III SA/Kr 18/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie: WSA Bożenna Blitek WSA Tadeusz Wołek Protokolant: Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi "Z." sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 2 listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie długu celnego oraz odsetek skargę oddala. W dniu [...].03.2005 r. skarżące Przedsiębiorstwo Handlowo-Przemysłowe Z. Spółka z o.o. w K. zgłosiło do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym według dokumentu SAD nr [...] towar określony jako żarówki energooszczędne, przywiezione z Chin, które zaklasyfikowała do kodu CN 8539 22 90 90, ze stawką celną 2,7%. Towar został objęty wnioskowaną procedurą. Naczelnik Urzędu Celnego w K. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ww. zgłoszenia celnego, gdyż kontrola funkcjonariuszy celnych przeprowadzona w siedzibie skarżącej stwierdziła, że towar objęty ww. zgłoszeniem celnym stanowią świetlówki kompaktowe, dla których właściwą pozycją Taryfy celnej jest kod CN 8539 31 90 95 ze stawką celną 2,7% oraz ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości 66,1 % (Kod dodatkowy TARIC - A999) ustanowionym na podstawie Rozporządzenia Rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16 lipca 2001 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. WE L195 z dn. 19.07.2001. ze zm.). Kontrolujący skarżącą firmę stwierdzili, że towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym został w całości sprzedany, ale na stanie magazynowym znajdowało się jeszcze 20.000 sztuk towaru z innej dostawy (SAD nr [...]), którą w całości zabezpieczono i pobrano próbki o czterech deklarowanych mocach tj.: 9W, 11W, 15W i 18W. Przesłuchany w charakterze świadka funkcjonariusz celny, który dokonywał rewizji celnej towaru objętego niniejszym postępowaniem potwierdził, że okazane mu próbki towaru były tożsame z towarem objętym zgłoszeniem celnym SAD nr [...]. W toku postępowania organ celny wskazując na opinię rzeczoznawcę z zakresu wyrobów elektrycznych z Ośrodka Rzeczoznawstwa SEP w K., sporządzoną z urzędu w postępowaniu dotyczącym zgłoszenia celnego towaru, którego próbki pobrano, podniósł, że rzeczoznawca ten stwierdził, że dostarczony do oceny towar nie może zostać zaklasyfikowany jako żarówki energooszczędne, ale jako świetlówki z integralnym urządzeniem stabilizacyjnym oraz sterującym zapłonem, umieszczone na trzonkach gwintowanych typu Edison E-27. W ocenie rzeczoznawcy, badany towar można też określić jako: świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką, czyli elektroniczne kompaktowe fluoroscencyjne lampy wyładowcze z jedną lub więcej szklanymi bańkami ze wszystkimi elementami oświetleniowymi przymocowanymi do podstawy lampy lub włączonymi do jej podstawy. Organ celny uwzględnił wniosek dowodowy skarżącej i przesłuchał w charakterze świadków A. O. - agenta celnego oraz W. Z. - pracownika skarżącej, których zeznania - w ocenie skarżącej - są sprzeczne z zeznaniami funkcjonariusza celnego i nie potwierdzają tożsamości pobranych próbek towaru objętego zgłoszeniem SAD nr [...] z towarem objętym zgłoszeniem celnym SAD nr [...]. Ta okoliczność nie pozwala na wydanie decyzji określającej kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu. Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia [...].07.2006 r. określił kwotę długu celnego uwzględniającego cło antydumpingowe ostateczne podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości [...] PLN, z tytułu importu towaru zgłoszonego do umieszczenia pod procedurą celna dopuszczenia do obrotu według dokumentu SAD nr [...]. W decyzji tej organ celny wymierzył również odsetki w kwocie [...] PLN. