I SAB/Wa 143/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Daniela Kozłowska sędzia WSA Maria Tarnowska asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant Marcin Michrowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2006 r. sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania prawa użytkowania wieczystego gruntu zobowiązuje Prezydenta W. do rozstrzygnięcia sprawy o przyznanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi niniejszej sprawy. B. B. w dniu 21 sierpnia 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzuciła Prezydentowi W. bezczynność w rozpoznaniu jej wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...]. W uzasadnieniu skargi podała, że w dniu [...] czerwca 2005 r. Minister Infrastruktury wydał decyzję nr [...], którą uchylił w całości decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2003 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] czerwca 1950 r. w przedmiocie przyznania własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] ozn. Nr hip. [...] i stwierdził nieważność decyzji Ministra Budownictwa nr [...] z dnia [...] czerwca 1950 r. oraz poprzedzającego ją orzeczenia administracyjnego Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 1949 r. nr [...]. Minister Infrastruktury stwierdził, że badana w trybie nadzoru decyzja z dnia [...] czerwca 1950 r. i utrzymane nią w mocy orzeczenie administracyjne Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 1949 r. o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości – wydane zostały z rażącym naruszeniem art. 44 i 75 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym wobec braku przeprowadzenia stosownego postępowania wyjaśniającego na okoliczność przesłanek określonych w art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. Jak podnosi dalej skarżąca, w konsekwencji tej decyzji, Prezydent W. jest obowiązany do wydania decyzji o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu. Skarżąca wskazała, że akta administracyjne w tej sprawie zostały przekazane z Ministerstwa Infrastruktury do Prezydenta W. w dniu 15 września 2005 r., a więc termin trzymiesięczny na załatwienie sprawy upłynął w dniu 15 grudnia 2005 r. Nie była też informowana o przyczynach opóźnienia w załatwieniu sprawy. W dniu 11 maja 2006 r. złożyła zażalenie do Wojewody [...] na nieterminowe załatwienie sprawy przez Prezydenta W.. Prezydent W., w odpowiedzi na skargę, wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie Prezydent W. wydał postanowienie z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] zawieszające postępowanie w sprawie wniosku B. B. o zwrot przedmiotowej nieruchomości z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1949 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu omawianej nieruchomości. Ponadto organ wskazał, że nie dysponuje aktami sprawy, gdyż akta sprawy nie zostały zwrócone z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie albo, gdy wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999, s. 63). Bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Przedmiotowa sprawa dotyczyła bezczynności Prezydenta W. polegającej na niewydaniu decyzji o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] na rzecz następców prawnych dawnych współwłaścicieli tej nieruchomości. Zgodnie z przepisem art. 35 § 3 k.p.a. jest dopuszczalne w sprawie skomplikowanej jej załatwienie w terminie dwóch miesięcy licząc od dnia wszczęcia postępowania i z tego powodu organ był uprawniony do dłuższego niż jeden miesiąc rozpoznawania sprawy. Z akt sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 158/06 dotyczącej bezczynności Wojewody [...] w nierozpoznaniu wniosku B. B. o przyznanie własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości wynika, że postanowienie Prezydenta W. o zawieszeniu postępowania z dnia [...] lutego 2006 r. zostało uchylone postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...]. W związku z powyższym należy stwierdzić, że od dnia ustania przyczyny wykluczającej bezczynność Prezydenta W. w załatwieniu sprawy, tj. uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania, do dnia wystąpienia przez skarżącą ze skargą do Sądu (21 sierpnia 2006 r.) upłynęło ponad dwa miesiące, a od dnia przekazania akt do organu - już blisko rok. Okoliczności, że organowi nie zostały zwrócone akta sprawy, nie stanowiły w tym przypadku usprawiedliwienia. Ze względu na to, że przedmiotowe postępowanie nie zostało zakończone w terminie, Sąd uznał skargę na bezczynność Prezydenta W. za uzasadnioną i z mocy przepisu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji wyroku.