IV SA/Gl 738/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [....] r. nr [....] w przedmiocie choroby zawodowej stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [....] r. Nr [....] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [....] r. Nr [....] wydanym na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego uznał się za organ niewłaściwy do prowadzenia postępowania w sprawie wniosku T. W. o stwierdzenie choroby zawodowej i przekazał akta sprawy do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością miejscową. Zażalenie na postanowienie to pismem z dnia [....] r. wniósł T. W., zostało ono złożone w dniu [....] r. w siedzibie organu pierwszej instancji. Decyzją z dnia [....] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. stwierdził u T. W. brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – przewlekłej choroby [....] wywołanej sposobem wykonywanej pracy: [....] pochodzenia zawodowego. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.). W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ ten stwierdził brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, ponieważ choroby takiej nie rozpoznały uprawnione do tego placówki medyczne w stosownych orzeczeniach z dna [....]r. – Poradnia Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. oraz z dnia [....] r. Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., a przeprowadzona ocena narażenia zawodowego nie wykazała występowania przesłanek uzasadniających stwierdzenie choroby. Odwołanie od tej decyzji pismem z dnia [....] r. wniósł T. W.. W odwołaniu tym wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i wskazał, że przez 21 lat pracował jako [....], w różnych przedsiębiorstwach i nie może zgodzić się z tym, że w ocenie organów administracji w jego pracy nie występowały [....]. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [....] r. Nr [....] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji. Wskazał on, że co prawda specjaliści obu placówek medycznych stwierdzili u T. W. [....], jednakże nie powiązali jego występowania z wykonywaną pracą zawodową, ponieważ w pracy tej nie wykonywał [....]. Stanowisko takie podzielił również organ odwoławczy dokonujący oceny narażenia zawodowego odwołującego się T. W.. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismem z dnia [....] r. wniósł T. W.. W skardze tej zakwestionował ustalenia obu organów administracji. Jego zdaniem przez szereg lat pracował jako [....] i jego praca wymagała [....]. Wskazał także, że od 3 lat stan jego zdrowia uległ pogorszeniu i z tego powodu jest stale leczony i pozostaje pod kontrolą poradni [....]. Nadmienił także, że specjaliści obu placówek medycznych rozpoznali u niego chorobę [....], jednakże nie została ona powiązana z wykonywaną pracą zawodową. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i przywołał analogiczną argumentację do tej, jaką zamieścił w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Pismem procesowym z dnia [....] r. T. W. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, sprowadzające się do stwierdzenia, że stwierdzone u niego schorzenie należy wiązać z wykonywaną pracą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem jej działań, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do postanowień art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga musiała zostać uwzględniona, jednakże z innych powodów niż przywołała je strona skarżąca. W pierwszej kolejności przyjdzie zauważyć, że zgodnie z treścią art. 19 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz administracji obowiązany jest z urzędu przestrzegać swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Naruszenie tych przepisów dotyczących właściwości organu administracji, stosownie do postanowień art. 156 § 1 pkt 1 wyżej wymienionego Kodeksu stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Przywołanie powyższych przepisów w niniejszej sprawie ma istotne znaczenie, ponieważ jak wynika z akt sprawy postępowanie administracyjne w sprawie braku stwierdzenia choroby zawodowej u T. W. – [....] zostało uruchomione przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K.. Organ ten przeprowadził szereg czynności procesowych, w tym ocenę narażenia zawodowego. Jednocześnie wskazany organ doszedł do przekonania, że organem właściwym w sprawie jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. w następstwie, czego wydał postanowienie z dnia [....] r. Nr [....] mocą, którego przekazał w trybie art. 65 § 1 Kodeksu podstępowania administracyjnego sprawę do tegoż organu. Wskazany art. 65 § 1 został zmieniony z dniem 1 stycznia 2004 r. i od tego dnia przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W rozpatrywanej sprawie skarżący skorzystał z przysługującej mu możliwości i pismem z dnia [....] r. wniósł za pośrednictwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K.. Jednakże, jak wynika to z akt sprawy, zażalenie to nie zostało przekazane w trybie art. 133 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia, lecz do rozpatrzenia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B.. Wskazany organ nie zwrócił uwagi na wskazaną okoliczność i podjął działania zmierzające do merytorycznego rozpatrzenia żądania strony skierowanego do organu administracji publicznej. Wskazane działanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z jednej strony zasługuje na uznanie, ponieważ organ ten podjął niezwłocznie działania zmierzające do merytorycznego rozpatrzenia żądania strony, jednakże z drugiej strony organ ten nie dołożył należytej staranności dla zbadania czy jest organem właściwym w sprawie, jak również czy na tym etapie postępowania administracyjnego był uprawniony do jego prowadzenia, czy też nie powinien dążyć do wyjaśnienia sytuacji związanej z wniesieniem zażalenia przez skarżącego na postanowienie przekazujące mu sprawę do rozpatrzenia. W tym miejscu przyjdzie zwrócić uwagę na fakt, że następstwem wniesienia zażalenia na przywoływane powyżej postanowienie z dnia [....] r. stało się przeniesienie sprawy do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., który winien podjąć w tym zakresie stosowne rozstrzygnięcie. Nadto należy zauważyć, że w stosunku do tego rozstrzygnięcia skarżącemu przysługiwałaby możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przedstawiony stan prawny pozwala uznać, że w rozpatrywanej sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. oraz Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. orzekali w sytuacji, w której nie było zakończone postępowanie dotyczące przekazania sprawy do organu właściwego, a tym samym nie została zakończona sprawa dotycząca ustalenia właściwości miejscowej organu uprawnionego do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie zainicjowanej żądaniem skarżącego. Należy również zaznaczyć, że na etapie postępowania przed tutejszym Sądem, wskazane zażalenie skarżącego nie zostało jeszcze przez uprawniony organ rozpatrzone. W świetle przedstawionego stanu prawnego i faktycznego w sprawie należy stwierdzić, że decyzje organów inspekcji sanitarnej są przedwczesne, ponieważ nie została w sprawie wyjaśniona kluczowa sprawa dotycząca ustalenia właściwości miejscowej organu uprawnionego do prowadzenia wszczętego postępowania administracyjnego. A zatem wyczerpana została przesłanka do stwierdzenia nieważności podjętych decyzji, ponieważ zapadły one przed zakończeniem postępowania dotyczącego ustalenia tejże właściwości. Przedstawiona okoliczność wyczerpuje znamiona uwzględnienia skargi przewidziane treścią art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ zgodnie z nim sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Konsekwencją niniejszego wyroku jest powrót sprawy na etap zażalenia skarżącego na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [....] r., które musi zostać rozpatrzone przez organ wyższego stopnia. Dopiero po zakończeniu tego etapu postępowania będzie możliwe dalsze jego prowadzenie przez organ właściwy. Z uwagi na fakt, że mocą zaskarżonej decyzji odmówiono stwierdzenia występowania choroby zawodowej u skarżącego, Sąd stosownie do postanowień art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie orzekał o wykonalności zaskarżonej decyzji. Sprawa była rozpatrywana w trybie uproszczonym, ponieważ stosownie do postanowień art. 119 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy, w trybie tym może być rozpoznana sprawa, jeżeli decyzja jest dotknięta wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 wskazanej powyżej ustawy stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [....] r. Nr [....].