I SA/Gd 966/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Kolanowski, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Asesor WSA Bogusław Woźniak (spr.), Protokolant Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 maja 2007 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lutego 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 1563/03 oddala skargę o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 27 lutego 2007 r. Sygn. akt I SA/Gd 1563/03 oddalił skargę W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1998. Skarżący w dniu 6 marca 2007 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o wydanie wyroku wraz z uzasadnieniem oraz, o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 lipca 2006 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik – adwokat K. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W. S. wniósł w dniu 14 listopada 2006 r. skargę na niewłaściwe postępowanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku oraz na niewłaściwe postępowanie ustanowionego z urzędu adwokata. Skarżący stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 27 lutego 2006 r. oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z przyczyn do chwili obecnej jemu nie znanych. W. S. wyjaśnił, że złożył wniosek o wydanie wyroku wraz z uzasadnieniem oraz, o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W wymienionym wniosku zawarł prośbę o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, albowiem zamierzał wnieść skargę kasacyjną. Prośbie tej nie uczyniono zadość; skarżący do dnia złożenia opisywanej skargi uzasadnienia wyroku nie otrzymał. Skarżący stwierdził, że jest dla niego niezrozumiałe, na jakich dowodach oparł się sąd oddalając jego skargę. Stosując się do zaleceń zawartych w pismach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 lipca 2006 r. skarżący stawił się w Zespole Adwokackim w G. w celu udzielenia pełnomocnictwa adwokatowi K. S. oraz uiszczenia opłaty skarbowej. W trakcie udzielania pełnomocnictwa skarżący prosił pełnomocnika o sporządzenie skargi kasacyjnej, albowiem wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jest dla niego bardzo krzywdzący, niesłuszny oraz niezgodny ze stanem faktycznym. Skarżący, w związku z tym, iż nie otrzymał żadnej informacji na temat sporządzenia skargi kasacyjnej od ustanowionego w sprawie pełnomocnika skontaktował się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, gdzie został poinformowany o złożeniu przez pełnomocnika opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej, oraz że kwestionowany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został już uprawomocniony. Skarżący podniósł, że nie jest mu znana regulacja, która pozwala pełnomocnikowi, bez zgody strony, na sporządzenia takiej opinii, jest to działanie samowolne. W przedmiotowej sprawie to skarżący jest stroną i on decyduje o złożeniu skargi kasacyjnej. Wskazując wyżej opisane okoliczności skarżący wniósł o: zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie oraz o przeprowadzenie interwencji w tej sprawie, o wznowienie postępowania oraz o umorzenie zaskarżonych decyzji. W odniesieniu do ostatniego z wymienionych wniosków skarżący wskazał, że Urząd Skarbowy umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku skarżącego za lata 1996- 1999. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej obecny na rozprawie w dniu 8 maja 2007 r. wniósł o oddalenie skargi o wznowienie postępowania wskazując, że brak jest podstaw wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga W. S. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lutego 2006 r. Sygn. akt I SA Gd 1563/03 nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że postępowanie w przedmiocie wznowienia stanowi nowe, samodzielne, szczególne postępowanie. Prawomocne orzeczenie sądu administracyjnego kończy bowiem definitywnie postępowanie zainicjowane na skutek skargi z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Innymi słowy, Sąd rozpoznając skargę o wznowienie nie zajmuje się ponownie oceną legalności decyzji administracyjnej, która była przedmiotem skargi, ale bada sprawę w granicach zakreślonych przepisami Działu VII ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 270 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sąd badając dopuszczalność wznowienia postępowania stwierdził, że skarga o wznowienie została wniesiona w terminie zakreślonym w art. 277 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz, że oparta została na ustawowej podstawie wznowienia. Sąd rozpoznając wniosek W. S. przyjął, że skarżący jako podstawę wznowienia wskazuje nienależytą reprezentację. Przy czym nie ulega wątpliwości, że okolicznością, która uzasadnia tę podstawę jest prowadzenie sprawy przez adwokata ustanowionego z urzędu, a konkretnie sporządzenie przez niego opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. To działanie pełnomocnika pozostaje w sprzeczności z zamierzeniami strony co do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lutego 2006 r. Tym samym nie zapewniona została należyta ochrona praw strony skarżącej. Tak sprecyzowane okoliczności, w ocenie Sądu, nie stanowią podstawy wznowienia określonej w art. 271 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podstawa wznowienia polegająca na "nienależytym reprezentowaniu strony" zachodzi wówczas, gdy w sprawie nie działa organ osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, powołany do jej reprezentacji, albo występujący w sprawie reprezentant strony nie ma wymaganych przymiotów do występowania w tej roli. Strona, za którą w procesie działa jako jej pełnomocnik adwokat ustanowiony przez sąd, nie jest nienależycie reprezentowana w rozumieniu art. 271 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ze względu na okoliczności, które skarżący przytoczył w skardze o wznowienie postępowania, w ocenie Sądu, wymaga rozważenia, czy podstawą wznowienia nie jest pozbawienie go możliwości działania (art. 271 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Pozbawienie strony możności działania wskutek naruszenia przepisów prawa niewątpliwie nie obejmuje sposobu czy też formy prowadzenia sprawy przez samą stronę. Jego zakresem są objęte tylko czynności, które powodują pozbawienie strony możności działania w procesie niespowodowane przez samą stronę i niezależne od jej zachowania. Działanie pełnomocnika, na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa, jest równoznaczne z działaniem samego mocodawcy. Zasada ta dotyczy także pełnomocnika procesowego. Tak więc, nawet niezgodne z wolą strony działanie pełnomocnika nie może stanowić podstawy wznowienia, polegającej na pozbawieniu strony możności działania. Sąd odnosząc się do zastrzeżenia zawartego w skardze o wznowienie postępowania, iż odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć należy skarżącemu wyjaśnia, że zgodnie z treścią art. 67 § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Treść powołanego przepisu przesądza także o tym, że doręczenie wyroku z dnia 27 lutego 2006 r. ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi było prawidłowe. Końcowo Sąd zauważa, że zaniechanie złożenia środka odwoławczego jest kwestią relacji pomiędzy skarżącym a ustanowionym w sprawie pełnomocnikiem. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 282 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) oddalił skargę o wznowienie postępowania.