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ celny wyjaśnił, że rozstrzygnięcie oparto na materiale dowodowym, którego tylko częścią były zeznania świadka funkcjonariusza celnego i nie one zadecydowały o podjętej decyzji. Dowodem w sprawie były również dokumenty zgromadzone w toku kontroli celnej oraz wynik kontroli zawarty w "Protokole pokontrolnym z przeprowadzonej kontroli celnej wykonywanej poza urzędem celnym albo miejscem wyznaczonym lub uznanym przez organ celny nr [...] z dnia [...].02.2006r." oraz w "Protokole z kontroli dokumentów i ewidencji wykonywane poza urzędem celnym lub miejscem wyznaczonym lub uznanym przez organ celny nr [...] z dnia [...].01.2006r.". Dowodami były także dokumenty załączone do zgłoszenia celnego. Organ celny podniósł, że zgodnie z treścią protokołu z dnia [...].01.2006r. na fakturach okazanych kontrolującym, a dotyczących towarów ze zgłoszenia SAD nr [...] (V dostawa) występowały następujące opisy sprzedawanego towaru: "żarówka energooszczędna", "żarówki energooszczędne", "świetlówki energooszczędne", "świetlówka energooszczędna". Z kolei na fakturze nr [...]/11 z dn. [...].02.2005r. załączonej do zgłoszenia celnego SAD nr [...] w części dotyczącej opisu towaru występuje zapis: Saving lamp 2700 K (yellow Light), co świadczy o tym, że mowa jest o lampie, a nie żarówce i zarazem opis ten był zbliżony do opisu tj. Energy saving lamp E27 27 OOK yellow light, który występował na fakturze nr [...]85 z dn. [...].09.2005r. załączonej do zgłoszenia celnego SAD nr [...] dotyczącej towaru, który zgodnie z opinią sporządzoną przez rzeczoznawcę, nie mógł zostać zaliczony do kategorii żarówek. Również w opisie towaru w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] w polu 31 mowa jest o żarówkach energooszczędnych, tak jak w zgłoszeniu SAD nr [...], przy czym na opakowaniach jednostkowych towaru zabezpieczonego do SAD nr [...] widniał zapis "Lampa energooszczędna". Na w/w fakturach dołączonych do obu zgłoszeń celnych. występował towar o takiej samej mocy tj. 9W, 11 W, 15W, 18W. W trakcie przesłuchania funkcjonariusza celnego zeznał on, że tożsamość towaru z obu zgłoszeń celnych ustalił na podstawie ich kształtu; wszystkie też posiadały po dwie bańki. Informacja ta była zgodna z faktem, że również zabezpieczony towar do zgłoszenia celnego SAD nr [...] dla takich samych mocy posiadał tylko dwie bańki. Odnosząc się do wartości materiału dowodowego z zeznań świadków powołanych na wniosek skarżącej, organ celny stwierdził, że wiarygodność zeznania A. O. są sprzeczne z jej wcześniejszym zeznaniem uzyskanym w trakcie kontroli celnej, ponieważ z jednej strony potwierdziła, że widziała towary, opakowania ze zgłoszenia celnego SAD nr [...], a następnie stwierdziła, że nie jest w stanie niczego potwierdzić (ani tożsamości towaru, ani tego, czy kartony były otwierane). Zeznania tego świadka, w ocenie organu celnego, były wątpliwe dlatego, że osoba ta będąc agentem celnym powinna posiadać wiadomości z zakresu kontroli celnej, a zeznając w dniu 26.01.2006r. że rewizja celna została przeprowadzona w 100% wskazała na fakt, że rewizja ta musiała polegać na ustaleniu rodzaju i ilości towaru, co wiąże się z otwieraniem kartonów. Odnosząc się z kolei do zeznań A. Z., pracownika skarżącej i brata Prezesa oraz A. K. - członka Zarządu, do którego obowiązków należało sprawdzanie ilości i rodzaju towaru przyjmowanego do magazynu, twierdzenie, że nie widział towaru, bo nie miał potrzeby otwierania kartonów, jak również nie dokonywał późniejszych oględzin tego towaru, w ocenie organu celnego, nie jest wiarygodne, ponieważ niezrozumiałym wydaje się fakt zaniedbania przez tego świadka