I SA/Wa 384/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania S. Z. i W. S., decyzją z dnia [...], grudnia 2006 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy G. z dnia [...], sierpnia 2006 r., nr [...], o odmowie zatwierdzenia podziału nieruchomości stanowiącej współwłasność S. Z. i W. S., oznaczonej jako działka nr [...], położonej we wsi S. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Pismami z dnia [...] czerwca 2006 r. i [...] sierpnia 2006 r. S. Z. i W. S. wystąpili do Burmistrza Miasta i Gminy G. o zatwierdzenie, na podstawie art. 95 pkt 3, 4 i 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami (dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.), podziału działki nr [...] na działki: nr [...], [...] i [...], celem uregulowania stanu prawnego, ponieważ projektowana działka nr [...] to nieruchomość W. S. Burmistrz Miasta i Gminy G. decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. odmówił zatwierdzenia podziału działki nr [...]. W uzasadnieniu wskazał, że proponowany podział nie polega na wydzieleniu działki budowlanej, a stanowi podział na trzy działki ewidencyjne i nie zapewnia wydzielanym zabudowanym działkom gruntu - poprzez ich cechy geometryczne oraz warunki dostępu do drogi publicznej - możliwości racjonalnego korzystania z położonych na nich budynków i urządzeń. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł S. Z. i W. S. W uzasadnieniu podnieśli, że organ nie odniósł się do powołanej we wniosku podstawy prawnej, tj. art. 95 pkt 3 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, która dotyczy realizacji roszczeń przez posiadaczy poszczególnych budynków mieszkalnych. Zdaniem odwołujących się nie można się zgodzić z organem, że działka nr [...] nie będzie miała zapewnionego dostępu do drogi publicznej, skoro faktycznie służebność drogowa istnieje, dlatego też należy ją usankcjonować prawnie. Na planie podziału wskazano, że służebność drogowa będzie przebiegała przez działkę nr [...]. Zdaniem S. Z. i W. S. odmowa zatwierdzenia podziału nie ma znaczenia, ponieważ przedstawiony stan zagospodarowania działek w rzeczywistości ma miejsce i należy jedynie doprowadzić ten stan do zgodności ze stanem prawnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2006 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami warunkiem zatwierdzenia projektu podziału jest zapewnienie nowo tworzonym działkom dostępu do drogi publicznej, który musi spełniać wymogi przewidziane w przepisach prawa budowlanego. Nie ulega więc wątpliwości, iż wydzielone działki gruntu powinny spełniać wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Z § 14 rozporządzenia wynika, że w ramach zapewnienia wydzielanym działkom dostępu do drogi publicznej konieczne jest wyznaczenie pasa gruntu, który nie może był węższy niż 3 m. Tymczasem wymogu tego nie spełnia wydzielony na mapie podziału pas gruntu zapewniający dostęp do drogi publicznej działkom nr [...] i [...], skoro jego szerokość wynosi jedynie 2,5 m. Zdaniem organu w wyniku proponowanego podziału doszłoby do wydzielenia działek budowlanych, które nie miałyby zapewnionego odpowiedniego dostępu do drogi publicznej nawet gdyby ustanowiono służebność przechodu i przejazdu, w sposób zaproponowany na mapie podziału. Odnosząc się do podniesionych w sprawie zarzutów Kolegium stwierdziło, że powołana we wniosku dodatkowo podstawa prawna w postaci art. 95 pkt 3 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami z wyżej wymienionych przyczyn nie ma żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Zarzut, iż podział ma doprowadzić do uzgodnienia stanu posiadania ze stanem prawnym nie zmienia faktu, że podział ten nie może być sprzeczny z treścią art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz warunkami technicznymi jakim muszą odpowiadać dojazdy do działek budowlanych. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. S. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2006 r. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o podział działki nr [...] dotyczył wydzielenia działek budowlanych w celu regulacji stanu prawnego tzn. zniesienia współwłasności do poszczególnych budynków. Wniosek jako podstawę podziału wskazywał art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Na mapie z projektem podziału wskazano w jaki sposób zostanie rozwiązana kwestia dojazdu do poszczególnych działek. Dojazd ten w rzeczywistości istnieje i wymaga tylko uregulowania prawnego. W tej sytuacji decyzja odmawiająca zatwierdzenia podziału uniemożliwia zniesienie współwłasności do działki nr [...], ze względu na istniejące przewężenie wjazdu na przedmiotową nieruchomość. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy przypomnieć, że wojewódzkie sądy administracyjne sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Poddając takiej właśnie kontroli decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest uzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Decyzja ta została bowiem wydana przez właściwy organ, we właściwym trybie i w oparciu o prawidłową podstawę prawną. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał i omówił motywy swego rozstrzygnięcia. Za trafne należało uznać zaprezentowane w zaskarżonej decyzji stanowisko organu, iż wydzielenie działek nr [...] i [...], w sposób zaproponowany w planie podziału przyjętym do zasobu w dniu [...] marca 2006 r. nie spełnia wymogów art. 95 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowił podstawę prawną wskazaną we wniosku o podział oraz w mapie podziału. Wydzielone działki nr [...] i [...], w wyniku proponowanego przez skarżącego podziału nie spełniają bowiem parametrów działki budowlanej w rozumieniu art. 4 pkt 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami, ponieważ cechy geometryczne działki nr [...] uniemożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynku położonego na tej działce i nie zapewniają prawidłowego dostępu do drogi publicznej działkom nr [...] i [...] (w zakresie przechodu i przejazdu). Z przedłożonego organowi planu podziału wynika bowiem, że maksymalna odległość pomiędzy granicą działki nr [...], a posadowionym na niej budynkiem w tzw. sięgaczu to 2,5 m. Tymczasem § 14 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przewiduje, że do działek budowlanych oraz do budynków należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. Dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów. Do budynku i urządzeń z nim związanych, wymagających dojazdów, funkcję tę mogą spełniać dojścia, pod warunkiem że ich szerokość nie będzie mniejsza niż 4,5 m. Sąd uznał również za zasadny pogląd organu pierwszej instancji, że nie jest możliwe zatwierdzenie wnioskowanego przez skarżącego podziału na podstawie art. 95 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w sposób przedstawiony na mapie podziału, z której wynika propozycja wydzielenia trzech działek, skoro powyższy przepis uprawnia do dokonania podziału, celu wydzielenia tylko jednej działki budowlanej. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdził, że, co prawda we wniosku o podział nieruchomości wskazano również jako podstawę prawną przepis art. 95 pkt 3 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jednakże złożona później na wezwanie organu mapa podziału jako podstawę prawną powołuje wyłącznie art. 95 pkt 7 tej ustawy. Poza tym z całokształtu materiału dowodowego w sprawie, w szczególności z umowy z dnia [...] marca 2004 r. o dział spadku i zniesienie współwłasności pomiędzy S. K., W. S. i S. Z. oraz ze treści skargi wynika, że rzeczywistym celem podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] (niewskazanym we wniosku o podział i podniesionym dopiero w skardze) było zniesienie pomiędzy W. S. i S. Z. – spadkobiercami Z. i A. K. - współwłasności nieruchomości zabudowanej, na podstawie art. 95 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a nie – jak wskazano we wniosku o podział - wydzielenie części nieruchomości, której własność lub użytkowanie wieczyste zostały nabyte z mocy prawa bądź realizacja roszczeń do części nieruchomości, wynikająca z przepisów niniejszej ustawy lub z odrębnych ustaw (art. 95 pkt 3 i 4 tej ustawy). Zniesienie współwłasności przewidziane w art. 95 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi jednak odrębną od pozostałych (art. 95 pkt 3,4 i 7 tej ustawy) i samodzielną sprawę indywidualną. W celu uruchomienia postępowania o podział nieruchomości na tej podstawie należało złożyć wniosek o podział, z powołaniem się na cel podziału wskazany w pkt 1 art. 95 (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości - Dz. U. Nr 268, poz. 2663) oraz przedłożyć w tym zakresie stosowną dokumentację geodezyjno – prawną, sporządzoną na potrzeby tej właśnie sprawy. Na marginesie należy wskazać, że wymogów przepisu art. 95 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie spełnia załączona do wniosku o podział mapa z proponowanym projektem podziału, z tej przyczyny, że w wyniku zniesienia współwłasności winny zostać wydzielone dwie nieruchomości dla dwóch współwłaścicieli, natomiast przedłożona mapa podziału proponuje podział wspólnej nieruchomości na trzy działki. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.