I OZ 655/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Wiceprezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Op 422/06 odmawiające umorzenia należności sądowej dłużnika J. K. w kwocie 100 (sto) złotych z tytułu opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 maja 2007 r. w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami postanawia oddalić zażalenie Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Op 422/06 Wiceprezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu odmówił J. K. umorzenia należnej opłaty w kwocie 100 zł od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 maja 2007 r. W uzasadnieniu w/w zarządzenia wskazano, że w dniu 11 stycznia 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzony na skutek zgłoszonego przez skarżącego żądania, w terminie 7 dni pod rygorem ściągnięcia. Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2008 r. założono kartę dłużnika oraz poinformowano go, że w razie niewykonania zarządzenia z dnia 11 stycznia 2008 r. kwota opłaty kancelaryjnej - 100 zł - będzie ściągnięta w drodze egzekucji sądowej. Nawiązując do zarządzenia z dnia 27 lutego 2008 r., J. K. złożył pismo, w którym m.in. wniósł o zwolnienie go od kosztów (opłat). Wniosek ten uzasadnił tym, że "sprawa ciągnie się już prawie 4 lata". Z uwagi na to, iż sprawa znalazła się w fazie wykonania tytułu egzekucyjnego, o czym świadczy założenie karty dłużnika, prośba J. K. została potraktowana jako wniosek o umorzenie należności sądowej. W dniu 31 marca 2008 r. zobowiązano skarżącego do wykazania, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, nie jest w stanie uiścić należności sądowej w kwocie 100 zł, a ściągnięcie należności spowodowałoby dla niego lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki. Odpowiadając na wezwanie, dłużnik podniósł szereg okoliczności dotyczących istoty sporu i postępowań toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu i Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, ale nie podał żadnych okoliczności uzasadniających wniosek o umorzenie należności sądowej. W związku z powyższym, w oparciu o art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., oraz § 3 i § 6 ust. 1, 3 i 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194), odmówiono J. K. umorzenia należności sądowej. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył J. K. wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a." należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywny, o której mowa w art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. W myśl § 2 ust. 1 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194) umorzenie należności sądowych może nastąpić z urzędu lub na wniosek dłużnika. Wskazane należności mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodziną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki. Stosownie do § 7 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia wniosek o umorzenie, rozłożenie na raty lub odroczenie zapłaty należności sądowych powinien zawierać oświadczenie dłużnika obejmujące dokładne dane o jego stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna - także o jej stanie rodzinnym, o dochodach małżonka pozostającego we wspólności majątkowej z dłużnikiem, a ponadto wszelkie inne okoliczności uzasadniające składany wniosek. A zatem, to na dłużniku ciąży obowiązek wykazania okoliczności świadczących o tym, że nie jest w stanie uiścić należności sądowych. Z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, że pomimo wezwania Sądu skarżący w żaden sposób nie wykazał okoliczności uzasadniających uwzględnienie jego wniosku o umorzenie należności sądowej z tytułu opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tej sytuacji uznać należy, że Wiceprezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zasadnie odmówił J. K. umorzenia przedmiotowej należności sądowej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.