obowiązku sprawdzania towaru przyjętego na stan magazynowy, tym bardziej że był on przyjęty zgodnie z kartoteką magazynową (V dostawa załącznik nr 23 do protokołu kontroli dokumentów i ewidencji z dn. [...].01.2006r.) nie na kartony, ale na sztuki. Przyjęcie na stan magazynowy tak dużej partii towaru tj. 146.000 szt. bez sprawdzenia jego ilości i rodzaju, chociażby wyrywkowo, zdaniem Naczelnika Urzędu Celnego, mogłoby być racjonalnie uzasadnione jedynie w przypadku dokonania właśnie tych czynności podczas rewizji celnej. Organ celny podniósł, że zgodnie z kartoteką magazynową (V dostawa- załącznik nr 23 do protokołu z dn. [...].01.2006r.) rozchód towaru odbywał się w ilościach wskazujących jednak na rozpakowanie kartonów zbiorczych, ponieważ w poz. 2,12 kartoteki magazynowej podany był rozchód towaru w ilości 6.065 szt. oraz 20.120 szt., natomiast z analizy danych dotyczących ilości sztuk towaru i ilości kartonów, szczegółowo podanych na dokumencie załączonym do zgłoszenia celnego (Packing list do faktury nr [...]/11 z dn. [...].02.2005r.) wynikało, że towar był pakowany do kartonów po 50 szt. Tym samym podane powyżej wartości nie są dzielnikami tej liczby, tak więc towar musiał być sprawdzany, a kartony zbiorcze musiały być otwierane w celu wydania określonej powyżej ilości towaru. Za niewiarygodne organ celny uznał również zeznania tego świadka w zakresie dotyczącym okoliczności, iż funkcjonariusz celny nie był obecny podczas całej rewizji celnej, które to zeznania są sprzeczne z zeznaniami funkcjonariusza celnego, który stwierdził, iż był on cały czas obecny przy rewizji towaru trwającej około 3 godzin. Za takim stanowiskiem przemawia fakt, iż z postanowienia nr [...] z dnia [...].03.2005r. wydanego przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. o wymierzeniu opłaty manipulacyjnej za wykonywanie czynności poza miejscem urzędowania wynika, iż wyjazd z urzędu celnego nastąpił o godz. 12.40, czynności rozpoczęto o godz. 13.10, czynności zakończono o godz. 16.00. powrót do urzędu celnego o godz. 16.35, co tym samym potwierdza fakt, że rewizja celna trwała rzeczywiście około 3 godzin (łącznie z wyjazdem 4 godziny), za co pobrana została opłata manipulacyjna w wys. 120,00 zł. Strona nie wniosła zażalenia na powyższe postanowienie. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego uznał za wiarygodne zeznanie funkcjonariusza celnego, które jest spójne z innymi dowodami zebranymi w sprawie, tj. dokumentami zebranymi w toku kontroli celnej, załącznikami do zgłoszenia celnego, a które to dowody w sposób jednoznaczny przemawiają za tym, iż przedmiotem odprawy celnej SAD nr [...] był towar w postaci świetlówek kompaktowych tożsamy z towarem objętym zgłoszeniem celnym SAD nr [...]. W związku z tym organ celny stwierdził, że skarżąca dokonała w zgłoszeniu celnym błędnego opisu towaru i jego niewłaściwej taryfikacji. Naczelnik Urzędu Celnego wyjaśnił, że zgodnie z opinią rzeczoznawcy towar opisany na fakturze nr [...]85 z dnia [...].09.2005r. załączonej do przedmiotowego zgłoszenia celnego jako Energy saving lamp E27 2700K yellow light z oznaczeniami 2U : 9W, 11W, 15W, 18W stanowił faktycznie świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką, czyli elektroniczne kompaktowe fluoroscencyjne lampy wyładowcze z jedną lub więcej szklanymi bańkami, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi przymocowanymi do podstawy lampy lub włączonymi do jej podstaw. W związku z powyższym organ celny orzekł, że przedmiotowy towar należy klasyfikować do kodu CN 8539 31 90 95, kod dodatkowy TARIC - A999, ze stawką 66,1%. Naczelnik Urzędu Celnego w uzasadnieniu swej decyzji wskazał, że zgodnie z