II OZ 1272/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludwik Żukowski, , , po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 września 2007 r., sygn. akt II SA/Go 178/07 odrzucające skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 9 maja 2007 r. w sprawie ze skargi K. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1) oddalić zażalenie, 2) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 września 2007 r., sygn. akt II SA/Go 178/07, w ten sposób, że w miejsce daty zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. W. "[...] 2007 r." wpisać "[...] 2004 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 24 września 2007 r., sygn. akt II SA/Go 178/07 odrzucił skargę kasacyjną skarżącego K. S. od wyroku tego Sądu z dnia 9 maja 2007 r. oddalającego jego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. W. z dnia [...]. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej doręczony został skarżącemu w dniu 27 czerwca 2007 r. Pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną w dniu 27 lipca 2007 r. oraz uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł. Sąd podniósł, że wniesiona przez skarżącego skarga, której przedmiot stanowiła decyzja z zakresu budownictwa, podlegała wpisowi stałemu w wysokości 500 zł. W takiej też wysokości skarżący uiścił wpis w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Sąd uznał zatem, że w sprawie został uiszczony wpis w nieprawidłowej wysokości, bowiem wpis od skargi kasacyjnej powinien wynosić 250 zł, a nie 100 zł. Z tych przyczyn, w ocenie Sądu Wojewódzkiego, skarga kasacyjna wniesiona przez pełnomocnika skarżącego będącego radcą prawnym, jako nienależycie opłacona, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł K. S.. W ocenie skarżącego Sąd naruszył prawo materialne poprzez przyjęcie, że wpis od skargi powinien na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosić 500 zł, zamiast 200 zł. Zdaniem skarżącego sprawa dotyczy nieruchomości i winien mieć w niej zastosowanie przepis § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis od nieruchomości ustalono na kwotę 200 zł. Skoro w myśl § 3 powołanego rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, to w ocenie skarżącego wpis od skargi kasacyjnej został opłacony w prawidłowej wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 221 P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nakazującą skarżącemu wykonanie rozbiórki parterowej przybudówki do budynku warsztatu. W myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W tej sytuacji skarga kasacyjna, stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 3 powołanego rozporządzenia podlega wpisowi stałemu w wysokości 250 zł. Nie można zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącego, że sprawa dotyczy nieruchomości i dlatego winien w niej mieć zastosowanie przepis § 2 ust. 3 pkt 5 powołanego rozporządzenia. Bezspornie bowiem rozpoznawana sprawa jest z zakresu "budownictwa i architektury", skoro przedmiotem skargi jest decyzja o nakazie rozbiórki wydana na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016). Zatem radca prawny wnoszący skargę kasacyjną w imieniu skarżącego K. S. powinien był bez wezwania i przy wniesieniu skargi kasacyjnej uiścić wpis stały w wysokości 250 zł, a nie jak to uczynił w kwocie 100 zł. Uiszczenie przez skarżącego, reprezentowanego przez radcę prawnego, wpisu stałego od skargi kasacyjnej w niepełnej wysokości wywołuje skutek taki, jak nieuiszczenie wpisu (por. Małgorzata Niezgódka - Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Kantor Zakamycze, Kraków 2005, s. 547). Uiszczenie przez profesjonalnego pełnomocnika wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w niepełnej wysokości nie znosi przyjętego w art. 221 P.p.s.a. skutku prawnego w postaci odrzucenia środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w postanowieniu. Ponadto mając na uwadze, że w komparycji zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji dopuścił się oczywistej omyłki w dacie zaskarżonej decyzji przez niewłaściwe wpisanie "[...] 2007 r." zamiast "[...] 2004 r.", Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu tę oczywistą omyłkę sprostować na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a.