia 25 września 1981 roku o przedsiębiorstwach państwowych (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 981 z późń. zm.) oraz przepisom rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1981 roku w sprawie wykonywania ustawy o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. z 1981 roku, Nr 31 poz. 170, z późń. zm.). Natomiast czynności wykonywane przez P. S. jako likwidatora nie były czynnościami zarządzania nieruchomościami w rozumieniu art. 185 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Pozostałe przedstawione przez P.S. dokumenty stanowią w rzeczywistości oświadczenia zainteresowanego o wykonywaniu czynności zarządzania, nie przedstawił natomiast żadnego dokumentu potwierdzającego zapisy zawarte w ww. dokumentach. Biorąc pod uwagę wyniki przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego organ stwierdził, że brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2003 roku o odmowie nadania P.S. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami. Skargę na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2006 roku wniósł P. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji wobec wystąpienia podstawy przewidzianej w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 stycznia 2000 roku o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw przez nieprawidłową interpretację treści tego przepisu, naruszenie art. 189 (bez określenia jakiej ustawy) - przez nieprawidłowe przyjęcie, iż osoba ubiegająca się o uzyskanie licencji nie wykonywała zarządu nieruchomościami i nie posiadała kwalifikacji do zarządzania nieruchomościami tak w dacie złożenia wniosku, jak i przed datą 1 stycznia 2000 roku, naruszenie art. 7, 8, 9 i 107 § 1 i 3 kpa , sprzeczność ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału - przez przyjęcie, iż osoba ubiegająca się o nadanie licencji, przed 1 stycznia 2000 roku nie wykonywała działalności w zakresie zarządzania nieruchomościami przez czas dłuższy niż 5 lat i nie posiada odpowiednich kwalifikacji wbrew zebranym w sprawie materiałom, a szczególności dokumentom. Minister Budownictwa wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzkie sądy administracyjne sprawują, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie i oceniając podniesione w sprawie zarzuty, Sąd doszedł do przekonania, że zarzuty te nie podważają legalności zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia 6 lutego 2002 roku Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Przepis art. 2 ust.1 powołanej ustawy z dnia 7 stycznia 2000 roku, będący normą szczególną w stosunku do przepisów ustawy regulujących postępowanie kwalifikacyjne, określa sytuacje, kiedy osoby ubiegające się o nadanie licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami mogą być zwolnione z obowiązku odbycia praktyki zawodowej oraz złożenia egzaminu. Uzależnione jest to od wykonywania przez te osoby przed dniem 1 stycznia 2000 roku działalności zawodowej w omówionym zakresie przez okres 5 lat. W świetle tego przepisu osoba zainteresowana uzyskaniem licencji zawodowej winna udowodnić działalność w zakresie zarządzania nieruchomością w rozumieniu art. 185 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Przenosząc te wywody na grunt niniejszej sprawy należy uznać, że Państwowa Komisja Kwalifikacyjna, która na mocy art. 191 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne prawidłowo uznała, że czynności pełnione przez skarżącego w okresie 1989 - 1999 roku jako pełnomocnika zarządu firm i likwidatora przedsiębiorstwa nie są czynnościami określonymi w art. 185 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a wydana na tej podstawie decyzja jest słuszna. Art. 185 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że pośrednictwo w obrocie nieruchomościami polega na podejmowaniu decyzji i dokonywaniu czynności mających na celu zapewnienie właściwej gospodarki ekonomiczno - finansowej nieruchomości oraz zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania i właściwej eksploatacji nieruchomości, w tym bieżącego administrowania nieruchomością, jak również czynności zmierzające do utrzymania nieruchomości w stanie niepogorszonym zgodnie z jej przeznaczeniem oraz do uzasadnionego inwestowania w tę nieruchomość. Ustęp 2 tego artykułu określa, że zarządca nieruchomości działa na podstawie umowy o zarządzanie nieruchomością zawartej z jej właścicielem, wspólnotą mieszkaniową albo inną osobą. Z treści powołanych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że tylko działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami odpowiadająca tym kryteriom może prowadzić do nadania uprawnień w trybie szczególnym, określonym art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 7 stycznia 2000 roku o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw, nie zaś każdy rodzaj działalności, który w jakimś stopniu jest zbliżony do zarządzania nieruchomością lub zawiera określone elementy zarządu nieruchomością. Zatem należy uznać, że Państwowa Komisja Kwalifikacyjna prawidłowo uznała, że czynności wykonywane przez skarżącego w latach 1989-1992 jako pełnomocnika zarządu firmy "[...]" S.A. w G. i w latach 1992- 1995 jako pełnomocnika firmy "[...]" sp. z o.o. w G., które to podmioty nie prowadziły działalności w zakresie zarządzania nieruchomościami, nie są czynnościami, o których mowa w art. 185 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Również prawidłowo Komisja uznała, że wykonywana przez skarżącego od 1995 roku funkcja likwidatora różnych podmiotów gospodarczych nie była związana z wykonywaniem czynności, o których mowa w powołanym wyżej artykule. Likwidator przedsiębiorstwa działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 września 1981 roku o przedsiębiorstwach państwowych (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 981 ze zm.) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1981 roku w sprawie wykonania przepisów ustawy o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. Nr 31 poz. 170). Zgodnie bowiem § 48 ust. 2 powołanego rozporządzenia likwidator wykonuje prawa i obowiązki dyrektora przedsiębiorstwa w zakresie niezbędnym do zakończenia działalności likwidowanego przedsiębiorstwa. Mając na uwadze wszystkie wyżej omówione okoliczności podnieść należy, że czynności wykonywane przez skarżącego jako pełnomocnika zarządu firm oraz likwidatora nie były czynnościami w zakresie zarządzania nieruchomością w rozumieniu art. 185 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dlatego zarówno Państwowa Komisja Kwalifikacyjna jak i organ administracji słusznie uznały, że skarżący nie spełnia kryteriów z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 stycznia 2000 roku uprawniających go do nadania mu licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami bez obowiązku odbycia praktyki zawodowej i złożenia egzaminu. Te wszystkie okoliczności sprawiają, że zarzuty podniesione w skardze nie są zasadne. Minister Budownictwa wydając decyzję z dnia [...] lipca 2006 roku dysponował obszernym materiałem dowodowym i dokonał jego prawidłowej oceny. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w wyroku.