art. 65. ust. 5 Prawa celnego organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem, gdy dłużnik udowodni, że podanie nie prawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od dnia powstania długu celnego od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną, a kwotą pobraną, przy czym odsetki, o których mowa w ust. 3-5, pobiera się według zasad i w wysokości określonej w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych - art. 65 ust. 6 ww. ustawy. W przedmiotowej sprawie dłużnik nie udowodnił, że zaksięgowanie kwoty wynikającej z długu celnego na podstawie nieprawidłowych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania, w związku z czym zasadne było naliczenie odsetek zgodnie z art. 65 ust. 5 i 6 Prawa Celnego. W związku z powyższym organ celny naliczył odsetki za zwłoką jedynie za okres od dnia powstania długu celnego tj. 14.03.2006 r. do dnia zabezpieczenia tej kwoty, ponieważ zgodnie z art. 54 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej odsetek nie nalicza się za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania. Od powyższej decyzji skarżąca odwołała się zarzucając : 1. naruszenie art. 67 rozporządzenia Rady nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dalej WKC) poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że przy stosowaniu przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia innego zgłoszenia, 2. naruszenie art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit a i c oraz ust. 6 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że towar objęty zgłoszeniem celnym należy zaklasyfikować do podpozycji 8539 3190 95 obejmującej żarówki lub lampy fluorescencyjne z termokatodą a nie podpozycji 8539 2290 90 obejmującej "żarówki lub lampy o mocy nie przekraczającej 200 W, do napięć przekraczających 100 V 3. błędne zastosowanie przepisów rozporządzenia Rady nr 1470/2001 z dnia 16.07.2001 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, 4. naruszenie art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, 5. naruszenie art. 122 oraz 125 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, 6. naruszenie art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, 7. naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez złamanie zasady swobodnej oceny dowodów i ocenę zebranego materiału dowodowego w sposób dowolny, 8. art. 210 § 4 w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez nie wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ przy wydaniu rozstrzygnięcia - w szczególności, gdy istniejący w sprawie stan prawny oraz obowiązujące przepisy prawne stoją w sprzeczności z rozstrzygnięciem, rażące naruszenie art. 214 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r. ze zm.) poprzez niewłaściwe zastosowanie i niewłaściwe przyjęcie w niniejszym stanie faktycznym, że zostały wydane przepisy określające przypadki i warunki do pobrania w mniejszej sytuacji odsetek wyrównawczych, 9. rażące naruszenie art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19.03.2004 r. Prawo celne (Dz. U. 200r Nr 68, poz. 622 ze zm.) poprzez błędne zastosowanie i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie. Skarżąca podniosła w odwołaniu, że organ i skarżąca zgodnie klasyfikują towar do pozycji 8539 Taryfy Celnej tj. do parówek lub lamp wyładowczych, włączając zespoły nierozbieralnych wkładów reflektorów oraz promienników lampowych nadfioletu lub podczerwieni; lamp łukowych, natomiast spór dotyczy klasyfikacji do podpozycji. Skarżąca zadeklarowała w zgłoszeniu celnym kod 8539 2290 90 obejmujący "żarówki lub lampy o mocy nie przekraczającej 200 W, do napiąć przekraczających 100 V, natomiast organ zaklasyfikował