II OW 45/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki /spr./ Sędzia NSA Krystyna Borkowska Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Protokolant Anna Jusińska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Szefem Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. a Burmistrzem Dzielnicy W. Miasta W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o profilaktyczne sprawdzenie zagrożenia niewybuchami postanawia: oddalić wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Pismem z dnia 14 lipca 2006 r. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego między Burmistrzem Dzielnicy W. Miasta W. a Szefem Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. w sprawie profilaktycznego sprawdzenia zagrożenia niewybuchami w okolicach posesji przy ul. K. w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 lipca 2006 r. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, zgodnie z właściwością rzeczową określoną w art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Uzasadniając powyższy wniosek Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. podał, że postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r. (nr [...]) Burmistrz Dzielnicy W. Miasta W. na podstawie art. 65 kpa w zw. z § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie wojewódzkich sztabów wojskowych i wojskowych komend uzupełnień (Dz. U. Nr 66, poz. 613) przekazał Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. według właściwości wniosek A. C. z dnia 9 czerwca 2006 r. w sprawie profilaktycznego sprawdzenia zagrożenia niewybuchami w okolicach posesji przy ul. K. w W. W uzasadnieniu tego postanowienia Burmistrz Dzielnicy W. Miasta W. stwierdził, iż sprawa ta nie mieści się w kompetencjach samorządu Dzielnicy W., jednakże nie wskazał na jakiej podstawie wywiódł właściwość Szefa Wojskowego Sztabu Wojskowego w W. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. stwierdził, że z powołanego przez Burmistrza Dzielnicy W. Miasta W. przepisu § 4 rozporządzenia w sprawie wojewódzkich sztabów wojskowych i wojskowych komend uzupełnień, określającego zadania należące do kompetencji szefów wojewódzkich sztabów wojskowych jednoznacznie wynika, że profilaktyczne sprawdzenie zagrożenia niewybuchami nie należy do kompetencji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. i wniosek A. C. powinien zostać rozpatrzony przez Burmistrza Dzielnicy W. Miasta W. W odpowiedzi z dnia 8 stycznia 2006 r. na wniosek Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. Burmistrz Dzielnicy W. wniósł o umorzenie postępowania, ponieważ żaden z przepisów ustawy lub rozporządzenia nie reguluje sprawy, z którą wystąpiła A. C. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego podlega oddaleniu, bowiem żaden z organów będących w sporze nie jest organem właściwym do rozpoznania sprawy, którą do Burmistrza Dzielnicy W. W. wniosła A. C. W takiej sytuacji, kiedy żaden z organów będących w sporze kompetencyjnym, nie jest właściwym do załatwienia sprawy, niemożliwe jest rozstrzygnięcie tego sporu przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2004 r., OW 36/04 niepubl.). Właściwość organu administracji publicznej do załatwienia konkretnej sprawy w rozumieniu art. 104 kpa, bada się w oparciu o przepisy prawa administracyjnego, materialnego i przepisy ustrojowe określające zakres zadań poszczególnych organów. Żadne z powyżej wymienionych przepisów, nie wskazują na właściwość w tej sprawie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W., ani Burmistrza Dzielnicy W. m.. W. Całkowicie nieuzasadnione i pozbawione podstaw prawnych było więc, przekazanie sprawy A. C. postanowieniem Burmistrza Dzielnicy W. z dnia 14 czerwca 2006 r. do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W., który nie był organem właściwym w tej sprawie, w rozumieniu art. 65 § 1 kpa. W takiej sytuacji, Burmistrz Dzielnicy W. skoro sam nie był organem właściwym i nie mógł ustalić, który z organów jest właściwy, powinien zgodnie z art. 66 § 3 kpa zwrócić podanie A. C. Podobny skutek jak wyżej, ma wydane w niniejszej sprawie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że żaden z organów do którego trafiło pismo A. C. z dnia 9 czerwca 2006 r., nie jest właściwy do załatwienia sprawy opisanej w tym piśmie. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 i art. 64 § 3 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.