I SA/Sz 264/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.),, Sędzia NSA Krystyna Zaremba, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Ł. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego o d d a l a skargę Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. stwierdził wygaśnięcie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie ustalenia Ł. T. wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej na [...]r. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że w dniu [...]r. Ł. T. złożył w Urzędzie Skarbowym w K. deklarację PIT-16, w której wniósł o opodatkowanie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie karty podatkowej od dnia [...] r. Podatnik zgłosił prowadzenie działalności gospodarczej w K. w zakresie małej gastronomii (lody, gofry, desery kebab i grill), przy zatrudnieniu dwóch pracowników. W następstwie złożenia tej deklaracji, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Urząd Skarbowy w K. ustalił podatnikowi zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej na [...] r. w wysokości stawki miesięcznej w kwocie [...]zł. W okresie od [...] r. do [...]r. podatnik złożył kilka pism, w których poinformował Naczelnika Urzędu Skarbowego w K., bądź to o zawieszeniu działalności gastronomicznej, bądź o jej wznowieniu (łącznie trzykrotnie), jak też o zmianach w stanie zatrudnienia (łącznie trzykrotnie). Okoliczności wynikające z tych zgłoszeń miały wpływ na wysokość podatku w formie karty podatkowej ustalonego na rok [...] i rok[...], a także na kwoty podatku pobieranego w latach [...]-[...]. Ostatnie z tych zawiadomień wpłynęło do Urzędu Skarbowego w K. w dniu [...]r., i zawierało informację o zawieszeniu przez podatnika działalności opodatkowanej w formie karty podatkowej z dniem [...] r. oraz skutkowało, w odniesieniu do podatku za [.....] r., niepobieraniem należności za okres od [...] do [...] . Następnie, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. ustalił Ł. T. wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej na [...] r. w kwocie miesięcznej [...] zł (przy zatrudnieniu dwóch pracowników) i, mając na względzie wskazane wyżej zawiadomienie z dnia [...] r., odrębnym pismem z dnia [...] r. Nr [...] poinformował podatnika o niepobieraniu należności z tego tytułu za okres od [...] do [...]r. We wskazanej decyzji organ podatkowy zawarł pouczenie, że podatnikowi przysługuje m.in. prawo zrzeczenia się opodatkowania w formie karty podatkowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość podatku oraz, że na podatniku ciąży obowiązek powiadomienia organu podatkowego o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, w terminie 7 dni od powstania okoliczności powodujących zmiany. Dalej, z uzasadnienia wskazanej na wstępie decyzji wynika, że w dniu [...] r. do Urzędu Skarbowego w K. wpłynął protokół kontroli przeprowadzonej w dniu [...] r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. wobec Ł. T., z treści którego wynikało, między innymi, że od dnia [...]r. podatnik prowadził wskazaną wyżej działalność gastronomiczną w N. (gmina R.), zatrudniając w tym celu na umowę zlecenia jedną osobę oraz, że ewidencji zatrudnienia podatnik nie prowadził, a przychody ze sprzedaży ujmował w ewidencji sprzedaży, których wysokość do dnia kontroli wyniosła [...] zł. W oparciu o ustalenia dokonane w toku kontroli, Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. ww. decyzją stwierdził wygaśnięcie swojej decyzji z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia Ł. T. wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej na [...] r. Podstawą takiego rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że podatnik nie powiadomił organu podatkowego, w trybie przewidzianym w przepisach dotyczących opodatkowania w formie karty podatkowej, o zaistnieniu okoliczności powodujących utratę warunków do opodatkowania w tej formie, do których należą: korzystanie z usług osoby zatrudnionej na podstawie umowy zlecenia i niepoinformowanie o zmianie miejsca prowadzenia działalności. Pismem z dnia [...] r. podatnik odwołał się od ww. decyzji podnosząc, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem w części wskazującej na obowiązek płacenia podatku dochodowego za [...] r. na zasadach ogólnych. W treści odwołania oraz w piśmie je uzupełniającym z dnia [...]r. podatnik wskazał, że zawiadomienie organu podatkowego o zawieszeniu działalności gospodarczej jest równoznaczne ze zrzeczeniem się opodatkowania w formie karty podatkowej. Podniósł też, że nie wnioskował o zastosowanie karty podatkowej na [...] r., a ciążący obowiązek w podatku dochodowym wykonany został poprzez opłacenie w Sz. podatku w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych oraz, że rozpoczęcie działalności w miejscowości N., opodatkowanej w zmienionej formie, zgłoszone zostało w Drugim Urzędzie Skarbowym w Sz. drukiem NIP-1, wysłanym drogą pocztową w dniu [...] r. W wyniku rozpoznania odwołania podatnika, Dyrektor Izby Skarbowej, powołując się m.in. na przepisy art. 25 ust.1 pkt 3, art. 36 ust.1 pkt 1 i art. 40 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz.930 ze zm.), decyzją z dnia [...]r. Nr [...]utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ odwoławczy stwierdził, że – zgodnie z przepisem art. 23 ust.1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność gastronomiczną, jeżeli nie jest prowadzona sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5% , w warunkach określonych w części IV tabeli. Stosownie zaś do treści przepisu art. 25 ust.1 pkt 1 i 3 ustawy, podatnicy podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie, a przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób niezatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne. Jak stanowi natomiast przepis art. 29 ust.1 ustawy, jeżeli do 20 stycznia roku podatkowego podatnik opodatkowany w formie karty podatkowej nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że prowadzi nadal działalność opodatkowaną w tej formie. Wówczas, na podstawie przepisu art. 30 ust.1 i art. 32 ust.1 ustawy podatkowej, naczelnik urzędu skarbowego wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, odrębnie na każdy rok podatkowy, natomiast podatnik w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji może zrzec się opodatkowania w tej formie. Odnosząc się do argumentów odwołania, organ odwoławczy stwierdził, że treść pisma podatnika z dnia [...]r., jak i okoliczności wynikające z akt sprawy nie pozwalają przyjąć, iż podatnik zawiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o zrzeczeniu się opodatkowania w formie karty podatkowej. Słowo "zawieszam" użyte zostało w piśmie podatnika na określenie zmian zachodzących w prowadzeniu działalności gospodarczej, a nie w sposobie opodatkowania uzyskiwanych z niej przychodów. Pojęcie "zawieszenie działalności gospodarczej" jest terminem technicznym odnoszącym się do działalności gospodarczej i nie nawiązuje do zasad opłacania podatku dochodowego przez osoby fizyczne prowadzące tego rodzaju działalność, w szczególności zaś do formy opodatkowania tym podatkiem przychodów uzyskiwanych z tej działalności. Czym innym jest bowiem poinformowanie o nieprowadzeniu działalności przez pewien czas, a czym innym oświadczenie o zmianie zasad opodatkowania - rezygnacji przez podatnika z dotychczasowego sposobu realizacji obowiązku w podatku dochodowym. Generalnie, zawieszenie działalności gospodarczej oznacza stan czasowego zaprzestania jej wykonywania, bez konieczności jej likwidacji. Zawiesić, użyte w odniesieniu do prowadzenia działalności gospodarczej, oznacza zatem przerwę w jej wykonywaniu. Akta sprawy wskazują, że pojęcie zawieszenie w znaczeniu przerwy używał też podatnik, skoro pismem z dnia [...]r. poinformował organ pierwszej instancji o "wznowieniu działalności gastronomicznej (opodatkowanie karta podatkowa)", co do której uprzednio pismem z dnia [...] r. także zgłosił jej zawieszenie. Treść pisma z dnia [...] r. i okoliczności wynikające z akt sprawy wskazują jednoznacznie, że informacja o zawieszeniu przez podatnika działalności z dniem [...]r. odnosiła się do wykonywania działalności gospodarczej, a jej istotą było powiadomienie organu podatkowego o przerwie w jej prowadzeniu. Jego treść w żadnym wypadku nie odnosiła się do formy opodatkowania przychodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności, a w żadnym razie nie dotyczyła zrzeczenia się przez podatnika opodatkowania w formie karty podatkowej. Z tego też względu, jak i z uwagi na fakt, że podatnik nie zlikwidował prowadzonej działalności, także w [...] r. podlegał nadal opodatkowaniu w formie karty podatkowej. Odnosząc się dalej do zarzutu, iż organ I instancji nie miał podstaw do wydania decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej na [...] r., organ odwoławczy stwierdził, że organ ten nie miał podstaw, by takiej decyzji nie wydać. Wobec niezrzeczenia się opodatkowania w tej formie, w odniesieniu do podatnika miały nadal zastosowanie przepisy ustawy podatkowej w zakresie karty podatkowej, w tym wynikający z art. 30 ust. 1 ustawy obowiązek wydania przez organ podatkowy decyzji ustalającej wysokość podatku na każdy rok podatkowy. Nieuprawniony jest wniosek, iż potwierdzeniem zrzeczenia się z opodatkowania w formie karty podatkowej było pismo organu pierwszej instancji z dnia [...]r. (informacja o tzw. odpisie z tytułu karty podatkowej za 2005 r.). Pismo to informowało podatnika o niepobieraniu podatku w formie karty podatkowej ustalonego na [...] r. w decyzji z dnia [...]r. w związku z przerwą w prowadzeniu działalności, zgłoszoną przez podatnika pismem z dnia [...] r. Stosownie bowiem do treści art. 34 ust.1 ustawy, w razie zgłoszenia przerwy w prowadzeniu działalności w danym roku podatkowym, organ podatkowy nie pobiera podatku za pełny okres przerwy trwającej nieprzerwanie co najmniej 10 dni w wysokości 1/30 miesięcznej należności za każdy dzień przerwy. Przywołane pismo było więc informacją o realizacji przez organ podatkowy wskazanego w ustawie obowiązku niepobierania podatku za okres zgłoszonej przerwy w prowadzonej działalności. A, jak wynika z akt sprawy, w analogiczny sposób organ I instancji postępował w latach [...]-[...]. Ponadto, w przypadku gdyby organ I instancji zgłoszenie przerwy uznał za zrzeczenie się z opodatkowania w formie karty podatkowej, to w dniu [...]r. nie wydałby decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej na [...] r., gdyż wówczas do podatnika nie miałyby zastosowania przepisy ustawy dotyczące opodatkowania w formie karty podatkowej. Sprzeczność tkwiłaby w treści samej decyzji, gdyż, po powzięciu wiadomości o zrzeczeniu się przez podatnika z opodatkowania w formie karty podatkowej, nie informowano by podatnika o jego prawach i obowiązkach wynikających z opodatkowania tej formie, w tym o możliwości rezygnacji z niej. W sprawie nie jest sporne, że Ł. T. nie powiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o zmianie w [...]r. miejsca wykonywania działalności gospodarczej z K. na N. i o zatrudnieniu na umowę zlecenia jednej osoby. Tymczasem, na podstawie przepisu art. 36 ust.1 ustawy, podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej mają obowiązek zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji prowadzonej działalności lub o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, które powodują utratę warunków do opodatkowania w tej formie, lub które mają wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, a w szczególności o zmianach w stanie zatrudnienia, czy miejscu prowadzenia działalności. O wskazanych zdarzeniach podatnik jest obowiązany zawiadomić w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej w terminie siedmiu dni od dnia ich powstania (art.36 ust. 2 ustawy). Jeżeli we wskazanym terminie podatnik nie zawiadomi naczelnika urzędu skarbowego o zmianach powodujących utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej albo mających wpływ na podwyższenie wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej, to naczelnik urzędu skarbowego, zgodnie z przepisem art. 40 ust. 1 pkt 3 ustawy podatkowej, stwierdza wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, a podatnik, jak stanowi przepis art. 40 ust. 2 pkt 1 ustawy, obowiązany jest płacić podatek dochodowy za cały rok podatkowy na zasadach ogólnych. Niezachowaniem ww. warunków uprawniających do opodatkowania w formie karty podatkowej było zatrudnienie przez podatnika osoby na umowę zlecenia (art. 25 ust.1 pkt 3 ustawy), natomiast przeniesienie miejsca wykonywania działalności gospodarczej z K. do N. było zmianą zaliczaną do zmian mających wpływ na wysokość podatku w formie karty podatkowej (art. 36 ust. 1 pkt 1 Iit. b ustawy). Decyzję organu odwoławczego Ł. T. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. Wydanej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów: - art. 34 i 36 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przez błędne ich zastosowanie, - art. 169 i 187 Ordynacji podatkowej. Skarżący podniósł, że zgodnie z przepisem art. 34 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatku opłacanego w formie karty podatkowej nie pobiera się w razie zgłoszenia przez podatnika przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej, trwającej przez co najmniej 10 dni. W piśmie z dnia [...]r. nie zgłosił przerwy w prowadzeniu działalności przez co najmniej 10 dni i, w ogóle, nie określił, do kiedy miałaby ona trwać. Użył