przedmiotowy towar do pozycji 8539 3190 95 obejmujący żarówki lub lampy fluorescencyjne z termokatodą, przy czym organ oparł swoje rozstrzygnięcie na: 1/ dokumentacji zgromadzonej w toku kontroli celnej, z której wynika, że na dokumentach w postaci faktur (załącznik 53-63 protokołu pokontrolnego z dnia [...].01.2006r.) występują zamiennie opisy sprzedawanego towaru: "żarówka energooszczędna", "żarówki energooszczędne", "świetlówki energooszczędne", "świetlówka energooszczędna", 2/ porównaniu nazw wskazanych na fakturach dołączonych do zgłoszenia celnego SAD nr [...] z fakturami dołączonymi do zgłoszenia celnego SAD nr [...], 3/ zeznaniach świadka funkcjonariusza celnego A. M. Na podstawie tych dowodów organ celny uznał, że towar objęty zgłoszeniem celnym SAD nr [...] jest tożsamy z towarem objętym zgłoszeniem celnym SAD nr [...]. Takie wnioski pozwoliły organowi celnemu stwierdzić, że zastosowanie w niniejszej sprawie ma opinia biegłego z dnia 19.05.2006r. sporządzona przez Ośrodek Rzeczoznawstwa SEP w K. (opracowanie nr [...]/2006/Kr), z którego wynika, że przedstawiony towar nie mógł zostać zaklasyfikowany jako żarówki energooszczędne, za właściwą uznając klasyfikację do grupy świetlówek, tj. lamp fluorescencyjnych. Skarżąca zakwestionowała przydatność dowodową opinii sporządzonej przez Ośrodek Rzeczoznawstwa SEP w K. w niniejszym postępowaniu, gdyż przedmiotowa opinia dotyczy określenia rodzaju towaru ujętego w SAD nr [...], a nie towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z. W ocenie skarżącej między w/w zgłoszeniami zachodzą istotne różnice czasowe (7 miesięcy) w dacie dokonania ww. zgłoszeń celnych, a ponadto zakupy towarów objętymi ww. zgłoszeniami celnymi były dokonane od różnych kontrahentów. W przypadku zgłoszenia celnego SAD nr [...] kontrahentem była firma "A. M. D. I/E CO., LTD", zaś w przypadku towaru objętego zgłoszeniem SAD nr [...] firma "H. L. E. L. CO., LTD". Okoliczności te powinny zdaniem skarżącej przemawiać za podjęciem czynności dowodowych zmierzających do wykazania, że przedmiotem importu były świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką, a nie żarówki energooszczędne. Tylko bowiem w takim wypadku można uznać, że wartość dowodowa opinii biegłego z dnia [...].04.2006r. jest uzasadniona. Skarżąca zarzuciła również, że różnice w dokumentach objętych ww. zgłoszeniami celnymi dotyczą także opisu handlowego towaru, a mianowicie z opisu faktury nr [...]/11 z dn. [...].02.2005r. załączonej do zgłoszenia SAD nr [...] wynika, ze jej przedmiotem jest laying lamp 2700 K (yellow light), zaś z opisu faktury nr [...] 85 z dnia [...].09.2005r. załączonej do zgłoszenia SAD [...] wynika, że przedmiotowy towar to "energy saving lamp E27 2 700K yellow light". Organ celny błędnie przyjął, że przedmiotem importu w obu zgłoszeniach były świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką, gdyż, w ocenie skarżącej, że przedmiotem importu były różne towary, a w konsekwencji opinia Ośrodka Rzeczoznawstwa SEP w K. z dnia [...].04.2006r. nie mogła mieć zastosowania w niniejszej sprawie. Wbrew przyjętemu przez organ celny stanowisku, o klasyfikacji celnej towaru nie mogła przesądzać jego nazwa handlowa, gdyż taką klasyfikację można dokonać wyłącznie w oparciu o analizę towaru, w tym w oparciu o jego wygląd i właściwości. Badanie wyglądu zewnętrznego, czy nawet stwierdzenie, że przedmiot importu dotyczący zgłoszenia celnego SAD [...] jest podobny z przedmiotem importu dotyczącego innego zgłoszenia celnego, objętego badaniami przez biegłych (co skutkowało wydaniem mniejszej decyzji), bez przeprowadzenia szczegółowej analizy przez biegłego rzeczoznawcy, nie może przesadzać