I OZ 401/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na zarządzenie przewodniczącego składu orzekającego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 24 stycznia 2008 r. sygn. akt IV SA/Gl 607/06 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Śląskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie równoważnika za remont lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym zarządzeniem przewodniczący składu orzekającego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek M. B. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż zarządzeniem z dnia 12.11.2007 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych swojego wniosku poprzez wskazanie danych osobowych oraz wysokości dochodów uzyskiwanych przez osoby zamieszkujące z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Pismem z dnia 1.12.2007 r. M. B. odmówił podania żądanych danych, twierdząc że obawia się o bezpieczeństwo wskazanych osób. W dniu 13.12.2007 r. skarżący wezwany został do wskazania wysokości swoich dochodów oraz źródła z jakiego je otrzymuje. W odpowiedzi na to wezwanie strona stwierdziła, iż pozostaje na utrzymaniu "litościwych ludzi". Rozpoznając wniosek skarżącego Sąd stwierdził, iż zawierał on braki formalne w zakresie informacji o uzyskiwanym przez niego dochodzie, a także wysokości ponoszonych przez niego kosztów utrzymania, a braki te nie zostały, pomimo wezwania, uzupełnione. W ocenie Sądu sytuacja ta powodowała konieczność pozostawienia wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponadto Sąd podkreślił, iż oświadczenie strony o tym, że znajduje się na utrzymaniu osób trzecich jest niezgodne z zawartą w aktach sprawy informacją, iż jest on uprawniony do świadczenia emerytalnego na podstawie ustawy z dnia 19 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.). Zażalenie na to postanowienie wniósł M. B., domagając się jego uchylenia i wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach od orzekania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W przypadku braków formalnych wniosku, strona wzywana jest do ich uzupełnienia, zaś niewypełnienie żądania Sądu powoduje konieczność pozostawienia wniosku bez rozpoznania, co wynika wprost z art. 257 wskazanej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek M. B. o przyznanie mu prawa pomocy. Skarżący zarządzeniem z dnia 12.11.2007 r. wezwany został przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych swojego wniosku poprzez wskazanie dochodów osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, lecz odmówił on podania tych informacji. Następnie Sąd wezwał stronę do wskazania źródeł i wysokości jej dochodów, na co strona złożyła oświadczenie, iż znajduje się na utrzymaniu osób trzecich. Wezwania doręczone były skarżącemu wraz z pouczeniem o terminie i skutkach ich niedotrzymania. Odpowiedzi udzielone przez skarżącego nie mogły być uznane za uzupełnienie braków formalnych wniosku, zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny pozostawił wniosek M. B. bez rozpoznania, zaś wydane w tym zakresie zarządzenie w pełni odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.