II FZ 676/06
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2006-11-24
Skład orzekający: Sylwester Marciniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy określenie wysokości straty podatkowej stanowi "należność pieniężną", od której wysokość wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia?Ratio decidendi
Określenie wysokości straty podatkowej nie jest "należnością pieniężną" w rozumieniu przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co oznacza, że wpis od skargi kasacyjnej nie jest uzależniony od wartości przedmiotu zaskarżenia, lecz stanowi wpis stały. W przypadku skargi dotyczącej określenia wysokości straty, wpis stały od skargi wynosi 500 zł, a od skargi kasacyjnej połowę tej kwoty, czyli 250 zł.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał spółkę do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 2.365 zł, obliczonego od wartości straty podatkowej. Spółka wniosła zażalenie, argumentując, że strata nie jest należnością pieniężną, a wpis powinien być stały. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone zarządzenie w całości i określono należny wpis od skargi kasacyjnej na 250 zł.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.-F. sp. z o.o. w P. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 września 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 424/04 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 2.365 zł w sprawie ze skargi P.-F. sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 6 maja 2006 r. (...) w przedmiocie określenia wysokości straty za rok 2001 postanawia: 1) uchylić zaskarżone zarządzenie w całości, 2) określić należny wpis od skargi kasacyjnej na 250 zł.
Zarządzeniem z dnia 7 września 2006 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 220 par. 1 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i par. 1 pkt 4 w zw. z par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwał pełnomocnika P. F. sp. z o.o. w P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2.365 zł od skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 6 maja 2006 r., (...), w przedmiocie określenia wysokości straty za rok 2001. Wysokość wpisu została obliczona od wysokości straty z uwzględnieniem uiszczonej już przez skarżącą spółkę kwoty /250 zł/.
W zażaleniu z dnia 20 września 2006 r. skarżąca spółka wniosła o uchylenie powyższego zarządzenia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku oraz o zasądzenie zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącej. Zdaniem autora zażalenia zaskarżone zarządzenie narusza art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz par. 1 pkt 4 i par. 2 ust. 3 pkt 12 oraz par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W ocenie strony zaskarżona w sprawie decyzja - określająca wysokość straty skarżącej - nie obejmowała jakiejkolwiek należności pieniężnej, a zatem wysokość wpisu sądowego należnego od skargi kasacyjnej nie była uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia. Należność pieniężną strona definiuje jako kwotę, która jest należna jednemu podmiotowi od drugiego, a więc kwota, która powinna zostać zapłacona przez adresata zaskarżonej decyzji do budżetu państwa lub wypłacona adresatowi zaskarżonej decyzji z budżetu państwa w celu wykonania publicznoprawnego zobowiązania ukształtowanego tą decyzją /kwota zobowiązania podatkowego, zwrotu podatku, nadpłaty/. Należnościami pieniężnymi nie są takie wartości określone decyzją podatkową, które stanowią jedynie element kalkulacji należności pieniężnej w postaci podatku, np. podstawa opodatkowania /dochód, majątek, wartość celna/. Do tej ostatniej kategorii należy wysokość straty poniesionej przez skarżącą. Strata nie jest należnością pieniężną, bowiem jej wystąpienie w danym roku podatkowym w określonej wysokości nie powoduje konieczności wpłaty przez podatnika podatku dochodowego tej kwoty ani też nie uprawnia go do wypłaty tej kwoty - jest to jedynie wartość rachunkowa i sama w sobie nie jest przedmiotem jakiegokolwiek zobowiązania publicznoprawnego, nie jest też opodatkowana podatkiem dochodowym od osób prawnych. Określenie wysokości straty nie powoduje bezpośrednio powstania jakiejkolwiek należności pieniężnej, która mogłaby być przedmiotem zaskarżenia. Na poparcie swojego stanowiska strona przywołała postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego - z dnia 20 lutego 2001 r., I SA/Łd 262/01 i z dnia 7 października 2004 r., GZ 36/04. Strona wskazała też, iż wysokość straty w danym roku podatkowym może mieć wpływ na kwotę zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym za następne lata podatkowe, jednak wpływ ten może wystąpić tylko w innej sprawie niż sprawa dotycząca roku podatkowego, w którym wystąpiła strata i z tego względu nie powinien mieć znaczenia dla określania przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Ponieważ w sprawie nie wystąpiła wartość przedmiotu zaskarżenia, to zgodnie z art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i par. 2 ust. 3 pkt 12 w zw. z par. 3 powołanego rozporządzenia należało w sprawie uiścić wpis stały w wysokości 250 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Przyznać rację należy stronie skarżącej - określenia wysokości straty nie sposób traktować na równi z "należnościami pieniężnymi", o których mowa w art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. "Należność pieniężną" można zdefiniować jako uprawnienie jednego podmiotu do otrzymania w określonym terminie określonego świadczenia pieniężnego od innego podmiotu. Na gruncie prawa podatkowego oznacza to kwotę, do której uiszczenia /otrzymania/ jest zobowiązany /uprawniony/ podmiot prawa podatkowego wobec organu podatkowego. Strata z działalności gospodarczej nie mieści się w tej definicji - jakkolwiek określenie wysokości straty ma znaczenie dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego, jako iż jest jedną z wielkości uwzględnianych przy obliczeniu tego zobowiązania, nie oznacza to, iż mamy do czynienia z "należnością pieniężną", której wysokość ma znaczenie dla określenia wartości przedmiotu zaskarżenia /art. 216 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Skoro przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, do której uiszczenia podatnik mógłby być zobowiązany w trybie egzekucji administracyjnej, to w myśl art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pobiera się w takiej sprawie wpisu stosunkowego. W myśl zdania drugiego tego przepisu w innych sprawach /nie dotyczących należności pieniężnych/ pobiera się wpis stały. Analiza przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193 ze zm./ pozwala na wniosek, iż wpis w niniejszej sprawie powinien być określony zgodnie z par. 2 ust. 3 pkt 12 tego rozporządzenia, bowiem skarga w przedmiocie określenia wysokości straty, jakkolwiek nie mająca za przedmiot zaskarżenia "należności pieniężnej" stanowi sprawę z zakresu zobowiązań podatkowych. Stąd też wpis od skargi na decyzję określającą wysokość straty wynosi, w myśl powołanego przepisu, 500 zł. Ponieważ zgodnie z par. 3 powołanego rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi wpis od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie należy określić na 250 zł.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.
Wniosek strony o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego nie znalazł w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienia. Stosownie do art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 cytowanej ustawy. W niniejszym postępowaniu zażaleniowym Sąd nie miał na celu wydania orzeczenia odnoszącego się do merytorycznego rozstrzygnięcia skargi i z tych też względów Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów sądowych.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło