I OSK 1276/06

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2007-01-05

Skład orzekający: Jerzy Bujko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo nałożył grzywnę na Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie skargi do sądu, jeśli istnieją wątpliwości co do prawidłowego zakwalifikowania pisma skarżącego i jego dalszego biegu proceduralnego?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie powinien był nakładać grzywny bez wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, w tym przyczyn niewykonania obowiązku przedstawienia skargi z aktami. Grzywna na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. może być nałożona jedynie w przypadku oczywistego niewykonania istniejącego obowiązku, a nie gdy istnieją wątpliwości co do prawidłowego zakwalifikowania pisma i jego dalszego biegu proceduralnego.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nałożył grzywnę na Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie skargi Z. W. na bezczynność organu w sprawie świadczeń z pomocy społecznej. Skarga ta, wraz z zażaleniem, została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało zażalenie za niezasadne, a skargę potraktowało jako "wznowienie postępowania" i zwróciło do Ośrodka Pomocy Społecznej. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej złożył skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 55 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne stwierdzenie bezczynności, argumentując, że skarga została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Oddalono wniosek ze skargi kasacyjnej o zasądzenie kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II So/Lu 2/06 w zakresie wymierzenia grzywny za nie przekazanie do Sądu skargi na bezczynność organu w sprawie świadczeń z pomocy społecznej w sprawie ze skargi Z. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, 2. oddalić wniosek ze skargi kasacyjnej o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wymierzył Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] grzywnę w wysokości 1.903,03 złotych (jeden tysiąc dziewięćset trzy złote, trzy grosze) w związku nie przekazaniem do Sądu skargi Z. W. na bezczynność tegoż organu w sprawie świadczeń z pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu skarżonego postanowienia wskazał, że wnioskiem z dnia 24 stycznia 2006 r. skarżący Z. W. zwrócił się o ukaranie grzywną Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Ze sporządzonej przez pracownika sekretariatu Sądu notatki urzędowej wynikało, że skarga Z. W. z dnia 11 listopada 2005 r. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] przesłana została wraz z zażaleniem z dnia 12 września 2005 r. na bezczynność Kierownika Ośrodka Opieki Społecznej w sprawie nierozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 17 maja 2005 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Organ Odwoławczy uznał zażalenie jako niezasadne natomiast skarga potraktowana została jako "wznowienie postępowania w sprawie" i zwrócona do Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w dniu 15 grudnia 2005 r. W takiej sytuacji przekroczony został – wskazany w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. – termin do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy, co dało podstawę do zastosowania także art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd zaznaczył jednocześnie, że organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, nie jest uprawniony do podjęcia czynności zmierzających do ustalenia dopuszczalności czy dochowania warunków formalnych skargi, bądź legitymacji skarżącego do jej wniesienia. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], opierając ją na zarzucie naruszenia art. 55 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu skargi. Zdaniem organu liczne odwołania strony skarżącej decyzje administracyjne, wydane z jego udziałem a także inne pisma kierowane do Ośrodka Pomocy Społecznej, Kolegium Odwoławczego oraz Sądu zakłócają prawidłowy tok instancyjny postępowania w sprawie. Jak dalej podniósł pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną, organ administracji nie był bezczynny, ponieważ w terminie 1 miesiąca przekazał skargę Z. W. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a., pozwalający Sądowi nałożyć grzywnę za niewykonanie obowiązków z art. 54 § 2 tej ustawy służy zdyscyplinowaniu organu do terminowego przedstawiania sądowi skargi z aktami sprawy. Nałożenie grzywny jest jednak możliwe wówczas, gdy organ w sposób oczywisty nie wykonał niewątpliwie istniejącego obowiązku przekazania skargi z aktami. Nie może mieć on zastosowania wówczas, gdy z powodu zawisłości proceduralnych sprawy istnieją wątpliwości co do prawidłowego sposobu zakwalifikowania pisma oznaczonego wprawdzie jako skarga da Sądu, lecz zawierającego niejednoznaczne żądania związane z dotychczasowym przebiegiem postępowania. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał postanowienie z art. 55 § 1 p.p.s.a. bez wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. Sąd w szczególności nie zażądał od ukaranego wyjaśnień co do przyczyn niewykonania obowiązku przedstawienia skargi z aktami i nie mógł w związku z tym ustosunkować się do szczegółowych wyjaśnień organu zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. W szczególności nie rozważył wyjaśnień ukaranego organu, iż wobec toczących się z wniosku Z. W. postępowań administracyjnych przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] skargę jego uznano za pismo związane z takim postępowaniem i przekazano je do nadania biegu przez właściwy organ. Skarga kasacyjna zasadnie zarzuca więc obrazę tego przepisu. Dlatego na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 §1 i 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 207 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił od obciążania Z. W. kosztami postępowania kasacyjnego za względu na jego trudną sytuację materialną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło