I SA/Wa 46/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Siegień sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2007 r. sprawy ze skargi C. C. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. I SA/Wa 46/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r., Nr [....] Minister Budownictwa po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Skarb Państwa nieruchomości położonej w O. obręb [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Budownictwa wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Na podstawie zgromadzonych akt organ drugiej instancji ustalił, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. została odebrana przez C. C. w dniu 20 września 2006 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Minister Budownictwa stwierdził na tej podstawie, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4 października 2006 r, natomiast na kopercie, w której przesłano odwołanie, widnieje data stempla pocztowego potwierdzająca, że zostało ono nadane w dniu 10 października 2006 r. Do odwołania C. C. nie dołączył wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wobec powyższych ustaleń Minister Budownictwa stwierdził, że odwołanie wniesiono po terminie przewidzianym w art. 129 § 2 kpa i stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skargę na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia 21 listopada 2006 r. wniósł C. C. W swojej skardze podniósł, że nie kwestionuje wywłaszczenia nieruchomości pod drogę, ale domaga się wypłaty należnego odszkodowania. Skarżący ponadto podniósł, że przekroczenie terminu do złożenia odwołania spowodowane było jego złym stanem zdrowia (skarżący jest po trzech zawałach serca). W odpowiedzi na skargę organ II instancji podniósł, że skarga w istocie odnosi się do decyzji Wojewody [...], która z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie była przedmiotem rozpatrywania, natomiast w odniesieniu do problemów zdrowotnych, które były (według wskazań skarżącego) przyczyną uchybienia terminu, organ podniósł, że ta okoliczność nie została poparta żadnymi dowodami, wobec powyższego organ podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez ocenę czy zaskarżone akty lub inne czynności organów administracji publicznej nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zgodnie zaś z przepisem art. 134 § 1 powołanej wyżej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji (postanowienia) nawet wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie zaznaczyć należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej, którą jest wniesienie odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowemu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Termin do wniesienia odwołania wynosi czternaście dni i zaczyna biec od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Obowiązkiem organu w postępowaniu wstępnym jest zbadanie, czy odwołanie zostało wniesione w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 kpa. Jeżeli organ stwierdzi, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu, wydaje wówczas postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, stosownie do treści art. 134 kpa. Zgodnie z przepisem tego artykułu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego wniesienia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. została doręczona skarżącemu w dniu 20 września 2006 r. zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru wyżej wymienionej decyzji znajdującym się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie, że odwołanie od niej przysługuje stronom do Ministra Budownictwa złożone za pośrednictwem Wojewody w ciągu czternastu dni od dnia otrzymania decyzji. C.C. złożył odwołanie (zgodnie z pieczęcią na kopercie Urzędu Pocztowego O.) w dniu 10 października 2006 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji pierwszej instancji odwołanie powinno być złożone w terminie 14 dni, a więc termin na jego złożenie upływał w dniu 4 października 2006 r. Odwołanie złożone zostało więc szóstego dnia po upływie terminu przewidzianego do jego złożenia. Biorąc pod uwagę treść wyżej wskazanych przepisów należy uznać, że stan faktyczny i prawny sprawy został przez organ prawidłowo ustalony, a zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Minister Budownictwa zasadnie przyjął, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co skutkowało z kolei wydaniem na mocy art. 134 kpa postanowienia o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Zauważyć również należy, że wnosząc odwołanie skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia wraz z uprawdopodobnieniem, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Dodatkowo nadmienić należy, że przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia, a nie prawidłowość decyzji odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa nieruchomości położonej w Oświęcimiu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.