II SAB/Bd 74/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Mikołaja B. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. w przedmiocie nie wydania decyzji w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 listopada 2006 r. Mikołaj B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. w przedmiocie nie wydania decyzji w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Organ podniósł, iż środkiem zaskarżenia w sprawach skarg na bezczynność jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – zwanej dalej "kpa"). Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. podał ponadto, iż skarżący nie skorzystał do tej pory z przysługującego mu uprawnienia do złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a w swoich pismach z dnia [...] 2005 r. i [...] 2005 r. jedynie domagał się wydania decyzji administracyjnej bez oznaczenia jednostki orzeczniczej uprawnionej do orzekania. Pismem z dnia [...] 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem uznania, że takiego zażalenia nie złożył. W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 2 stycznia 2007 r. skarżący oświadczył, iż "wielokrotnie składał zażalenia do wyższego organu osobiście i na piśmie a między innymi : 13 stycznia 2005, 8 lutego 2005, 22 sierpnia 2005 oraz 30 października 2006." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 kpa , które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z akt sprawy wynika, iż przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący nie złożył zażalenia w trybie art. 37 kpa. Jako zażalenia o którym mowa wyżej nie można traktować pism z dnia 13 stycznia 2005 r., 8 lutego 2005 r., 22 sierpnia 2005 r, 30 października 2006 r., które skarżący w piśmie z dnia 2 stycznia 2007 r. wskazał jako zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Należy zauważyć, iż pismem z dnia 13 stycznia 2005 r. skarżący złożył do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. skargę na działalność Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. wskazując, iż organ ten uznał za bezprzedmiotowy wypis orzeczenia Komisji Lekarskiej z 1994 r. stwierdzającego związek niezdolności do pracy i inwalidztwa z chorobą zawodową i wszczął postępowanie przesyłając mu formularze lekarskie. Skarżący wskazał ponadto, iż jego sprawa nie jest nowa i brak jest podstaw do jej ponownego rozpoznania. Po rozpoznaniu wyżej wskazanej skargi Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. w piśmie z dnia 1 lutego 2005 r. poinformował skarżącego, iż w świetle przeprowadzonego postępowania nie znalazł podstaw do uznania skargi na postępowanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. Pismem z dnia [....] 2005 r. po otrzymaniu pisma Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. z dnia 1 lutego 2005 r. skarżący zwrócił się do tego organu o wydanie decyzji w sprawie, którą wniósł do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. Pismem z dnia 22 sierpnia 2005 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] 2005 r. [...] zawieszającego postępowanie w sprawie. Natomiast pismo z dnia [...] 2006 r. stanowi odpowiedź skarżącego na pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [..] 2006 r., którym to pismem organ zwrócił się do skarżącego o dostarczenie dokumentacji potwierdzającej przebieg pracy zawodowej w latach 1958 r. do 1970 r. W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia, Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.