II GZ 22/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3769/06 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu spłaty należności pieniężnej wynikającego z grzywny nałożonej mandatem karnym postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 21 listopada 2006 r. Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. – do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej rozporządzenie RM z dnia 16 grudnia 2003 r. M. G. opisane wyżej zarządzenie zaskarżył zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i jako takie podlega oddaleniu. Przede wszystkim podnieść należy, iż skarżący nie wskazał w treści złożonego zażalenia jakichkolwiek argumentów podważających legalność przedmiotowego zarządzenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ono zaś zgodne z prawem. Zauważyć bowiem należy, iż w myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (a więc także skargi wnoszonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego) pobiera się wpis, który może być wpisem stosunkowym lub stałym. Wpis należy do szerszej kategorii opłat sądowych (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z powołanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata sądowa (wedle art. 219 § 1 p.p.s.a. uiszczenie należnej opłaty sądowej winno nastąpić przy wniesieniu pisma do sądu). W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił przy wnoszeniu skargi należnej od tego rodzaju pisma opłaty sądowej, tzn. wpisu. W przypadku braku uiszczenia należnej opłaty sądowej art. 220 § 1 zd. II p.p.s.a. stanowi, że przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania uiścił opłatę, jakiej pismo podlega. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony wpis podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wydając przedmiotowe zarządzenie (wzywające do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi) Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postąpił zatem w całkowitej zgodzie z przedstawionymi regułami obowiązującego prawa. Co do zaś określenia wiążącego w danym przypadku wpisu, to zaskarżone zarządzenie trafnie przyjęło wymóg uiszczenia wpisu stałego wskazanego w § 2 ust. 6 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r. Zważyć należy w szczególności, iż obowiązywanie w sprawie wpisu stałego a nie stosunkowego wynikało z uwzględnienia przedmiotu rozstrzygnięcia zawartego w zakwestionowanym skargą akcie (decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 października 2006 r.). Rozstrzygał on bowiem tylko o zasadności wniosku skarżącego o odroczenie terminu spłaty grzywny - orzeczonej mandatem karnym kredytowym. W myśl art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera zaś się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Zakwestionowanie przez skarżącego decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 października 2006 r. oznacza, że przedmiotem zaskarżenia nie stała się wcale sama należność pieniężna, ale całkiem odrębna kwestia odroczenia płatności, która nie może być już wyrażona w pieniądzu (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 824/04 niepublikowane). W tym stanie rzeczy konkretna skarga podlegała wpisowi stałemu wyznaczonemu na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenie RM z 16 grudnia 2003 r. (skoro chodziło o skargę w zakresie, który nie został wymieniony w ust. 1-5 paragrafu 2 wskazanego rozporządzenia). Z wszystkich podanych względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.