VII SA/Wa 2459/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Asesor WSA Paweł Groński (spr), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2007 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. skargę oddala. Decyzją z dnia [...] września 2006 r., znak: [...] Główny Inspektor Sanitarny, działając w oparciu o art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania S. P. od decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., znak: [...] odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2000 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] lipca 1999 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej słuchu u S. P., uchylił decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu Główny Inspektor Sanitarny przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, z którego wynika, iż [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] października 2000 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] lipca 1999 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej słuchu u S. P. Pismem z dnia 11 października 2002 r. S. P. wystąpił o wznowienie postępowania, w wyniku czego Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r., znak: [...] wznowił postępowanie, a następnie odmówił uchylenia dotychczasowej ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2000 r. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji, Główny Inspektor Sanitarny, decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r., znak: [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję, nie znajdując podstaw do uznania, iż którykolwiek z dokumentów przedstawionych przez wnioskodawcę spełniał kryteria, o których stanowi art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W wyniku wniesienia skargi na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], Sąd ten wyrokiem z dnia [...] lutego 2006 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził naruszenie przepisów kpa, z uwagi na brak ustalenia przez organy prowadzące postępowanie administracyjne czy wnioskodawca zachował jednomiesięczny termin do wystąpienia o wznowienie postępowania, liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a zatem czy dopuszczalne było wznowienie postępowania. Kierując się wskazówkami zawartymi w ww. wyroku Sądu Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wezwał wnioskodawcę do przedstawienia dowodu odnośnie zachowania terminu zgodnie z art. 148 § 2 kpa. Po przeanalizowaniu odpowiedzi S. P. z dnia 9 czerwca 2006 r. oraz akt sprawy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] stwierdzając, że wniosek z dnia 11 października 2002 r. został złożony z uchybieniem terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego wydał w dniu [...] czerwca 2006 r. decyzję odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego. Od ww. decyzji S. P. wniósł odwołanie do Głównego Inspektora Sanitarnego. Po jego rozpatrzeniu organ stwierdził, że wprawdzie wnioskodawca nie udowodnił zachowania miesięcznego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, jednakże cały czas obowiązuje postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2005 r. wznawiające postępowanie. W takiej sytuacji nie mogła być zatem wydana decyzja odmawiająca wznowienia postępowania, które już zostało wznowione. Przedmiotowa decyzja stała się przedmiotem skargi S. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w uzasadnieniu której skarżący podniósł argumenty merytoryczne uzasadniające stwierdzenie u niego choroby zawodowej słuchu i nie wyraził zgody na przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ze względu na długotrwałe postępowanie administracyjne. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Na wstępie należy stwierdzić, że skarga S. P. dotyczy decyzji wydanej w nadzwyczajnym trybie administracyjnym, jakim jest wznowienie postępowania administracyjnego. Postępowanie wznowieniowe dotyczy kontroli prawidłowości decyzji ostatecznej i składa się z dwóch podstawowych etapów, przy czym pierwszy obejmuje jedynie badanie formalnoprawnej dopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania powinno zakończyć się wydaniem rozstrzygnięcia przewidzianym w art. 149 § 1 lub § 3 kpa. Jeżeli wstępna weryfikacja tego wniosku pozwala na przyjęcie stanowiska o dopuszczalności wznowienia organ wydaje postanowienie wznawiające postępowanie, natomiast negatywna ocena wniosku skutkować powinna odmową wznowienia postępowania, która następuje w formie decyzji. Dopiero po przeprowadzeniu wstępnego zbadania dopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną i wydaniu odpowiedniego postanowienia wszczynającego to nadzwyczajne postępowanie możliwe jest właściwe merytoryczne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją ostateczną. To właściwe postępowanie może, stosownie do treści art. 151 kpa zakończyć się wydaniem decyzji, w której organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa lub art. 145a kpa albo uchyla decyzję dotychczasową na podstawie art. 145 § 1 kpa lub art. 145a kpa i wydanej nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Organ może także w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 kpa ograniczyć się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji (art. 151 § 2 kpa). Przede wszystkim jednak – jak wskazano wyżej – organ zobowiązany jest dokonać wstępnej oceny dopuszczalności wznowienia postępowania. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia [...] lutego 2006 r. organ powinien mieć na uwadze treść art. 148 § 1 kpa, zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W konsekwencji powinien zbadać wskazaną w tym przepisie przesłankę dopuszczalności wznowienia i wyjaśnić okoliczności związane z zachowaniem terminu określonego przedmiotowym przepisem. Należy stwierdzić, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w sposób właściwy zastosował się do wskazówek Sądu zawartych w uzasadnieniu cyt. wyżej wyroku występując do S. P. o udzielenie odpowiedniej informacji i wykazanie zachowania terminu zgodnie z art. 148 kpa. Za właściwą należy także uznać ocenę organu dotyczącą odpowiedzi skarżącego z dnia 9 czerwca 2006 r., w której S. P. nie wykazał okoliczności wskazujących na spełnienie przesłanki określonej w cytowanym przepisie. Dokonanie opisanych ustaleń stanowi wystarczającą podstawę do wydania decyzji odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego, stosownie do postanowień art. 149 § 3 kpa. Dlatego Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] czerwca 2006 r. wydał decyzję odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego. Niemniej jednak – jak słusznie zauważył Główny Inspektor Sanitarny – w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia [...] lutego 2006 r. nie uchylił postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2005 r. wznawiającego postępowanie zakończone ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2000 r. W związku z tym w obrocie prawnym pozostał akt, który stosownie do brzmienia powołanego wyżej art. 149 § 1 kpa wszczął właściwe postępowanie wznowieniowe. W konsekwencji, pomimo ustalenia braku przesłanek do wznowienia postępowania, organ nie mógł wydać nowego aktu administracyjnego, tym razem decyzji odmawiającej wznowienia postępowania, gdyż spowodowałoby to zaistnienie w obrocie prawnym dwóch rozstrzygnięć o przeciwnej treść w tym samym postępowaniu administracyjnym. Dlatego, pomimo stwierdzenia uchybienia przez S. P. terminu do wystąpienia z żądaniem o wznowienie postępowania, organ nie mógł wydać decyzji odmawiającej wznowienia tego postępowania. W konsekwencji Główny Inspektor Sanitarny w sposób prawidłowy uchylił zaskarżoną decyzję wydaną w I instancji wskazując jednocześnie na konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przy uwzględnieniu pozostającego w obrocie prawnym postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2005 r. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, iż pozostają one bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem oceny Sądu było zbadanie legalności czynności procesowych podejmowanych przez organy w zakresie wznowienia postępowania po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] lutego 2006 r., a nie zbadania przesłanek stwierdzenia choroby zawodowej u S. P. W rezultacie o prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia nie mogły decydować zarzuty dotyczące zarówno merytorycznych kwestii związanych ze stwierdzeniem choroby zawodowej, jak i czasu trwania postępowania administracyjnego W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.