IV SA/Wa 18/07

WyrokWSA w Warszawie2007-02-23

Skład orzekający: Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Marian Wolanin, Agnieszka Wójcik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy, rozpatrując odwołanie dotyczące części decyzji organu pierwszej instancji, może uchylić całą decyzję, jeśli stwierdzi rażące naruszenie prawa w innej jej części?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy, rozpatrując odwołanie dotyczące części decyzji organu pierwszej instancji, jest nie tylko uprawniony, ale również zobowiązany do uznania tego odwołania za podstawę do wydania rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym wobec całej decyzji, jeśli stwierdzi rażące naruszenie prawa w innej jej części. W takim przypadku organ odwoławczy musi uwzględnić tę okoliczność przy wydawaniu decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wpisu do ewidencji gruntów i budynków R. Z. jako władającego samoistnego działką. Starosta P. wydał decyzję w tej sprawie, którą Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił, umarzając postępowanie. Organ odwoławczy uznał, że Starosta P. naruszył prawo, wpisując R. Z. jako władającego gruntem, który nie jest państwowy ani komunalny. R. Z. zaskarżył decyzję organu odwoławczego, twierdząc, że odwołanie Burmistrza Miasta P. dotyczyło tylko części decyzji Starosty i organ odwoławczy nie mógł uchylić całej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie asesor WSA Marian Wolanin (spr.),, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2007 r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do ewidencji gruntów - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] uchylił decyzję Starosty P. z dnia [...] września 2006 r. w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, że decyzją z dnia [...] września 2006 r., Starosta P. orzekł w punkcie pierwszym o wpisaniu w nowo założonej jednostce rejestrowej jako władającego na zasadach posiadania samoistnego działką nr [...] o powierzchni [...] ha położoną w obrębie [...] miasta P. - R. Z., oraz w punkcie drugim o wpisaniu w jednostce rejestrowej nr [...] założonej dla W. K., J. M. i H. S. (władanie na zasadach posiadania samoistnego) zamiast działki nr [...] o powierzchni [...] ha, działkę nr [...] o powierzchni [...] ha położoną w obrębie [...] miasta P. Odwołanie od powołanej decyzji Starosty P. złożył Burmistrz Miasta P. wskazując, iż część nieruchomości oznaczonej nr działki [...] wykorzystywana jest pod ulicę [...], jako plac służący do zawracania, nie jest więc w tej części we władaniu osób wpisanych w ewidencji gruntów w pozycji rejestrowej [...]. Uchylając decyzję Starosty P. z dnia [...] września 2006 r. i umarzając postępowanie w sprawie, organ odwoławczy wskazał, iż według art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, władającego wykazuje się w ewidencji gruntów i budynków tylko wobec gruntów państwowych lub komunalnych. Istniejące w ewidencji gruntów i budynków, przed 1989 r., jako przed wejściem w życie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wpisy władających nieruchomością, według art. 51 ustawy Prawo geodezyjnej i kartograficzne, stanowią gwarancję dla władających, iż do czasu uregulowania prawa własności do gruntu, będą wykazywani jako podmioty w ewidencji gruntów i budynków. Tymczasem, Starosta P. postanowił wpisać do ewidencji gruntów i budynków R. Z., jako władającego gruntem niebędącym gruntem państwowym lub komunalnym. Wprawdzie, z §10 ust. 2 i §12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz 454) wynika możliwość wpisywania do ewidencji gruntów i budynków władających gruntami, lecz przepisy te dotyczą tylko takiej sytuacji, w której brak danych dotyczących właściciela nieruchomości. W rozpatrywanej sprawie, w ewidencji gruntów i budynków są jednak wpisani dotychczasowi władający przedmiotowym gruntem, jako wpisani przy jej założeniu, i którzy stosownie do art. 51 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, posiadają gwarancję zachowania wpisu do czasu uregulowania tytułu własności. 1 Sygn. akt IV SA/Wa 18/07 Przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie dają możliwości organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków zmiany władającego wpisanego w oparciu o dekret z 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków, bez wymaganych dokumentów własności lub dokumentów skutecznie przenoszących władanie, których w sprawie nie przedłożono. Stwierdzono zatem, że brak prawnych możliwości podjęcia przez organ administracji publicznej rozstrzygnięcia regulującego w sposób władczy i jednostronny konkretną sytuację prawną, skutkuje uznaniem postępowania, o zmianę władającego w ewidencji gruntów i budynków, za bezprzedmiotowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, R. Z. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego wskazując, że Burmistrz Miasta P. wniósł odwołanie jedynie od punktu drugiego decyzji Starosty P., skutkiem czego decyzja ta, w punkcie pierwszym stała się ostateczna i organ odwoławczy nie mógł jej w tej części uchylić, zwłaszcza iż decyzja Starosty P. w punkcie pierwszym jest zgodna ze stanem faktycznym, skoro dotyczy przypadku, gdy brak jest danych dotyczących właściciela nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wniósł o jej oddalenie, powołując się na motywy zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] października 2006 r. wydana została w wyniku rozpatrzenia odwołania Burmistrza Miasta P., który był uprawniony do jego złożenia, jako reprezentujący Gminę P., będącą stroną w sprawie z racji rozstrzygania decyzją organu pierwszej instancji o wpisach w ewidencji gruntów i budynków dotyczących osób władających działką o dotychczasowym nr ewid. [...], względem której, Burmistrz Miasta P. wskazał na władanie jej częścią przez Gminę P. (w jej imieniu przez gminną jednostkę organizacyjną), jako zajętą pod drogę miejską. Burmistrz Miasta P. zakwestionował w odwołaniu jedynie punkt drugi decyzji Starosty P. z dnia [...] września 2006 r, lecz organ odwoławczy był nie tylko uprawniony, lecz również zobowiązany do uznania tego odwołania za podstawę do wydania rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym wobec całej decyzji Starosty P., ponieważ decyzja ta wydana została z rażącym naruszeniem prawa, a w takim przypadku organ odwoławczy musi uwzględnić tę okoliczność przy wydawaniu decyzji jako organ drugiej instancji w sprawie. Prawidłowo bowiem organ odwoławczy uznał decyzję Starosty P. z dnia [...] września 2006 r., za naruszającą prawo, które to naruszenie, w uznaniu Sądu, ma charakter rażący. Słusznie zatem organ 2 Sygn. akt IV SA/Wa 18/07 odwoławczy uchylił tę decyzję w całości i umorzył postępowanie w sprawie zmiany wpisów w ewidencji gruntów i budynków, dotyczących osób władających działką o uprzednim nr ewid. [...]. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby działka ta była gruntem państwowym lub samorządowym. Z przepisów §10 ust. 2 oraz §12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz 454) wynika natomiast, że w przypadku braku danych o właścicielach nieruchomości, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się dane osób i jednostek organizacyjnych, które tymi nieruchomościami władają, o czym orzeka starosta w drodze decyzji. Omawiane przepisy §10 ust. 2 oraz §12 ust. 2 należy jednak odnieść tylko do gruntów państwowych i samorządowych, zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, ze zm.), według którego w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części. Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zawierające omawiane przepisy §10 ust. 2 oraz §12 ust. 2, wydane bowiem zostało na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, według którego minister właściwy do spraw architektury i budownictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, określi, w drodze rozporządzenia, sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowy zakres informacji objętych tą ewidencją, sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych tą ewidencją, a także rodzaje budynków i lokali, które nie będą wykazywane w ewidencji, oraz zakres informacji objętych rejestrem cen i wartości nieruchomości, zapewniając informację o gruntach, budynkach, lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych, władających tymi gruntami, budynkami i lokalami, a także szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. Z powyższego wynika upoważnienie dla właściwego ministra do określenia w drodze rozporządzenia m.in. szczegółowego zakresu informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, zapewniającego informację o gruntach, budynkach, lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych, władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Zakres informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków został jednak określony przez samego ustawodawcę, w art. 20 ust. 1 - 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, z jednoczesnym upoważnieniem Rady Ministrów, zawartym w art. 20 ust. 4 powołanej ustawy, do rozszerzenia tego zakresu w drodze stosownego rozporządzenia, przy uwzględnieniu zadań administracji publicznej. Tylko zatem Rada Ministrów została przez ustawodawcę upoważniona do rozszerzenia zakresu informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, w tym informacji określonych w art. 20 ust. 2 3 Sygn. akt IV SA/Wa 18/07 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, dotyczących osób władających gruntami. Skoro więc według powołanego art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się