I SA/Po 1375/06
PostanowienieWSA w Poznaniu2007-02-21
Skład orzekający: Maria Skwierzyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona przez pełnomocnika, który nie posiadał ważnego pełnomocnictwa w dniu jej wniesienia, może zostać uzupełniona poprzez przedłożenie oryginału skargi z podpisem strony po terminie?Ratio decidendi
Skarga złożona przez pełnomocnika, który nie był uprawniony do reprezentowania strony w dniu jej wniesienia, jest dotknięta wadą formalną. Brak ten nie może zostać uzupełniony poprzez późniejsze przedłożenie oryginału skargi z podpisem strony, jeśli pełnomocnictwo zostało udzielone po dacie wniesienia skargi. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca J.J. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Pełnomocnik skarżącej, radca prawny R.D., złożył skargę, jednak w dniu jej wniesienia nie posiadał ważnego pełnomocnictwa. Sąd kilkukrotnie wzywał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych, w tym do przedłożenia oryginału skargi z własnoręcznym podpisem skarżącej. Mimo przedłożenia pełnomocnictwa i wniosku o prawo pomocy, oryginał skargi z podpisem skarżącej nie został nadesłany.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Maria Skwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2000r. postanawia: odrzucić skargę /-/ M. Skwierzyńska
W dniu [...]r. J.J. reprezentowana przez radcę prawnego R.D. złożyła za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu podatkowego drugiej instancji.
Zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, doręczonym w dniu 7 grudnia 2006r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu J.J. oraz do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
W dniu 18 grudnia 2006r. radca prawny R.D. przedłożył pełnomocnictwo do reprezentowania J.J. w sprawie postępowania podatkowego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a także kserokopię formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy prawnej. Z uwagi na to, że przedmiotowe pełnomocnictwo zostało udzielone 13 grudnia 2006r. - ponownie wezwano pełnomocnika J.J. do uzupełnienia braków formalnych przez podpisanie skargi przez skarżącą, ewentualnie nadesłanie odpisu skargi podpisanego przez J.J., gdyż pełnomocnik w dniu składania skargi, tj. [...]r. nie był uprawniony do reprezentowania skarżącej przed Sądem. W dniu 3 stycznia 2007r. pełnomocnik strony przedłożył kserokopię skargi. W związku z tym, zarządzeniem Sądu doręczonym 29 stycznia 2007r., radca prawny R.D. został wezwany do nadesłana oryginału skargi z własnoręcznym podpisem skarżącej J.J. oraz oryginału wniosku o przyznanie prawa pomocy z własnoręcznym podpisem osoby wnoszącej - pod rygorem odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe radca prawny R.D. przedłożył ponownie pełnomocnictwo z dnia 13 grudnia 2006r. oraz oryginał wniosku o przyznanie prawa pomocy podpisany przez J.J. Nie przedłożono oryginału skargi z własnoręcznym podpisem skarżącej.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) pismo strony powinno być podpisane przez nią, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W stanie faktycznym sprawy skarga została podpisana przez radcę prawnego R.D., który w dniu składania skargi, tj. [...]r. nie był uprawniony do reprezentowania skarżącej przed Sądem. J.J. udzieliła bowiem pełnomocnictwa radcy prawnemu R.D. 13 grudnia 2006r. W związku z tym dwukrotnie wezwano pełnomocnika do przedłożenia skargi z własnoręcznym podpisem J.J.
Należy podkreślić, że podpis musi być własnoręczny. Nie stanowi podpisu facsimile, czyli mechaniczne odbicie, ani podpis w kserokopii z oryginału pisma. Takie stanowisko powszechnie prezentowane jest przez literaturę (szerzej na ten temat A. Jędrzejewska: Pisemna forma oświadczenia woli a "automatyzacja" obrotu prawnego, PiP 1993, nr 1 lub F. Rosengarten: Podpis i jego znaczenie w prawie cywilnym, "Palestra" 1973, nr 1 lub A. Marcinkowski: Jeszcze o znaczeniu podpisu, "Palestra" 1973, nr 12). Również orzecznictwo ukształtowało podobny pogląd, należy wskazać chociażby na postanowienie SN z 17.4.1967r., PZ 22/67 z glosą J. Krajewskiego, NP 1967, nr 12, s. 1722-1724, albo uchwałę SN z 28.4.1973r., III CZP 78/72, OSNCP 1973, nr 12, poz.207.
Pełnomocnik, mimo trzykrotnych wezwań nie przedstawił oryginału skargi z własnoręcznym podpisem skarżącej. Skarga,
której braków formalnych pomimo wezwań nie uzupełniono, podlega odrzuceniu.
Z tego powodu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł Sąd jak w sentencji postanowienia.
/-/ M. Skwierzyńska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło