II SAB/Wa 207/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Asesor WSA Piotr Kraczowski, Protokolant Agnieszka Kolasa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2007 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie dostępu do informacji publicznej oddala skargę Pismem z dnia 16 maja 2005 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w K., powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, zwróciło się do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przesłanie kserokopii wyroku z uzasadnieniem w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2225/04 oraz kserokopii wniosku P. J. i korespondencji w sprawie pomiędzy nim, a Prezesem odpowiednio WSA w Szczecinie i NSA. Działająca z upoważnienia Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Przewodnicząca Wydziału Informacji Sądowej uznała, iż żądany przez Stowarzyszenie wniosek P. J. oraz wspomniana korespondencja nie mieszczą się w pojęciu informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). O powyższym Stowarzyszenie poinformowane zostało pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. Jednocześnie w piśmie tym wskazano, iż kserokopia wyroku z uzasadnieniem w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2225/04 – po usunięciu z jego treści danych osobowych lub innych danych objętych tajemnicą prawnie chronioną – może być udostępniona po uiszczeniu opłaty kancelaryjnej w wysokości 15 zł. Pismem z dnia 9 czerwca 2005 r. Stowarzyszenie zakwestionowało zarówno tryb, jak i podstawę żądania opłaty za przesłanie kserokopii wyroku z uzasadnieniem oraz podniosło bezczynność organu w zakresie udostępnienia żądanej informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem Stowarzyszenia. W odpowiedzi na powyższe pismo, Przewodnicząca Wydziału Informacji Sądowej pismem z dnia [...] lipca 2005 r. szczegółowo wyjaśniła podstawy i tryb pobierania opłat kancelaryjnych przez sądy administracyjne. W piśmie z dnia 8 sierpnia 2005 r., skierowanym do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Stowarzyszenie zarzuciło Prezesowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność polegającą m.in. na nieudzieleniu informacji publicznej, względnie niewydaniu decyzji odmawiającej udzielenia takiej informacji oraz nieustosunkowaniu się do pisma Stowarzyszenia z dnia 9 czerwca 2005 r. Przewodnicząca Wydziału Informacji Sądowej w dniu [...] sierpnia 2005 r. poinformowała wnioskodawcę, iż odpowiedź na pismo z dnia 9 czerwca 2005 r. udzielona została w dniu [...] lipca 2005 r. Pismo to było wysyłane do Stowarzyszenia dwukrotnie i ostatecznie doręczone w dniu 17 sierpnia 2005 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Stowarzyszenie [...] wniosło o: 1) stwierdzenie naruszenia prawa przez Prezesa WSA, m.in. jego bezczynności oraz nakazanie mu zgodnego z prawem rozpatrzenia wniosku w terminie 3 dni, 2) stwierdzenie, iż wskazane we wniosku dokumenty stanowią informację publiczną, względnie dokument urzędowy o jakim mowa w ustawie, 3) stwierdzenie bezczynności Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w kwestii rozpoznania zażalenia na bezczynność Prezesa WSA, 4) zasądzenie kosztów postępowania. W nadesłanym pocztą elektroniczną w dniu 22 maja 2007 r. "piśmie procesowym strony na rozprawę 24 maja 2007 r." Stowarzyszenie podniosło ponadto, iż skarżony organ (Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) nie wykazał swojego umocowania (aktu powołania) oraz nie przedstawił sądowi upoważnienia do jego zastępowania przed sądem przez wiceprezesa. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o jej oddalenie, podając że poinformował wnioskodawcę na piśmie, iż żądana informacja nie należy do zakresu przedmiotowego ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z czym zarzut pozostawania organu w tym zakresie w bezczynności jest nieuzasadniony. Odnosząc się natomiast do zarzutu bezpodstawności żądania uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie kserokopii wyroku z uzasadnieniem, organ stwierdził iż obowiązek pobrania opłaty kancelaryjnej za odpisy, kopie i wydruki wynika z art. 235 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie podjął czynności, ale nie zakończył ich m.in. wykonaniem stosownej czynności materialno-technicznej (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 86-87). Z taką sytuacją w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia. Wniosek Stowarzyszenia [...] z dnia 16 maja 2005 r., który wpłynął do organu 25 maja 2005 r. został rozpatrzony już dnia [...] czerwca 2005 r., a zatem niezwłocznie. Pismem z tej daty Przewodnicząca Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie poinformowała Stowarzyszenie, iż na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej może zostać udostępniona kserokopia wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2225/04, natomiast kserokopia wniosku P. J. i korespondencja w sprawie pomiędzy nim, a Prezesem odpowiednio WSA w Szczecinie i NSA nie mogą być udostępnione w powyższym trybie osobom niebędącym stroną. Jednocześnie wskazano, że przesłanie kserokopii wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpi po uiszczeniu opłaty w wysokości 15 zł na konto Sądu, które podano. W ocenie Sądu, organ prawidłowo uznał, że sprawa w zakresie wniosku P.J. i korespondencji w sprawie pomiędzy nim, a prezesami sądów nie ma charakteru informacji publicznej, gdyż w istocie dotyczy udostępnienia dokumentów pochodzących od osoby prywatnej i do niej adresowanych. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Oznacza to, że zakres przedmiotowy ustawy wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Brak charakteru informacji publicznej powoduje, jak zasadnie przyjmuje organ, że nie zachodzą podstawy do wydania decyzji w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro zatem organ poinformował wnioskodawcę na piśmie, iż żądana informacja nie należy do zakresu przedmiotowego ustawy, to zarzut bezczynności niewydania decyzji, nie jest zasadny. Nie można też podzielić poglądu Stowarzyszenia o niedopuszczalności pobierania opłaty kancelaryjnej od udostępnianych, z powołaniem się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, kopii orzeczeń sądowych z akt sprawy. Zasada bezpłatności informacji publicznej w zakresie niektórych form jej udostępnienia, doznaje wyjątków, które wynikają już z treści samej ustawy o dostępie do informacji publicznej (art. 15), jak też z innych aktów prawnych, statuujących dostęp do informacji o charakterze publicznym. Koszty wymieniane w art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, to po pierwsze koszty przekształcenia informacji (przykładowo z formy dokumentu papierowego, na formę zeskanowanego pliku komputerowego), po drugie zaś, koszty udostępnienia informacji w sposób zgodny z wnioskiem. W sprawie skarżącego takowe nie występowały. Jednakże ponad wyżej wymienione koszty, na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej występują także inne, wynikające z odesłania zawartego w art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Na podstawie tego przepisu, do udostępniania odpisów (kserokopii) orzeczeń z akt sprawy, zastosowanie znajduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz konkretyzujące ten akt przepisy aktów wykonawczych (w tym rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Z uwagi na to, iż zainteresowane Stowarzyszenie domaga się w trybie dostępu do informacji publicznej, wydania dokumentu urzędowego, jakim niewątpliwie jest wyrok z uzasadnieniem, sporządzone w formie przewidzianej przepisami prawa i należące do akt sprawy sądowoadministracyjnej, to udostępnienie ich następuje zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże z jednoczesnym zastosowaniem przepisów wspomnianego rozporządzenia Rady Ministrów określającego stawki za stronę wydruku dokumentu urzędowego (opłata kancelaryjna). Zdaniem Sądu, jeśli strona postępowania jest zobowiązana do ponoszenia opłat za wydanie z akt kserokopii dokumentów (np. protokołów, orzeczeń), to nie może być tak, iż z opłat tych zwolniona jest osoba żądająca takich samych dokumentów jedynie z powołaniem się na ustawę o dostępie do informacji publicznej i bezpłatność takich informacji. Wspomniany art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, że przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących w istocie informacjami publicznymi, a zatem także przepisów regulujących postępowanie przed sądami administracyjnymi i udostępnianie sporządzanych na potrzeby tego postępowania dokumentów urzędowych. Odmienne stanowisko, oprócz sprzeczności z zasadami logiki, naruszałoby także konstytucyjną równość obywateli względem prawa (prowadziłoby do sytuacji, że strona postępowania musiałaby płacić za orzeczenia, zaś osoba niemająca takiego statusu, a powołująca się na ustawę o dostępie do informacji publicznych, takich kosztów już by nie ponosiła). Wydanie kserokopii wyroku z uzasadnieniem w sprawie II SA/WA 2225/04 mogło więc nastąpić dopiero po uiszczeniu stosownej opłaty kancelaryjnej, jednakże Stowarzyszenie czynności tej nie dokonało. W związku z zarzutem, iż organ nie wykazał swojego umocowania (aktu powołania), to zauważyć należy iż wniosek Stowarzyszenia rozpatrywany był przez sędziego Irenę Kamińską – Przewodniczącą Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. przez osobę uprawnioną do wykonywania w imieniu organu czynności z zakresu realizacji przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1646), wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 23 § 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, wydziały informacji sądowej (a ujmując rzecz podmiotowo – stojący na ich czele przewodniczący, względnie ich zastępcy), realizują zadania w zakresie udostępniania informacji publicznej o działalności sądu. Z przepisu tego wynika zatem, iż wydziały informacji sądowej dokonują wszelkich czynności we wskazanym zakresie (również wzywanie do opłaty za udostępnienie informacji). Działający przewodniczący wydziałów mają zatem umocowanie do dokonywania powołanych czynności w imieniu reprezentowanego organu administracyjnego, które wynika z powołanych wyżej przepisów prawa. Jednocześnie na mocy udzielonego pełnomocnictwa (k. 17 akt sprawy) Wiceprezes Sądu Irena Kamińska została upoważniona do reprezentowania Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiotowej sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z dnia 22 listopada 2006 r. na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.