IV SA/Wa 510/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron, asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), Protokolant Łukasz Pilip, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. sprawy ze skargi K. S. i A. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem [...] stycznia 2007r. uchylił postanowienie Dyrektora Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. z [...] lipca 2006r. o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji -wnioskowanej przez K. S. i A. S. - polegającej na budowie miejsca obsługi podróżnych (MOP) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, stacją transformatorową oraz zjazdem z drogi ekspresowej [...] - na działce nr [...] w S. i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż zgodnie z art. 54 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - zwanej dalej: p.z.p. (Dz.U. nr 80, poz. 717, ze zm.) obowiązek uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy z właściwym zarządcą drogi powstaje tylko w stosunku do obszarów przyległych do pasa drogowego. Tymczasem działka nr [...]: której dotyczy projekt decyzji o warunkach zabudowy, nie jest położona w obszarze przyległym do pasa drogowego drogi ekspresowej [...] lub innej drogi krajowej, dla których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, lecz przylega do działki nr [...]. W tej sytuacji uznano, iż uzgadnianie przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy z w/w organem nie jest wymagane, zatem dotychczas prowadzone postępowanie uzgodnieniowe należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. K. S. i A. S. w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] stycznia 2007r. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżcy potwierdzili, iż działka nr [...], będąca przedmiotem postępowania uzgodnieniowego i dotyczącego warunków zabudowy, istotnie nie przylega bezpośrednio do pasa drogowego drogi ekspresowej [...], tylko do działki nr [...], która z kolei - zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy P. - jest przeznaczona na budowę drugiego pasa jezdni wymienionej drogi ekspresowej. Następnie powołując się na korespondencję, jaką prowadzili pomiędzy Gminą P., Gminą S. oraz Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K., a której organ orzekający nie wziął pod uwagę, stwierdzili że proponowana przez nich lokalizacja miejsca obsługi podróżnych została przez wymienione organy uzgodniona i zaakceptowana oraz "wprowadzona do projektu planu". Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad - w odpowiedzi na skargę -wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo wyjaśnił, iż na terenie, na którym położona jest działka skarżących nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Plan taki obowiązuje natomiast na terenie Gminy S, a z jego ustaleń wynika, że lokalizacja obustronnego miejsca obsługi podróżnych (MOP) na drodze ekspresowej [...] planowana jest w miejscowości S. Zauważył również, iż nawet gdyby pominąć względy formalne, które uniemożliwiły organowi odwoławczemu podjęcie rozstrzygnięcia merytorycznego w ramach współdziałania z Wójtem Gminy P., to i tak organ ów musiałby utrzymać uzgodnienie projektu przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ lokalizacja MOP-u na działce nr [..] naruszałaby przepis § 111 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, albowiem planowana jest zaledwie 3,61 km od innego planowanego miejsca lokalizacji MOP, tj. w miejscowości S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] stycznia 2007r. nie narusza prawa. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - zwanej dalej: p.z.p. (Dz.U. nr 80, poz. 717, ze zm.) decyzję o warunkach zabudowy wydaje właściwy organ po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 (w zw. z art. 64 ust. 1 p.z.p.), w tym właściwym zarządcą drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego (pkt 9). Oznacza to, iż postępowanie uzgadniające jest prowadzone w ramach postępowania "głównego", czyli postępowania zmierzającego do wydania decyzji o warunkach zabudowy, niemniej jednak pomimo charakteru postępowania wpadkowego "rządzi" się takimi samymi regułami procesowymi jak postępowanie zasadnicze. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 K.p.a. (art. 60 ust. 5 p.z.p.). Dotyczą one oceny zgodności decyzji z przepisami prawa regulującymi konkretną sprawę, w związku z którą ustawodawca nakłada obowiązek uzgodnienia. Zatem organ uzgadniający działa opierając się na stosownych przepisach normujących przedmiotowy zakres uzgodnienia. Organem uzgadniającym jest najczęściej organ właściwy w sprawach będących przedmiotem uzgodnienia, a zatem wyspecjalizowany, stąd też do jego właściwości przechodzi kontrola zgodności zamierzenia inwestycyjnego z daną regulacją materialnego prawa administracyjnego. Organ uzgadniający nie może wyjść poza ustawowo określony zakres uzgodnienia, a oceny dokonuje z punktu widzenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego, regulującego daną kwestię. Organ ten ocenia również, niezależnie od wniosku organu właściwego do wydania decyzji o warunkach zabudowy, czy dla przedstawionego do uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego wymagane jest w ogóle - leżące w zakresie jego kompetencji -uzgodnienie. W przypadku uznania "zbędności" uzgodnienia w sensie niepodpadania ustalonego stanu faktycznego pod przepis prawa nakładający obowiązek uzgodnienia, czyli zaistnienia sytuacji określanej mianem bezprzedmiotowości postępowania, obowiązany jest postępowanie uzgodnieniowe umorzyć. W sprawie, jak wynika z wniosku Wójta Gminy P. z 17 marca 2006r. i załączonego do niego projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy, inwestycja będąca przedmiotem uzgodnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (jako właściwego zarządcy drogi) ma polegać na budowie -na działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości S. - miejsca obsługi podróżnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, stacją transformatorową oraz zjazdem z drogi ekspresowej [...]. Działka [...], na której K. S. i A. S. planują inwestycję, przylega do działki nr [...], która - jak wynika z twierdzeń skarżących, popartych dokumentami załączonymi do skargi -przewidziana jest w przyszłości na cele budowy drogi ekspresowej [...] (ściślej drugiego pasa jezdni). Jak słusznie więc zauważył organ odwoławczy, i twierdzeniom tym nie zaprzeczyli skarżący, projektowana do zagospodarowania działka nie jest położona w obszarze przyległym do pasa drogowego drogi ekspresowej [...], ani innej drogi krajowej. Powyższe niewątpliwie dowodzi, iż na dzień rozpoznawania sprawy przez organ teren objęty wnioskiem o uzgodnienie, tj. działka [...], na której skarżący planują budowę MOP-u i zjazdu, nie przylega bezpośrednio do istniejącego pasa drogowego drogi ekspresowej [...], albowiem od tego pasa oddziela ją działka nr [...], co oznacza iż podjęte przez organ rozstrzygnięcie i argumenty przytoczone na jego uzasadnienia są prawidłowe, zatem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Organ orzekł więc nie tylko według stanu prawnego obowiązującego w dniu wydawania postanowienia, ale i według istniejącego stanu faktycznego. Zatem na stanowisko organu nie mogła mieć wpływu i też nie miała okoliczność, iż w przyszłości po działce [...], sąsiadującej z działką skarżących, ma przebiegać droga ekspresowa (drugi pas). Nadto zauważenia wymaga, wobec argumentacji skargi, iż przedkładanej przez skarżących korespondencji organ rozpoznający sprawę nie był zobowiązany włączyć do materiału dowodowego sprawy, jako że nie miała ona miarodajnego znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. Dokumentacja ta wskazuje jedynie na podejmowanie przez Gminę P. działań zmierzających do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaś z materiału dowodowego sprawy, jak i odpowiedzi na skargę wynika, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązuje na terenie Gminy S., natomiast w dalszym ciągu nie sporządzono go dla terenu, na którym jest położona działka nr [...]. Dopóki więc plan nie istnieje to postępowanie o ustalenie warunków zabudowy, w ramach którego zawnioskowano o uzgodnienie, jest jak najbardziej uzasadnione. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] stycznia 2007r. nie narusza przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik spraw, jak również przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy i na mocy art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.