natomiast określenia "zawieszam", co było dla niego równoznaczne z likwidacją działalności w K., która opodatkowana była w formie karty podatkowej. Skarżący zarzucił, że organy podatkowe bezpodstawnie przyjęły, iż pismo jego z dnia [...]r. było zawiadomieniem o przerwie w wykonywaniu działalności gospodarczej. Tymczasem termin "zawieszenie", jakiego użył, nie jest znany ustawie, która posługuje się pojęciem przerwy w działalności i jej likwidacji. Złożone pismo nie odpowiadało zapisom ustawy, dlatego też bez wyjaśnienia rzeczywistej treści zawartego w nim oświadczenia, nie mogło stanowić podstawy rozstrzygnięcia w sprawie i stwierdzenia naruszenia warunków opodatkowania w formie karty podatkowej. Organ podatkowy zobowiązany był zatem wyjaśnić znaczenie prawne złożonego oświadczenia i wezwać go, na podstawie przepisu art. 169 Ordynacji podatkowej, do usunięcia stwierdzonych braków, czego nie uczynił, czym naruszył także przepis art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez niezebranie całego materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego, organ odwoławczy zarzucając podatnikowi niepowiadomienie organu podatkowego o likwidacji działalności, dowolnie zinterpretował złożone oświadczenie i posłużył się instytucją zrzeczenia, nieprzewidzianą w przepisie art. 29 ust.1 ustawy. Skarżący podkreślił, że jego zamiarem, w momencie składania oświadczenia z dnia [...]r., było poinformowanie o zlikwidowaniu działalności opodatkowanej kartą podatkową, a nie o dokonaniu przerwy w jej prowadzeniu. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielił zasadności zarzutów skargi i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie ze znajdującym zastosowanie w sprawie przepisem art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, za dany rok podatkowy, podatnik składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego, a jeżeli podatnik rozpoczyna działalność w trakcie roku podatkowego - przed rozpoczęciem działalności; jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że prowadzi nadal działalność opodatkowaną w tej formie. Z prawidłowo zgromadzonego w sprawie przez organy podatkowe materiału dowodowego wynika, że skarżący zadeklarował opodatkowanie działalności gastronomicznej w miejscowości K., przy zatrudnieniu dwóch pracowników, w formie karty podatkowej w od [...]r. składając wniosek, według ustalonego wzoru, w następstwie czego, Urząd Skarbowy w K. wydał decyzję z dnia [...]r. Nr [...], którą ustalił skarżącemu zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej na [...] r. Także, na lata [...] i [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wydał wobec skarżącego decyzje ustalające zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej. W każdej z tych decyzji, prawidłowo skarżącemu doręczonych, organ podatkowy, realizując swój obowiązek udzielania niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego, pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania, określony w przepisie art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej, zawarł bardzo szczegółowe pouczenie o uprawnieniach i obowiązkach podatnika korzystającego z tej formy opodatkowania, w szczególności zaś o konieczności zgłaszania zmian z prowadzonej działalności gospodarczej oraz o terminach, w których należy zgłaszać rezygnację (zrzeczenie się) z opodatkowania w formie karty podatkowej, wskazując iż w terminie dni 14, licząc od dnia otrzymania decyzji ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej, podatnik może jeszcze zrzec się tej formy opodatkowania. Decyzja dotycząca roku podatkowego [...] została skarżącemu doręczona w dniu [...]r. i zawierała pouczenie, że podatnikowi przysługuje prawo zrzeczenia się opodatkowania w formie karty podatkowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość podatku oraz, że na podatniku ciąży obowiązek powiadomienia organu podatkowego o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, w terminie 7 dni od powstania okoliczności powodujących zmiany. Tak więc, skoro skarżący uważał, że jego pismo z dnia [...]r. zostało niewłaściwie zinterpretowane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K., gdyż zawierało informację nie o przerwie (zawieszeniu) prowadzenia działalności opodatkowanej w formie karty podatkowej, lecz informację o likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej w tej formie, to zupełnie niezrozumiała jest bezczynność skarżącego po otrzymaniu przez niego decyzji ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej na rok podatkowy[...], albowiem z tej decyzji wprost wynikało, że wskazany organ podatkowy pismo skarżącego interpretuje odmiennie od skarżącego, a zatem należało w terminie dni 14 zrzec się opodatkowania w formie karty podatkowej, czego skarżący nie uczynił. Analizując korespondencję skarżącego z Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w K., obejmującą okres od [...]r. do [...] r., zarówno organ podatkowy I instancji, jak też organ odwoławczy prawidłowo oceniły intencję skarżącego wyrażoną w piśmie z dnia [...]r. Skoro, skarżący użył określenia "zawieszam", to nie mogło to być równoznaczne z likwidacją działalności gospodarczej. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, odwołując się do znaczeń słownikowych wyrazu "zawiesić" w sposób zupełny wyjaśnił znaczenie prawne złożonego przez skarżącego oświadczenia. Ustalając znaczenie prawne oświadczenia z dnia [...]r., organ odwoławczy przeanalizował zarówno sens językowy użytego przez skarżącego określenia "zawiesić", budowę wypowiedzi składającej się na treść oświadczenia, jak też znaczenie, jakie sam skarżący przypisywał terminowi zawieszenie działalności. W skardze skierowanej do tut. Sądu skarżący nie odniósł się do przeprowadzonej w ten sposób oceny organu odwoławczego. Według składu orzekającego, treść pisma z dnia [...]r. i okoliczności wynikające z akt sprawy wskazują jednoznacznie, że informacja o zawieszeniu przez skarżącego działalności z dniem [...]r. odnosiła się do wykonywania działalności gospodarczej, a jej istotą było powiadomienie organu podatkowego o przerwie w jej prowadzeniu. Treść tego oświadczenia w żadnym wypadku nie odnosiła się do likwidacji opodatkowania przychodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności w formie karty podatkowej. Słusznie więc organy te uznały, że skarżący zgłosił przerwę w prowadzeniu działalności gospodarczej opodatkowanej w formie karty podatkowej i nie naruszyły przy tym przepisu art. 34 ust. ustawy podatkowej określającego konsekwencje podatkowe zgłoszenia takiej przerwy. Brak było zatem podstaw do wzywania skarżącego, na podstawie przepisu art. 169 Ordynacji podatkowej, do usunięcia braków. Prawidłowo zatem także, w konsekwencji, organy podatkowe zastosowały w sprawie przepisy art. 36 ust. 1 i art. 40 ust. 1 pkt 3 ustawy podatkowej, skoro bowiem na podstawie pierwszego z tych przepisów, podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej mają obowiązek zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji prowadzonej działalności lub o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, które powodują utratę warunków do opodatkowania w tej formie, lub które mają wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, a w szczególności o zmianach w stanie zatrudnienia, czy miejscu prowadzenia działalności, zaś skarżący tego obowiązku nie dopełnił, najpóźniej w terminie siedmiu dni od dnia ich powstania (art.36 ust. 2 ustawy), które to zmiany powodowały utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej i miały zarazem wpływ na podwyższenie wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej, to naczelnik urzędu skarbowego prawidłowo stwierdził wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej. Niezachowaniem ww. warunków uprawniających do opodatkowania w formie karty podatkowej było, jak prawidłowo wskazał to organ odwoławczy, zatrudnienie przez podatnika osoby na umowę zlecenia (art. 25 ust.1 pkt 3 ustawy), natomiast przeniesienie miejsca wykonywania działalności gospodarczej z K. do N. było zmianą zaliczaną do zmian mających wpływ na wysokość podatku w formie karty podatkowej (art.36 ust. 1 pkt 1 Iit. b ustawy). Wobec nieskutecznego zatem zakończenia przez skarżącego działalności opodatkowanej w formie karty podatkowej, nieprawidłowe także było rozpoczęcie działalności opodatkowanej w formie ryczałtu ewidencjonowanego, poprzez złożenie deklaracji NIP-1 w Drugim Urzędzie Skarbowym w Sz., bowiem ww. przepis art. 29 ust. 1 ustawy podatkowej wymagał, aby do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik dokonał wyboru innej formy opodatkowania, czego skarżący nie uczynił. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności, wobec tego, że zaskarżona decyzja, jak też poprzedzająca ją decyzja organu podatkowego I instancji nie naruszają prawa, skargę należało oddalić na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 26 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.