I SA/Wa 1119/06

WyrokWSA w Warszawie2007-03-23

Skład orzekający: Daniela Kozłowska, Monika Nowicka, Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, jeśli kwestia odszkodowania za tę samą nieruchomość została już wcześniej rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo umorzyć postępowanie w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., jeśli sprawa ta została już wcześniej rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną. Ponowne merytoryczne rozstrzyganie sprawy, która została już zakończona ostateczną decyzją, jest niedopuszczalne i prowadziłoby do naruszenia zasady trwałości decyzji administracyjnej, skutkując nieważnością nowej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi L. G. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. o umorzeniu postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną na podstawie przepisów z lat 1961 i 1967. Skarżąca kwestionowała ustalenia dotyczące współwłasności nieruchomości i podstawy prawne wywłaszczenia. Organ odwoławczy uznał, że sprawa odszkodowania została już prawomocnie rozstrzygnięta decyzją z 1979 r., co czyni postępowanie bezprzedmiotowym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie WSA - Monika Nowicka asesor WSA - Joanna Skiba Protokolant - Ewelina Ryszka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2007 r. sprawy ze skargi L. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość oddala skargę. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania L. G. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość o powierzchni [...] m² położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną jako działka nr [...] W decyzji Wojewody przedstawiony został następujący stan sprawy. Prezydent W. decyzją z [...] sierpnia 2005 r. orzekł na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]. Nieruchomość została przejęta na własność Państwa na podstawie przepisów art. 23 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 32, poz. 159 ze zm.) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 maja 1967 r. w sprawie uznania części dzielnicy W. za obszar urbanizacyjny (Dz. U. Nr 22, poz. 100). Sprawa odszkodowania za wymienioną nieruchomość została rozstrzygnięta decyzją Naczelnika [...] W. z dnia [...] grudnia 1979 r. nr [...] na podstawie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64). Odszkodowanie przyznane zostało na rzecz W. G. i E. L. w częściach równych. Posiadanie praw do współwłasności w częściach równych do wymienionej działki nr [...] ustalono na podstawie zaświadczenia [...] w W. z dnia [...] listopada 1975 r. Od decyzji Prezydenta W. odwołanie złożyła L. G., następczyni prawna W. G., byłej współwłaścicielki nieruchomości podając, że roszczenie o odszkodowanie dotyczy działki o powierzchni [...] m² (w tym [...] m² pod drogą), powstałej w wyniku podziału działki nr [...]. Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] kwietnia 2006 r. wskazał, że nie ma podstaw do kwestionowania decyzji organu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania w sprawie odszkodowania. Naczelnik [...] W. decyzją z dnia [...] grudnia 1979 r. ustalił odszkodowanie za działkę nr [...] na rzecz W. G. i E. L,., które w księdze wieczystej pn. [...] ujawnione były jako współwłaścicielki w częściach równych. Taki stan współwłasności działki nr [...] przedstawia, doręczone przez L. G. w toku postępowania odwoławczego, zaświadczenie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. L.dz. [...]. Skoro sprawa odszkodowania została już uregulowana decyzją administracyjną, ponowne jej rozpatrywanie jest niedopuszczalne i wszczęte postępowanie w tej sprawie jest bezprzedmiotowe i prawidłowo organ pierwszej instancji orzekł o umorzeniu postępowania. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy byłoby dotknięte wadą nieważności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L. G. podała, że działka nr [...] ma powierzchnię [...] m² i są to dwie niezależne działki budowlane (place budowlane) o powierzchni [...] m² każda, które mają swoje numery [...] i [...]. Jedną z nich kupiła E. L. Zaświadczenie hipoteczne z dnia [...] grudnia 2005 r. nie mówi o współwłasności, podobnie zaświadczenie z listopada 1975 r., wykonane na zlecenie wywłaszczającego. Gdyby była współwłasność, to w zaświadczeniu hipotecznym napisane byłoby, że działka stanowi współwłasność W. G. i E. L. Nie było podstaw prawnych do wydania decyzji o wywłaszczeniu. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie mogła być uwzględniona a wydane w sprawie decyzje nie naruszają prawa. Przepis art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. spełnia rolę gwarancyjną w stosunku do zasady trwałości decyzji administracyjnej ostatecznej, wyrażonej w art. 16 § 1 k.p.a., rozciągając tę gwarancję na samą decyzję oraz na sprawę , którą ona załatwia. W niniejszej sprawie kwestia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] została zakończona decyzją o odszkodowaniu Naczelnika [...] W. z dnia [...] grudnia 1979 r. i niezależnie od tego, czy jest ona prawidłowa, czy też zawiera wady uzasadniające stwierdzenie jej nieważności, nie ma podstaw do ponownego ustalenia odszkodowania za tę samą nieruchomość. Decyzja wydana w sytuacji, gdy w obrocie prawnym pozostaje inna decyzja rozstrzygająca tę samą kwestię, a więc dotycząca sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną podlegałaby stwierdzeniu nieważności z mocy art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Należy dodać, że w niniejszym postępowaniu nie podlega ocenie decyzja o odszkodowaniu z dnia [...] grudnia 1979 r., ani decyzja o wywłaszczeniu, lecz decyzje Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2005 r. i decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. w przedmiocie umorzenia postępowania o odszkodowanie. Sąd wymienione ostatnio dwie decyzje ocenił jako prawidłowe i wobec tego, że stwierdzona została bezprzedmiotowość postępowania zachodziła podstawa z art. 105 § 1 k.p.a. do umorzenia postępowania. Ocena legalności (zgodności z prawem) decyzji o wywłaszczeniu i odszkodowaniu należy do innego postępowania administracyjnego. Ponadto wbrew twierdzeniu skarżącej zarówno zaświadczenie Państwowego Biura Notarialnego w W. z dnia [...] listopada 1975 r. jak i z zaświadczenia Sądu Rejonowego W. [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nieruchomość o powierzchni [...] m² stanowiła współwłasność W. G. i E. L., z czego wynika także tożsamość sprawy o odszkodowanie zakończonej decyzją z [...] grudnia 1979 r. i wszczętej na wniosek L. G. i zakończonej następnie decyzją o umorzeniu postępowania o przyznanie odszkodowania. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło