II SAB/Wa 196/06

WyrokWSA w Warszawie2007-02-23

Skład orzekający: Ewa Pisula-Dąbrowska, Janusz Walawski, Jarosław Trelka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli wydał postanowienie o przekazaniu sprawy innemu organowi, uznając się za niewłaściwy?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli w prawnie ustalonym terminie wydał postanowienie o przekazaniu sprawy innemu organowi, uznając się za niewłaściwy. Wydanie takiego postanowienia, nawet jeśli skarżący uważa je za błędne, stanowi działanie organu, które przerywa stan bezczynności.
Stan faktyczny
Z. L. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej. Z. L. złożył skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, twierdząc, że organ nie rozpatrzył jego wniosku w ustawowym terminie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw.), Asesor WSA Janusz Walawski, Asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wniosku z dnia [...] lipca 2006 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] - oddala skargę - Wnioskiem z dnia [...] lipca 2006 r. Z. L. zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na 90 dni. Zarzucił organowi naruszenie art. 10 i 64 § 4 kpa. Wskazał, iż bez własnej winy nie brał udziału w toczącej się sprawie, ponieważ nie został zawiadomiony o wszczęciu postępowania z urzędu, w związku z tym nie mógł też żądać wyłączenia od udziału w sprawie osób orzekających już w jego sprawie. Dodał również, iż z uwagi na fakt, że jego wniosek dotyczy tylko wadliwości postępowania niezależnej od zakresu rzeczowego sprawy, organem właściwym, zgodnie z art. 6 ust 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. W odpowiedzi Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] uznał się niewłaściwym w sprawie i na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przekazał wniosek Z. L. z dnia [...] lipca 2006 r. Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż zgodnie z art. 150 § 1 kpa organem właściwym do wydania aktu o wznowieniu postępowania lub jego odmowy jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Natomiast zgodnie z art. 150 § 2 jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wydającego decyzję w ostatniej instancji o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia. Dalej organ wskazał, iż zgodnie z art. 17 kpa organem wyższego stopnia w stosunku do wojewodów są właściwi ministrowie. W związku z tym, iż wniosek o wznowienie postępowania dotyczy sprawy w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, organem właściwym jest Minister Pracy i Polityki Społecznej. W dniu [...] sierpnia 2006 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wniosku z dnia [...] lipca 2006 r. wskazując, iż pomimo upływu ustawowego terminu, o którym mowa w art. 35 § 3 kpa, organ nie rozpatrzył jego sprawy. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o umorzenie postępowania w sprawie przytaczając stan sprawy i powołując się na argumentację zawartą w postanowieniu z dnia [...] listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. O bezczynności organu administracji publicznej można mówić wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, lecz mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. W rozpatrywanej sprawie bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polega, zdaniem skarżącego, na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] lipca 2006 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na 90 dni. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Kontrola sądu dotyczy zatem tylko bezczynności, polegającej na niewydaniu przez organ administracji publicznej decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie lub niepodjęciu aktu, czy też niedokonaniu czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie należy stwierdzić jednoznacznie, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie pozostaje w bezczynności, albowiem wydał w dniu [...] listopada 2006 r. postanowienie nr [...], w którym uznał się niewłaściwym w sprawie i przekazał ja do rozpatrzenia Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło