II FSK 1431/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędziowie NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), WSA del. Ludmiła Jajkiewicz, Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. spółki z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 4034/06 w sprawie ze skargi A. spółki z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 27 września 2006 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. spółki z o.o. z siedzibą w S. na rzecz Ministra Finansów kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 4034/06) oddalił skargę "A." spółki z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 27 września 2007 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji nie podzielił stanowiska strony skarżącej jakoby zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego, doręczone na adres Prezesa Zarządu spółki skarżącej, było doręczeniem nieprawidłowym. Sąd wskazał, że spółka nie dopełniła swojego obowiązku jako podatnik i nie poinformowała o zmianie adresu swojej siedziby właściwego organu podatkowego. Jak wynika z protokołu posiedzenia Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej z dnia 18 października 2005 r. (sygn. akt I Co 2680/04), dotychczasowy adres spółki był nieaktualny, a właściwym dla doręczeń był prywatny adres Prezesa Zarządu. Co jest istotne i co podkreślił Sąd, to okoliczność, że oświadczenie tej treści złożone zostało przez Prezesa Zarządu Spółki, p. A. D., w sprawie z wniosku Urzędu Skarbowego w B. przeciwko Spółce o wyjawienie majątku. Prezes Zarządu Spółki oświadczył, że Spółka nie posiada w sensie fizycznym żadnej siedziby, a korespondencja powinna być kierowana na jego prywatny adres zamieszkania w S.. Zdaniem Sądu, organ egzekucyjny miał w tych warunkach prawo uznać, że podany w sprawie o wyjaśnienie majątku zobowiązanego adres jest adresem do doręczeń, tym bardziej, że doręczenie następowało do rąk Prezesa Spółki, tj. osoby uprawnionej do jej reprezentowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, że przed wszczęciem postępowania zobowiązany nie może być uznany za jego stronę, tym samym nie jest możliwe, aby mógł działać przez pełnomocnika. Oznacza to, że organ nie mógł doręczać dokumentów, których doręczenie jest równoznaczne z wszczęciem postępowania, pełnomocnikowi zobowiązanego, który status strony uzyskał dopiero z chwilą doręczenia tych dokumentów. Nadto zaznaczył, iż pełnomocnictwo takie w myśl art. 33 § 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego winno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu, a oryginał lub odpis pełnomocnictwa powinien znaleźć się w aktach sprawy. Tym samym pełnomocnictwo złożone do akt sprawy innej nie może wywoływać skutku w postaci zobligowania organu do dokonywania doręczeń na adres pełnomocnika tym pełnomocnictwem ustanowionego. Oznacza to, że w badanej sprawie, zdaniem Sądu pierwszej instancji, organ egzekucyjny postąpił prawidłowo doręczając zawiadomienie bezpośrednio zobowiązanemu. Od powyższego wyroku na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę kasacyjną złożył pełnomocnik Spółki "A." i na podstawie art. 176 w związku z art. 185 § 1 p.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i poprzedzających go postanowień w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Autor skargi kasacyjnej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, a w szczególności art. 33 § 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, 2. naruszenie prawa materialnego przez błędne zastosowanie, a w szczególności przez uznanie oświadczenia ustnego strony złożonego w innym postępowaniu za dopełnienie nieistniejącego obowiązku wynikającego z art. 9 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, 3. naruszenie przepisów o postępowaniu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. poprzez akceptacje własnych wadliwych ustaleń faktycznych. Autor skargi kasacyjnej stoi na stanowisku, że pełnomocnictwo ogólne złożone przed organem podatkowym skutkuje we wszystkich sprawach, w których organ ten jest właściwy. Pełnomocnik podkreślił także, że adres siedziby Spółki i adres do korespondencji nie zmienił się, a wobec tego nie było konieczności dokonania aktualizacji danych wynikającej z art. 9 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do przepisu art. 32 Kpa w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, strona może działać przez pełnomocnika, chyba, że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Pełnomocnictwo, w myśl art. 33 § 2 i 3 Kpa, powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu. Pełnomocnik ma obowiązek dołączenia do akt oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa. W związku z tym, że postępowanie egzekucyjne jest postępowaniem odrębnym, strona ustanawiająca pełnomocnika do reprezentowania jej w tym postępowaniu winna dopełnić wymogów wynikających z powołanych wyżej przepisów. Ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu podatkowym, karnoskarbowym nie jest tożsame z koniecznością złożenia stosownego pełnomocnictwa w postępowaniu podatkowym. W rozpoznawanej sprawie Spółka "A." nie ustanowiła pełnomocnika w postępowaniu egzekucyjnym, wobec czego Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że doręczenie tytułu wykonawczego Prezesowi Zarządu Spółki "A." na jego prywatny adres było doręczeniem prawidłowym. Tym bardziej, że jak wynika z adnotacji poczty na zwrotnym poświadczeniu odbioru z dnia 28 grudnia 2005 r. pod wskazanym adresem Spółka nie prowadzi działalności, zaś z wyjaśnień Prezesa Zarządu Spółki wynika, że dotychczasowy adres Spółki jest nieaktualny, a właściwy adres dla doręczeń pism kierowanych do Spółki to prywatny adres miejsca zamieszkania Prezesa Spółki. W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sprawie niniejszej nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania, tj. art. 33 § 2 i 3 Kpa i art. 145 § 1 pkt 1 lit.c u.p.p.s.a. Odnośnie zarzutu naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 9 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, stwierdzić należy, że Sąd nie stosował, ani też nie miał obowiązku stosowania powyższego przepisu w niniejszej sprawie, w związku z tym nie mógł tego przepisu naruszyć. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.