jedynie władających gruntami państwowymi i samorządowymi, a Rada Ministrów nie wydała rozporządzenia o rozszerzeniu zakresu informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, dotyczących osób władających innymi gruntami, to nie można przepisów §10 ust. 2 oraz §12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków traktować, jako podstawy prawnej do wykazywania w ewidencji gruntów i budynków władających również innymi gruntami, niż grunty państwowe lub samorządowe. Nie można bowiem z art. 26 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wyprowadzać uprawnienia do rozszerzenia zakresu informacji objętych ewidencją gruntów i budynków dla ministra, który wydał rozporządzenie z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, skoro ustawodawca upoważnił do dokonania takiego rozszerzenia tylko Radę Ministrów, w art. 20 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Jeżeli kompetencję do wydania aktu wykonawczego w określonym zakresie ustawodawca wyraźnie zastrzegł dla wskazanego organu, w rozpatrywanym przypadku dla Rady Ministrów, to nie można w drodze zabiegów interpretacyjnych przypisywać tej kompetencji także innemu organowi, którego upoważnienie do wydania aktu wykonawczego nie pozostaje w wyraźnym związku normatywnym z upoważnieniem do wydania takiego aktu w określonym zakresie przez organ, którego wskazał ustawodawca. Starosta P. nie mógł zatem wydać decyzji o zmianie w ewidencji gruntów i budynków wpisów dotyczących osób władających działką nr ewid. [...], skoro działka ta nie jest gruntem państwowym lub samorządowym. Brak podstaw w przepisach §10 ust. 2 oraz §12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do wydania takiej decyzji w sprawie dostrzegł jednak dopiero organ odwoławczy, dlatego organ ten był zobowiązany uchylić decyzję z dnia [...] września 2006 r. i umorzyć postępowanie w sprawie, skoro brak jest podstaw prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego w tym zakresie z wniosku R. Z.. Prawidłowo również organ odwoławczy wskazał na art. 51 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w zakresie dopuszczalności istnienia w ewidencji gruntów i budynków wpisów dotyczących władania innymi gruntami, niż grunty państwowe lub samorządowe, jeżeli wpisy te dokonane zostały przed wejściem w życie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, szczególnie przy zakładaniu ewidencji gruntów i budynków na podstawie przepisów dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 6, poz. 32). Stosownie bowiem do powołanego art. 51, w ewidencji gruntów i budynków, założonej na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków, oprócz właściciela, do czasu uregulowania tytułu własności, wykazuje się także osobę władającego. W rozpatrywanej sprawie, dla działki nr ewid. [...], wpisane są w ewidencji gruntów i budynków, jako osoby władające, W. K., J. 4 Sygn. akt IV SA/Wa 18/07 M. i H. S.. Z akt wynika, że W. K. i H. S. zmarły. Oznaczałoby to, że wpisy w ewidencji gruntów i budynków w tym zakresie nie są aktualne. Aktualny jednak pozostaje wpis dot. władania przedmiotową działką przez J. M.. W dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok z dnia 19 marca 2003 r. sygn. akt II SA 1018/02 LEX nr 156374 oraz wyrok z dnia 6 listopada 2001 r. sygn. akt II SA 2099/00 LEX nr 82005), przyjmuje się, że przez władającego, w nowych wpisach do ewidencji gruntów i budynków, należy rozumieć osobę fizyczną lub prawną, która ma odpowiedni tytuł prawny do władania gruntem pochodzącym od jego właściciela. Tytuły takie powinny wynikać z dokumentów określonych w §12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, do których należą: księga wieczysta, prawomocne orzeczenie sądowe, umowa notarialna o ustanowieniu lub przeniesieniu praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, ostateczna decyzja administracyjna, akt normatywny oraz umowa dzierżawy. Pismo z dnia 10 lipca 2006 r, w którym J. M. wyraził zgodę na wpisanie do działki [...] R. Z. zamiast dotychczasowych posiadaczy samoistnych, nie stanowi jednego z dokumentów wymienionych w powołanym §12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, dlatego organ odwoławczy prawidłowo odmówił temu oświadczeniu mocy dokumentu uprawniającego do dokonania zmiany wpisów w ewidencji gruntów i budynków. Nie stanowi również takiego dokumentu oświadczenie J. M. zawarte w piśmie z dnia 9 maja 2005 r. o wyrażeniu zgody na objęcie działki nr [...]przez R. Z. Organy ewidencji gruntów nie mogą samodzielnie rozstrzygać uprawnień wnioskodawcy do gruntu, skoro ich uprawnienie sprowadza się do rejestrowania stosownych danych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie prawnie określonych w tym względzie dokumentów. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło