VI SA/Wa 2175/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2007 r. sprawy ze skarg R. O. - "P." na postanowienia Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2006 r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowań w sprawie unieważnienia praw z rejestracji znaku towarowego oddala skargi R. O. "P." wniósł skargi na postanowienia Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2006 r. nr [...], nr [...] i nr [...], wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 § 3 i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz w związku z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119 poz. 1117 ze zm.), utrzymujące w mocy wcześniejsze postanowienia tego organu z dnia [...] kwietnia 2005 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowań spornych w sprawach o unieważnienie praw z rejestracji znaków towarowych graficznych nr [...], nr [...] i nr [...]. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 7 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie, na podstawie art. 111 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi zarządził połączenie w/w spraw zarejestrowanych pod sygn. akt: VI SA/Wa 2175/06, VI SA/Wa 2176/06 oraz VI SA/Wa 2177/06 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą akt VI SA/Wa 2175/06. Do wydania zaskarżonych postanowień przez Urząd Patentowy doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniach [...] i [...] sierpnia 2001 r. "T." Sp. z o.o. z siedzibą w C. wystąpiła do Urzędu Patentowego RP działającego w trybie spornym z wnioskami o unieważnienie praw z rejestracji znaków towarowych graficznych nr [...] "[...]", nr [...] "[...]" oraz nr [...] "[...]" udzielonych na rzecz R. O. "P.", przeznaczonych do oznaczania towarów w klasie 16. Wnioskodawca we wnioskach o unieważnienie praw z rejestracji podniósł, iż rejestracja spornych znaków towarowych została dokonana z naruszeniem art. 4, art. 7 oraz art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.). W dniu [...] sierpnia 2004 r. do Urzędu Patentowego wpłynęły wnioski uprawnionego z rejestracji R. O. o zawieszenie postępowań w sprawach o unieważnienie praw z rejestracji tych znaków towarowych na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu rozstrzygnięcia przez Urząd Patentowy sprawy [...] o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego "[...]" nr [...] udzielonego na rzecz wnioskodawcy, tj. "T." Sp. z o.o. z siedzibą w C.. W uzasadnieniu wniosków o zawieszenie postępowań uprawniony wskazał, iż w przedmiotowych sprawach o unieważnienie praw z rejestracji wnioskodawca powołuje się w ramach podstaw prawnych wniosków, między innymi na kolizje znaków towarowych "[...]" ([...]), "[...]" ([...]) i "[...]" ([...]) z zarejestrowanym na jego rzecz znakiem towarowym "[...]" ([...]), twierdząc, iż znaki te są nie tylko podobne, ale również, że znaki towarowe "[...]", "[...]" oraz "[...]" zostały zgłoszone w złej wierze w celu wykorzystania znamion odróżniających znaku towarowego "[...]". Wobec powyższego kwestia ważności tego prawa stanowi zagadnienie wstępne, od rozstrzygnięcia którego zależy rozstrzygnięcie niniejszych spraw o unieważnienie praw z rejestracji znaków towarowych [...], [...] i [...]. W ocenie uprawnionego R. O. na przeszkodzie zastosowaniu przepisu art. 97 § 4 k.p.a. nie stoi fakt, iż sprawy te są rozpatrywane przez ten sam organ tj. Urząd Patentowy. Przepis ten, zgodnie z treścią art. 256 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej, znajduje bowiem zastosowanie odpowiednie, a nie bezpośrednie, może zatem być zastosowany nie tylko do przypadków, gdy zagadnienie wstępne w sprawie rozstrzyga inny organ, ale także do przypadków, gdy takie zagadnienie rozstrzyga Urząd Patentowy, ale w innym postępowaniu. Uprawniony powołał się także na art. 7 i art. 12 § 1 k.p.a. wskazując, iż bez uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego "[...]" ([...]) trudno uznać za dokładnie wyjaśnione, z uwzględnieniem słusznych interesów stron, niniejsze sprawy o unieważnienie praw z rejestracji znaków towarowych. "T." Sp. z o.o. z siedzibą w C. w odpowiedzi na wnioski o zawieszenie postępowań wniosła o ich oddalenie kwestionując zarówno ich podstawę prawną jak i zasadność. Zarzucono, że dokonana we wnioskach o zawieszenie postępowań interpretacja słowa "odpowiedni" użytego w art. 256 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej jest zbyt daleko idąca. Przepis art. 97 § 4 k.p.a. przewiduje bowiem obligatoryjne zawieszenia postępowania "gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienie wstępnego przez inny organ lub sąd", a nie przez ten sam organ jakim jest Urząd Patentowy RP. Ponadto twierdzenie, że wynik postępowania w sprawie o unieważnienie znaku towarowego graficznego [...] jest zagadnieniem wstępnym dla unieważnienia znaków towarowych graficznych [...], [...] i [...] nie zostało przez wnioskodawcę uzasadnione, a samo podobieństwo tych znaków, o ile w ogóle istnieje nie ma żadnego, a co dopiero istotnego wpływu na unieważnienie praw z rejestracji tych znaków towarowych. Urząd Patentowy rozpoznając wnioski o zawieszenie postępowań w sprawach o unieważnienie praw z rejestracji znaków towarowych graficznych nr [...] "[...]", nr [...] "[...]" oraz nr [...] "[...]" postanowieniami z dnia [...] kwietnia 2005 r. odmówił zawieszenia postępowań w w/w sprawach. Odmawiając zawieszenia tych postępowań organ stwierdził, iż brak jest podstaw dla twierdzenia, że rozstrzygnięcie w sprawie znaku towarowego [...] stanowi zagadnienie wstępne (prejudycjalne) dla rozstrzygnięcia sporu w sprawach [...], [...] i [...]. Znak towarowy zarejestrowany pod nr [...] "[...]" różni się bowiem od znaków towarowych, których dotyczą sprawy [...], [...] i [...]. Różne są również podstawy prawne, na których oparte są żądania unieważnienia praw z rejestracji tych znaków towarowych. W przypadku pierwszym ([...]) jest to art. 4 i art. 7 ustawy o znakach towarowych., natomiast w pozostałych przypadkach art. 4, art. 7 i art. 8 pkt 1 tej ustawy. Inne są więc przedmioty sporu w porównywanych sprawach. Urząd Patentowy podkreślił ponadto, iż rozstrzyga poszczególne sprawy w oparciu o dokonane ustalenia stanu prawnego i stanu faktycznego danej sprawy i rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej znaku towarowego [...] w żadnym razie nie wiąże go w sprawach [...], [...] i [...]. W dniu [...] lipca 2005 r. R. O. "P." wystąpił do Urzędu Patentowego z wnioskami o ponowne rozpatrzenie spraw w przedmiocie zawieszenia postępowań w sprawach o unieważnienie praw z rejestracji znaków towarowych nr [...], nr [...] i nr [...] podnosząc, iż w jego ocenie spełnione są wszystkie przesłanki do zawieszenia tych postępowań w trybie art. 97 § 4 k.p.a. Ponadto w jego ocenie zaskarżone postanowienia o odmowie zawieszenia postępowań wydane zostały z naruszeniem art. 7 k.p.a., gdyż bez uprzedniego prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii, czy prawa wynikające z przeciwstawionego znaku towarowego "[...]" [...] istnieją, czy też zostały skutecznie unieważnione, nie jest możliwe dokładne i wszechstronne wyjaśnienie przedmiotowych spraw o unieważnienie należących do niego spornych znaków towarowych. Urząd Patentowy rozpatrując ponownie wnioski o zawieszenie postępowań w sprawach [...], [...] i [...] postanowieniami wydanymi w dniu [...] października 2006 r. utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienia z dnia [...] kwietnia 2005 r. W uzasadnieniu tych postanowień Urząd Patentowy podkreślił, iż jest organem administracji publicznej, do którego wyłącznej kompetencji należy rozstrzyganie, między innymi, w sprawach o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy. Zatem nie może stanowić zagadnienia wstępnego, dającego podstawę do zawieszenia postępowania, rozstrzygnięcie przez Urząd Patentowy w innej sprawie o unieważnienie innego prawa ochronnego na znak towarowy. Bowiem zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. to okoliczność warunkująca (bądź jeden z warunków) rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, przy czym ocena tego zagadnienia należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. W takim przypadku organ rozpatrujący sprawę główną musi zwrócić się do innego organu lub sądu, by ten rozwiązał ów problem, który staje się prejudycjałem wymagającym odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia przez organ lub sąd wyłącznie kompetentny dla rozstrzygnięcia tego zagadnienia wstępnego, albowiem bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Taka sytuacja nie zachodzi natomiast w niniejszych sprawach. W skargach na te postanowienia wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący R. O. "P." wniósł o ich uchylenie zarzucając organowi naruszenie: - art. 7, 77, 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy i wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o błędne ustalenia faktyczne i prawne skutkujące nie wydaniem postanowień o zawieszeniu postępowań w sprawach o unieważnienie praw z rejestracji znaków towarowych graficznych nr [...], nr [...] oraz nr [...] udzielonych na rzecz R. O. "P."; - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez niezawieszenie