II SAB/Wa 170/06
WyrokWSA w Warszawie2007-05-14
Skład orzekający: Adam Lipiński, Eugeniusz Wasilewski, Agnieszka Miernik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pozostaje w bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeśli udzielił odpowiedzi na żądanie informacji, ale nie w pełnym zakresie, a strona nie sprecyzowała swojego żądania?Ratio decidendi
Organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli udzielił odpowiedzi na żądanie informacji publicznej, nawet jeśli nie w pełnym zakresie, a strona nie uzupełniła braków swojego żądania, które uniemożliwiają jego realizację. W takim przypadku to strona żądająca informacji może być uznana za bezczynną w zakresie zwykłego współdziałania niezbędnego do uzyskania informacji. Ponadto, żądanie ujawnienia danych adresowych widzów lub ich korespondencji nie stanowi informacji publicznej i narusza tajemnicę korespondencji oraz ochronę danych osobowych.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Prezesa Telewizji Polskiej S.A. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, domagając się informacji o tym, czy jego list dotarł do konkretnej redaktor oraz czy TVP gromadzi listy od zwolenników określonej audycji. Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, wskazując, że udzielił odpowiedzi na jedno z pism skarżącego, wyjaśnił brak możliwości archiwizowania listów i wykazu widzów, a także podniósł, że żądanie dotyczące danych osobowych nie stanowi informacji publicznej. Skarżący polemizował ze stanowiskiem organu, domagając się m.in. nałożenia grzywny.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Asesor WSA Agnieszka Miernik, Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2007 r. sprawy ze skargi W.B. na bezczynność Prezesa Telewizji Polskiej S.A. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - oddala skargę.
W. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Telewizji Polskiej S.A. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Twierdził, że złożył dwa żądania udzielenia mu informacji publicznej. Pierwsze dotyczyło poinformowania go, czy redaktor jednego z programów – B. C. otrzymała jego list przesłany na adres Telewizji Polskiej. Natomiast drugie żądanie dotyczyło odpowiedzi na pytanie czy TVP gromadzi listy nadsyłane przez zwolenników "[...]". W obu sprawach nie udzielono mu informacji.
W uzasadnieniu skargi W.B. wskazywał, że udzielenia informacji w powyższych sprawach domagał się w pismach z [...] sierpnia 2005 r., [...] stycznia 2006 r., natomiast w piśmie z [...] lutego 2006 r. domagał się – jak to określił – "zaprzestania naruszania prawa" w zakresie braku informacji wskazując na swoje uprawnienia konstytucyjne jak i na treść ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie w uzasadnieniu tejże skargi przyznał, że otrzymał od TVP pismo z dnia [...] marca 2006 r., podpisane przez A.W. informujące go o braku archiwizowania listów widzów oraz braku wykazu widzów.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Podnosił, iż otrzymał od skarżącego jedynie pismo z[...] lutego 2006 r., na które udzielił odpowiedzi (pismo podpisane przez A. W.). Nadto organ wskazywał, że w związku z emisją audycji pt. "[...]" do TVP S.A. wpływały liczne listy telewidzów. Listy takie wpływają także w związku z innymi audycjami. Telewizja Polska nie jest w stanie udzielić na wszystkie odpowiedzi, nie sporządza także ani wykazu tych listów ani ich nie archiwizuje. Nadto bez podania daty emisji audycji nie jest możliwe zidentyfikowanie konkretnej audycji redaktor C.. Natomiast ta część żądania skarżącego, która dotyczy danych osobowych osób korespondujących z TVP nie stanowi informacji publicznej i dane te podlegają ochronie w ramach gwarancji tajemnicy korespondencji.
W piśmie TVP z dnia 14 marca 2007 r. (wpływ do Sądu 16 marca 2007 r.) organ sprostował swoje oświadczenie zawarte w odpowiedzi na skargę i przedstawił kserokopię pisma skarżącego z dnia 14 marca 2006 r., a także przestawił kserokopie pism skarżącego z dnia [...] stycznia 2006 r. i z dnia [...] sierpnia 2005 r. Organ nadesłał także pismo z dnia [...] marca 2006 r., skierowane do skarżącego.
W pismach procesowych z dnia 20 kwietnia 2007 r. i dnia 21 kwietnia 2006 r. skarżący polemizował ze stanowiskiem organu, twierdząc, że TVP bardzo go krzywdzi, uzasadniał społeczne aspekty swoich wystąpień, przestawiając swoje poglądy społeczne i polityczne, komentując różne wypowiedzi i wydarzenia, składał również wnioski o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i nałożenie na TVP grzywny, a także żądał ustalenia swojego interesu prawnego w rozumieniu art. 189 Kpc (nie precyzując, mimo kilkustronicowego pisma istoty tego żądania). Natomiast w piśmie z dnia 25 kwietnia 2007 r. żądał od Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie potwierdzenia otrzymania wcześniej opisanych pism.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Rozpatrując pod tym kątem skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, iż analizując pisma skarżącego kierowane do Telewizji Polskiej S.A. z dnia [...] sierpnia 2005 r. i [...] lutego 2006 r. stwierdza się rozbieżność między uzasadnieniem skargi, a treścią tych pism.
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r., adresowanym do B.C., "[...]" TVP Program II, skarżący domagał się przekazania mu wszystkich listów nadchodzących do TVP i popierających "[...]", w dalszej zaś części tego listu przedstawiał różne własne koncepcje społeczno polityczne (co nie należy do przedmiotu niniejszej sprawy), natomiast w piśmie z dnia [...] lutego 2006 r. domagał się udzielenia informacji czy jego list z [...] sierpnia 2005 r. dotarł do B.C. i czy TVP przekaże mu listy widzów, o które prosił w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r. W dalszej części tego pisma skarżący stwierdzał, że zadowoli się przesłaniem mu jedynie adresów tych widzów, którzy nie zastrzegli tajemnicy swoich danych.
Tak więc skarżący w piśmie z [...] sierpnia 2005 r. żąda przekazania mu wszystkich listów nadchodzących do TVP i popierających "[...]", gdy tymczasem w skardze twierdzi, iż żąda informacji na temat archiwizowania przez TVP korespondencji z widzami dotyczącej konkretnej audycji, bądź dotyczącej ruchu społecznego "[...]". Skarżący w swoich pismach wykazuje jedynie konsekwencję w żądaniu odpowiedzi na pytanie czy TVP przekazuje jego listy redaktor B.C.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo skarżącego z dnia 14 lutego 2006 r. można uznać, za żądanie spełniające warunki przewidziane w treści art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), co umożliwia rozpoznanie skargi. Tak więc ze względów formalnych niniejsza skarga spełnia warunki formalne.
Jednakże wobec odpowiedzi udzielonej przez Telewizję Polską S.A. skarżącemu (pismo z dnia [...] marca 2006 r.) nie można uznać, iż organ pozostawał w bezczynności, skoro odniósł się do żądań skarżącego i nadto wyjaśnił, iż brak przypisania w jego listach konkretnych dat emisji interesującej go audycji uniemożliwia spełnienie jego prośby co do informacji w zakresie przekazania jego listów redaktor B. C.. Skarżący mógł w celu uzyskania dalszej informacji w tym zakresie od TVP, uzupełnić dane dotyczące emisji interesującej go audycji, jednakże danych tych nie uzupełnił.
Udzielona w tym przedmiocie przez TVP informacja mieści się w dyspozycji art. 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). Z tych też względów, skoro organ wskazuje na potrzebę dokładniejszego sprecyzowania żądania - mającego na celu umożliwienie udzielenia informacji, zaś osoba żądająca danej informacji odmawia takiego sprecyzowania żądania, nie można zatem zasadnie przypisywać organowi bezczynności. W tym przypadku, to raczej żądającemu informacji publicznej można przypisać bezczynność w postaci braku zwykłego współdziałania niezbędnego do uzyskania danej informacji.
Reasumując, w zakresie żądania informacji o przekazaniu listów skarżącego przez TVP redaktor B. C., organ wbrew twierdzeniom skargi nie pozostawał w bezczynności.
Drugi aspekt skargi to zarzut bezczynności TVP w zakresie udzielenia informacji, czy TVP gromadzi listy nadsyłane przez zwolenników "[...]". W tym zakresie należy wyraźnie stwierdzić, iż w swoich pierwotnych pismach z dnia [...] sierpnia 2005 r. i z dnia [...] stycznia 2006 r. skarżący nie domagał się informacji w zakresie archiwizacji korespondencji z widzami, ale żądał wydania mu listów nadsyłanych przez zwolenników "[...]" lub podania ich danych adresowych. Są to całkiem inne żądania niż wskazane w skardze. A zatem, skoro skarżący domagał się od organu innej informacji, niż wskazuje w skardze, to skarga w przedmiocie bezczynności organu jest całkowicie bezzasadna.
Podkreślenia wymaga tu bardzo istotna okoliczność, iż ani dane adresowe widzów TVP, ani też listy tych widzów kierowane do TVP nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, tak więc żądanie ujawnienia takich danych bądź przesłanie tej korespondencji skarżącemu nie jest prawnie możliwe. Nadto przesłanie takich danych naruszyłoby zasadę tajemnicy korespondencji, zasadę tajemnicy dziennikarskiej i ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926).
Tak więc, żądania skarżącego, zawarte w jego pismach z [...] sierpnia 2005 r. i [...] stycznia 2006 r. nie tylko, że wykraczają poza regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej to nadto są to żądania zmierzające do naruszenia niezbywalnych praw innych osób i dlatego też skarga w tym zakresie nie może być uwzględniona.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło