VII SA/Wa 133/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M.i W. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ogrodzenia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania M. i W. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] marca 2005 r., którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie ogrodzenia wybudowanego pomiędzy działkami przy ul. [...] a [...] w W. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, iż decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. nakazano małżonkom S. obniżenie wybudowanego przez nich ogrodzenia pomiędzy działkami przy ul. [...] i [...] w celu doprowadzenia ogrodzenia do stanu zgodnego z prawem. W wyniku odwołania małżonków G. od w/w decyzji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. zawieszono postępowanie administracyjne prowadzone w w/w sprawie, w związku z wniesieniem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przez K. i A. S. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] października 2002 r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia I instancji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2003 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. W dniu [...] marca 2005 r. dokonano oględzin podczas których ustalono, że od strony północnej – działki [...] na długości 13,80m wykonane jest ogrodzenie murowane pełne o zmiennej wysokości liczone od terenu utwardzonego w najwyższym punkcie 2,17m. Oznacza to, że inwestorzy wykonali nakaz obniżenia ogrodzenia, wynikający z decyzji z dnia [...] października 2002 r. Obniżenie ogrodzenia do wysokości wymaganej przepisami prawa potwierdziła także wizja przeprowadzona przez pracowników [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w dniu [...] sierpnia 2005 r. Ustalono podczas niej, iż przedmiotowe ogrodzenie od strony posesji przy ul. [...] nie przekracza wysokości 2,17m, natomiast od strony posesji przy ul. [...] przekracza wysokość 2,20m, ale wynika to z równicy poziomu gruntu na obu działkach. Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu dotyczącego bardzo złego stanu technicznego muru [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, iż to skarżący powinni udokumentować stan techniczny muru przedstawiając na tę okoliczność stosowne ekspertyzy. Organ odwoławczy uznając, iż ogrodzenie między działkami odpowiada prawu, nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia decyzji organu I instancji umarzającej postępowanie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli M. i W. G. Skarżący podnieśli, iż sporny obiekt nie jest ogrodzeniem, lecz ścianą w granicy działki pozostałą po wykonanej w 1998 r. samowolnej rozbudowie budynku mieszkalnego. Mur ten jest w bardzo złym stanie technicznym, co grozi katastrofa budowlaną. Także ustalenia organu dotyczące wysokości muru są niezgodne ze stanem faktycznym, gdyż od strony działki skarżących mur ma 2,93m, co narusza przepisy budowlane. Przede wszystkim jednak skarżący podkreślali, iż mur jest w wielu miejscach spękany, odchylony od pionu o około 0,30m i przechylony na ich działkę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne. Zgodnie z przepisem art. 134 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzygając daną sprawę, nie jest związany zarzutami i wnioskami zawartymi w skardze. Oznacza to, że może uwzględnić skargę ze względu na inne uchybienia niż te, które wskazała strona skarżąca. Przepis art. 105 § 1 kpa stanowiący podstawę prawną wydania decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego przewiduje tzw. obiektywną bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego. Ma on zastosowanie w tych sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9.11.1995 r. III ARN 50/95, OSNAP i US 1996, nr 11, poz. 150). Przepis art. 105 § 1 kpa odnosi się bowiem do sytuacji, gdy nastąpiła bezprzedmiotowość, czyli brak przedmiotu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie, na co wskazują skarżący i co przyznaje organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wysokość ogrodzenia między działkami przy ul. [...] i [...] w W., nie została jednoznacznie ustalona. W czasie przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2005 r. wizji stwierdzono, że ogrodzenie od strony działki przy [...] ma wysokość 2,17m natomiast od strony działki przy ul. [...] przekracza 2,20m, ale jak podał organ wynika z różnicy poziomu w wysokości gruntu na obu działkach. Jednocześnie nie wskazał jak wysokie jest ogrodzenie od strony działki skarżących. Organ całkowicie pominął twierdzenia skarżących, iż wysokość ogrodzenia wynosi obiektywnie 2,93m, a różnica w poziomie wynika z faktu, iż inwestorzy S. wysypali na ich działkę gruz z kolejnej rozbudowy swojego domu. Uznanie w tak ustalonym stanie faktycznym, iż brak jest przedmiotu postępowania administracyjnego, konsekwencją czego było umorzenie postępowania oznacza, iż organ z naruszeniem prawa uchyla się od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Już tylko na marginesie dodać należy, iż wbrew twierdzeniom organu, obowiązek utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym i estetycznym (art. 5 ust. 2 w zw. z art. 66 Prawa budowlanego) spoczywa na właścicielu lub zarządcy tegoż obiektu. Natomiast organy nadzoru budowanego w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego mają obowiązek nakazać usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.