ww. postępowań w sytuacji, gdy wydanie decyzji przez Urząd Patentowy w sprawie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego "[...]" [...] może mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawach o unieważnienie przedmiotowych znaków towarowych. W uzasadnieniu skarg skarżący podniósł, iż zgodnie z art. 7 k.p.a. organ administracji publicznej w toku postępowania jest zobligowany do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niezbędnych do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a stosownie do dyspozycji art. 77 k.p.a organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Podstawowym obowiązkiem organu w niniejszej sprawie było więc dokładne zbadanie podstaw i zarzutów wniosków o unieważnienie praw z rejestracji spornych znaków towarowych. Jeżeli bowiem prawo z rejestracji przeciwstawianego znaku jest również kwestionowane w postępowaniu spornym, to dla wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności niniejszej sprawy konieczne jest wstrzymanie się z rozstrzygnięciem, aż do prawomocnego załatwienia sprawy dotyczącej unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego "[...]" [...], a jedynym dopuszczalnym przez prawo procesowe sposobem powstrzymania się od tego rozstrzygnięcia jest wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania. Skarżący podkreślił, że tylko taki sposób badania sprawy umożliwi organowi ustosunkowanie się do zarzutów i argumentów podnoszonych w sprawie przez obie strony w sposób, który będzie zgodny z dyspozycją wynikającą z art. 7 k.p.a. i tym samym uwzględniający interesy obu stron postępowania. W wypadku natomiast unieważnienia znaku towarowego "[...]" [...] postępowanie w sprawach o unieważnienie znaków towarowych graficznych nr [...], nr [...] i nr [...] stanie się bezprzedmiotowe z uwagi na utratę interesu prawnego przez uczestnika postępowania "T." Spółka z o. o. i z tego powodu uzasadnione jest zawieszenie postępowań w sprawach o unieważnienie tych znaków towarowych do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o unieważnienie znaku towarowego "[...]" [...] W ocenie skarżącego Urząd Patentowy nie uwzględnił i nie przeanalizował w odpowiedni sposób jego argumentów oraz przedstawionych przez niego dowodów, czym naruszył dyspozycję art. 7, 77 i 80 k.p.a. Odnośnie natomiast naruszenia przez Urząd Patentowy art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. skarżący podtrzymał stanowisko prezentowane już wcześniej we wnioskach o zawieszenie postępowań oraz w kolejnych pismach procesowych. W jego ocenie analiza okoliczności faktycznych i prawnych wskazuje, iż wydanie decyzji przez Urząd Patentowy w sprawie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego "[...]" [...] może mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie unieważnienia graficznych znaków towarowych zarejestrowanego na jego rzecz. Skarżący powtórzył też ponownie argumentację, że zastosowaniu przepisu art. 97 § 4 k.p.a. nie stoi na przeszkodzie fakt, że zarówno sprawy o unieważnienie znaków towarowych graficznych nr [...], nr [...] i nr [...], jak i sprawa o unieważnienie znaku towarowego "[...]" [...] są rozpatrywane przez ten sam organ, tj. Urząd Patentowy RP. Zgodnie bowiem z treścią art. 256 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej powołany przepis kodeksu postępowania administracyjnego znajduje zastosowanie "odpowiednie", a nie bezpośrednie. Nawet więc w przypadku, gdy zagadnienie wstępne (prejudycjalne) dotyczy innej sprawy jaka toczy się przed Urzędem Patentowym art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej stanowić będzie podstawę prawną obligatoryjnego zawieszenia postępowania, w sytuacji gdy zostaną spełnione pozostałe przesłanki wynikające z tego przepisu. Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargi wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonych postanowień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oceniając zaskarżone postanowienia w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skargi R. O. "P." nie zasługują na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienia Urząd Patentowy RP nie naruszają prawa. Art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. określa jedną z przesłanek obligatoryjnego zawieszenia postępowania administracyjnego przez organ. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wprawdzie pojęcie zagadnienia wstępnego użyte w powołanym przepisie jest sporne, niemniej przyjmuje się, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. są kwestie (zagadnienia) prawne, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie, należy zatem przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Należy przy tym podkreślić, że zarówno w doktrynie, jak i w judykaturze istnieje rozbieżność co do rozumienia pojęcia "inny organ" użytego w tym przepisie. W piśmiennictwie i orzecznictwie dominuje jednak pogląd, do którego przychyla się także skład orzekający w niniejszej sprawie, w świetle którego w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. chodzi o inny organ administracji publicznej. Taki pogląd prezentują m. in. - E. Iserzon (w:) W. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz (Wydawnictwo C.H. Beck 2004), A. Wróbel (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz (Zakamycze 2000), L. Klat-Wertelecka, Zagadnienie wstępne jako przesłanka zawieszenia postępowania administracyjnego (w:) Administracja i prawo administracyjne u progu trzeciego tysiąclecia (Łódź 2000). Takie stanowisko prezentowane jest też w szeregu orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego np. wyrok z dnia 7 marca 2001r. III SA 32/00 Lex 47487, wyrok z dnia 21 września 2001r. I SA 2314/00, Lex 55746, wyrok z dnia 18 kwietnia 2000r., V SA 1701/99, Lex 79244, wyrok z dnia 19 maja 1998r. I SA 1874/97 Lex 45706, wyrok z dnia 22 grudnia 1993r., SA/Wr 1160/93, ONSA 1995, nr 1, poz. 21. Art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wiąże obligatoryjne zawieszenie postępowania z zaistnieniem określonych w nim wymogów. Zawarte w nim unormowanie nie może więc być przez art. 256 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej "odpowiednio" (inaczej) stosowane na potrzeby postępowania spornego przed Urzędem Patentowym. Przepis art. 256 ust. 1, w myśl którego do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, nie wskazuje bowiem, iż przy interpretacji przepisów tegoż kodeksu mających zastosowanie w postępowaniu spornym należałoby stosować inne reguły wykładni niż wówczas, gdy kodeks ten stosowany jest wprost. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: postępowanie administracyjne jest w toku, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte oraz rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (vide orzeczenia: z 19 maja 1998r. sygn. akt I SA 1874/97, z 30 sierpnia 2001r. sygn. akt II SA 1982/00, z 21 września 2001r. sygn. akt I SA 2314/00, z 17 lipca 2003r. sygn. ATK I SA 427/02). W orzeczeniu II SA 427/02 z 17 lipca 2003r. Naczelny Sąd Administracja podkreślił, iż prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe . Musi więc istnieć wyraźny związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca domagała się zawieszenia postępowań spornych przed Urzędem Patentowym w sprawach o unieważnienie praw z rejestracji znaków towarowych graficznych nr [...], nr [...] i nr [...] do czasu zakończenia postępowania spornego przed Urzędem Patentowym o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego "[...]" [...]. Urząd Patentowy prawidłowo ocenił, iż miedzy tymi sprawami nie występuje zależność o jakiej mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Nie można bowiem uznać, że wydanie rozstrzygnięcia w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego "[...]" [...] jest warunkiem rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawach o unieważnienie praw z rejestracji znaków towarowych nr [...] "[...]", nr [...] "[...]" oraz nr [...] "[...]" i bez takiego rozstrzygnięcia wydanie decyzji w tych sprawach nie jest możliwe. (vide: wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. w sprawie II GSK 11/06). Każda z tych spraw dotyczy innych znaków towarowych, zarejestrowanych na rzecz różnych podmiotów, różne są też podstawy prawne złożonych wniosków. W każdej z tych spraw Urząd Patentowy będzie więc rozstrzygał kierując się odpowiednimi przepisami prawa i biorąc pod uwagę ustalony w danej sprawie stan faktyczny, nie będąc jednocześnie związanym rozstrzygnięciem w innej sprawie. Wskazać jednocześnie należy, że przewidywany przez skarżącego określony skutek prawny, tj. bezprzedmiotowość postępowań o unieważnienie znaków towarowych graficznych nr [...], nr [...] oraz nr [...] w sytuacji unieważnienia przez Urząd Patentowy prawa z rejestracji znaku towarowego nr [...] nie mieści się w dyspozycji art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i nie rodzi w związku z tym obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienia Urzędu Patentowego nie uchybiają wskazanym przez stronę skarżącą przepisom postępowania, w tym także art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w stopniu, w jakim mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.