III SA/Wa 3446/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, asesor WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2007 r. sprawy ze skargi U. GmbH z siedzibą w H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług oddala skargę Wnioskiem z dnia 16 czerwca 2005 r. U. Gmbh wystąpiła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. o zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2004 r. w kwocie 67.289,14 zł. Organ podatkowy otrzymał wniosek w dniu 22 czerwca 2005r. W dniu 21 grudnia 2005 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o tłumaczenie oryginału zaświadczenia z dnia 2 marca 2005r. ze szczególnym uwzględnieniem rodzaju prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej oraz do przedstawienia oryginału jednej z faktur VAT załączonych do wniosku. Dnia 10 lutego 2006 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej pismo kierowane do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W., w którym wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Strona podkreśliła, że będąc podmiotem zagranicznym nie była w stanie zapoznać się z treścią wezwania sporządzonego w języku polskim. Dopiero w dniu 3 lutego 2006 r. zwrócono się o pomoc do firmy U. P. S.A. i ustanowiono pełnomocnika do wykonania przedmiotowej czynności. Wraz z wnioskiem nadesłano żądane dokumenty. Postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do spełnienia braków formalnych przedmiotowego wniosku. W ocenie organu I instancji skarżąca nie dochowała należytej staranności, aby zapobiec uchybieniu terminowi. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie przez organ I instancji art. 162 oraz art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja Podatkowa (tj. w Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) – dalej powoływana jako "Ordynacja podatkowa". W ocenie wnoszącego zażalenie Naczelnik Urzędu Skarbowego nie zakwestionował okoliczności faktycznych podniesionych przez stronę oraz nie wykazał jej winy w uchybieniu terminu. Skierowanie do niej wezwanie nie zawierało jakiejkolwiek zrozumiałej dla niej informacji, czego dotyczy – co uzasadniało brak winy w uchybieniu terminowi. Postanowieniem z dnia [...] września 2006r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi. Jego zdaniem w czasie od otrzymania wezwania do zwrócenia się o pomoc do U. P. S.A. – co zajęło 21 dni – skarżąca nie zrobiła nic co wskazywałoby, że próbowała przezwyciężyć przeszkodę uniemożliwiającą wywiązanie się z wezwania. Organ odwoławczy stwierdził również, że za taką przeszkodę nie można traktować obcojęzycznego dokumentu skierowanego do skarżącej przez organ podatkowy, który miał obowiązek posługiwania się językiem polskim, a do którego skarżąca zwracała się wcześniej o zwrot podatku od towarów i usług. Wskazał ponadto, że nadesłane przez skarżącą tłumaczenie zaświadczenia nie zawierało żądanej w wezwaniu informacji o rodzaju działalności gospodarczej, którą prowadzi skarżąca, wobec czego uznać należało, że skarżąca występując o przywrócenie terminu nie wywiązała się z tego wezwania, a zatem nie dopełniła przesłanki wskazanej w art. 162 Ordynacji podatkowej. W skardze na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o jego uchylenie wraz z postanowieniem organu I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki uzasadniające przywrócenie skarżącej uchybionego terminu. Jego zdaniem nie można było przypisać skarżącej winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnił, że nikt z pracowników skarżącej nie był w stanie rozpoznać w jakim języku zostało skierowanie do niej pismo z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku VAT. Dopiero kiedy to się udało zwrócono się o pomoc i podjęcie stosownych działań przez Spółkę U. P. Skarżąca dochowała jednocześnie 7-dniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Odnośnie natomiast niedopełnienia czynności, do której strona była wzywana, pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że w wezwaniu organ podatkowy zażądał tłumaczenia przysięgłego zaświadczenia, które skarżąca złożyła wraz z wnioskiem o zwrot podatku VAT. Tłumaczenie to nie mogło zatem zawierać dodatkowych elementów w stosunku do zaświadczenia. Pełnomocnik skarżącej stwierdził, że skarżąca nie kwestionowała, że zaświadczenie to nie zawierało żądanej informacji o przedmiocie jej działalności, ale organ podatkowy po otrzymaniu tłumaczenia powinien dodatkowo wezwać ją do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez nadesłanie takiej informacji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W., podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przepis art. 162 Ordynacji podatkowej przewiduje możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni (przedstawi wiarygodne okoliczności), że naruszenie terminu nastąpiło bez jego winy, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Warunek braku zawinienia w uchybieniu terminowi, jako konieczną przesłankę do ewentualnego przywrócenia terminu, należy oceniać w kategoriach zachowania przez zainteresowanego reguł starannego działania. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Taką przeszkodą może być siła wyższa, np. powódź, odcięcie od świata na skutek ataku ostrej zimy oraz niektóre zdarzenia losowe, np. przerwy w komunikacji, poważny wypadek samochodowy, związany z hospitalizowaniem w ostatnich dniach upływu terminu itp. Jakiekolwiek niedbalstwo zainteresowanego w zasadzie dyskwalifikuje możliwość przywrócenia terminu. W żadnym razie o braku winy w dopełnieniu wymogów procesowych nie mogą stanowić nieprawidłowości organizacyjne jednostki oraz zaniedbania jej pracowników (wyrok NSA z dnia 20 września 2001 r., IV SA 1340/99, niepubl.). Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminowi wskazała nieznajomość języka polskiego przez pracowników przedsiębiorstwa, która uniemożliwiła zapoznanie się z treścią pisma i powzięcie wiadomości o zakreśleniu terminu do dokonania wskazanych czynności oraz konsekwencjach prawnych niezachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku. Przyczyna uchybienia terminowi wskazana przez wnioskodawcę słusznie została oceniona przez organ podatkowy jako nieuzasadniajaca uznania, iż niezachowanie terminu nastąpiło bez winy strony tj. z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Spółka składając wniosek do polskich organów podatkowych o zwrot podatku od towarów i usług winna się była bowiem liczyć z koniecznością prowadzenia korespondencji w języku polskim. Ponadto ustalenie kraju pochodzenia pisma (chociażby po adnotacji na stemplach pocztowych) i przetłumaczenie pisma było łatwo osiągalne przy dołożeniu minimum staranności. Trudno też odnieść się ze zrozumieniem do twierdzeń pełnomocnika strony dotyczących niezwykłych problemów z ustaleniem języka korespondencji. W XXI wieku, przy takiej skali wzajemnej migracji ludności, w krajach sąsiedzkich i kooperującym od stuleci przedstawiane okoliczności trafnie organ podatkowy ocenił jako mało prawdopodobne. Niedochowanie reguł należytej staranności przy dokonywaniu istotnej czynności procesowej uniemożliwiało Spółce wykazanie braku winy przy jej dokonaniu z naruszeniem zakreślonego terminu. I ten fakt, w kontekście art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, przesądzał o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. W świetle treści wezwania wystosowanego do strony zasadne jest także stanowisko organu odwoławczego, iż wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona nie dopełniła wszystkich czynności, do których była wzywana. Z tego względu Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.