o klasyfikacji celnej do podpozycji 8539 3190 95. Wynika to w sposób wyraźny z opinii biegłego rzeczoznawcy prof. dr hab. inż. J. W., którą skarżąca przedłożyła do akt sprawy. Biegły stwierdził, że "bez przeprowadzenia tego typu badań nie można na podstawie wyglądu zewnętrznego wyrobu stwierdzić, czy wyrób jest żarówką czy świetlówką fluorescencyjną z termokatodą, czy lampą wyładowczą". W ocenie skarżącej, organ oparł się na dowodach, które nie pozwalają zaklasyfikować przedmiotowy towar do podpozycji 8539 3190 95, nawet zakładając, że towar objęty zgłoszeniem celnym będącym przedmiotem niniejszego postępowania jest w wyglądzie zewnętrznym podobny do towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD [...]; nie można bez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego stwierdzić, że mamy do czynienia ze świetlówką kompaktową z termokatodą. Ponadto skarżąca wskazała na rozbieżności w zeznaniach świadków na okoliczność uczestniczenia funkcjonariusza celnego podczas całego rozładunku towaru. Według zeznań celnika rewizja mogła trwać ponad trzy godziny i był on obecny cały czas przy rewizji, aż do całkowitego rozładunku towaru, natomiast W. Z. zeznał, że funkcjonariusz celny nie był obecny podczas całej rewizji celnej i "w połowie rozładunku kontenera, (...) poprosił, żeby go odwieść do urzędu celnego ...". Ewidentna rozbieżność między tymi zeznaniami nie pozwala uznać zeznań funkcjonariusza celnego za wiarygodne. Zdaniem skarżacej nie można uznać też za udowodnioną okoliczność otwarcia kartonów zbiorczych. Świadek M. zeznał, że okazany w czasie przesłuchaniu towar ze zgłoszenia SAD [...] był tożsamy z towarem poddanym rewizji w' dniu 30 marca 2005 roku. Swiadek zeznał również, że otwierał kartony "wyrywkowo, z każdego rodzaju (..) wyjmując żarówki losowo "po kilka, kilkanaście sztuk", natomiast pozostali świadkowie tj. W. Z. i A. O. nie widzieli jednostkowych opakowań towaru, mimo uczestniczenia w rewizji celnej. Rozbieżności w zeznaniach dotyczyły również przeliczenia kartonów oraz zarządzenia przerwy w rewizjii. W ocenie skarżacej, zeznania świadków tj. W. Z. i A. O. przedstawiają większą wartość dowodową, z uwagi na fakt, że w wykonywaniu ich normalnych zawodowych czynności przeprowadzanie rewizji celnych jest "niezwykle incydentalne. W związku z powyższym skarżąca stwierdziła, że okoliczność związana z ustaleniem tożsamości towarów ze zgłoszenia celnego SAD [...] z towarami będącymi przedmiotem zgłoszenia celnego SAD [...] nie została wykazana i udowodniona. Ocena zebranego materiału dowodowego dokonana przez organ celny została dokonana z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów - art. 191 Ordynacji podatkowej , a w konsekwencji nie można było wydać decyzji określającej kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu. Skarżąca zakwestionowała zasadność wymierzenia jej w zaskarżonej decyzji odsetek i podniosła, że art. 214 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego przewiduje możliwość zastosowania odsetek wyrównawczych, jednak z przepisu tego nie wynika obowiązek zapłaty odsetek wyrównawczych. Podstawą ich zastosowania - w ocenie skarżącej - winien być inny akt normatywny uchwalony w specjalnej procedurze. Wymóg pobrania odsetek wyrównawczych winien być przewidziany w przepisach przyjętych w ramach procedury Komitetu (commitee procedure). Kodeks jednocześnie precyzuje, że taka regulacja winna przewidywać okoliczności i warunki ich nałożenia. Procedura przyjmowania takiego aktu uregulowana jest w art. 249 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i wymaga czynnego udziału Komitetu Celnego. Aktem takim jest rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z 02.07.1993 r. ustanawiające Postanowienia Wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 o ustanowieniu Kodeksu Celnego Wspólnoty (OJ L 253, 11.10.1993, p. l - dalej postanowienia wykonawcze). Rozporządzenie to przewiduje możliwość nakładania na podmioty obowiązku zapłaty odsetek wyrównawczych. Zgodnie z ww. rozporządzeniem nakładanie na podmioty obowiązku zapłaty odsetek możliwe jest : - w wypadku powstania długu celnego w odniesieniu do produktów kompensacyjnych lub towarów w stanie niezmienionym (art. 589 p.w.), - w wypadku powstania długu celnego w odniesieniu do towarów uprzednio objętych procedurą odprawy czasowej (art. 709 p.w.). Wskazany akt nie przewiduje innych przypadków powstania obowiązku zapłaty odsetek. W związku z powyższym polskie Prawo celne wprowadzając taki wymóg w art. 65 ust. 5 w sposób rażący narusza zapis w/w art. 214 ust. 3 WKC, gdyż trudno jest uznać, że jakikolwiek polski akt rangi ustawowej jest przyjęty zgodnie z procedurą Komitetu (art. 249 WKC). Skarżąca alternatywnie zarzuciła naruszenie art. 65 ust. 5 Prawa celnego poprzez błędne uznanie, że dłużnik udowodnił, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Z redakcji ww. przepisu wynika, że odsetki wyrównawcze mają charakter sankcji, która powinna być stosowana w stosunku do podmiotów chcących oszukać organy celne. Wskazują na to stwierdzenia ustawy, która mówi o prawdziwości i kompletności danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz o możliwej ekskulpacji takich podmiotów w przypadku, gdy wykażą, że nie działały świadomie lub nie zaniedbały odpowiednich czynności. Przepisy ustanawiają odpowiedzialność importera na zasadzie winy, a nie ryzyka. Skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie działała świadomie i dlatego nie można uznać, że zawiniła i próbowała oszukać organy celne oraz uszczuplić należności celne. Opierała się na ogólnie dostępnej wiedzy w zakresie klasyfikacji celnej, a także na informacjach wynikających z opisu zewnętrznego przedmiotowego towaru. Na dowód potwierdzający brak zaniedbania i tym bardziej świadomego działania skarżąca załączyła opinię biegłego - prof. dr hab. inż. J. W. - rzeczoznawcę Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Materiałów Budowlanych. W konkluzji biegły wskazał, że "bez przeprowadzenia tego typu badań nie można na podstawie wyglądu zewnętrznego wyrobu stwierdzić, czy wyrób jest żarówką, czy świetlówką fluorescencyjną z termokatodą, czy lampą wyładowczą''. W ocenie skarżącej, stwierdzenie biegłego jednoznacznie potwierdza, że w niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności ekskulpacyjne, o których mowa w art. 65 ust. 5 Prawa celnego. Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu odwołania skarżącej decyzją z dnia 02.11.2006 r. utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy i stwierdził, że organ celny pierwszej instancji, w oparciu o dokonane oględziny towaru, na podstawie opinii rzeczoznawcy zawartej w Opracowaniu nr [...] /2006/Kr z dnia [...].05.2006r oraz w oparciu o wszystkie dowody zgromadzone w toku kontroli celnej oraz postępowania celnego (faktury, protokoły z przesłuchania świadków, inne dokumenty dołączone do zgłoszenia celnego) uznał, że towar objęty zgłoszeniem celnym nr SAD [...] to nie żarówki energooszczędne, lecz faktycznie świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką czyli elektroniczne kompaktowe fluorescencyjne lampy wyładowcze z jedną lub więcej szklanymi bańkami, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi przymocowanymi do podstawy lampy włączonymi do podstaw, które należy klasyfikować do pozycji Taryfy celnej kod CN 8539 31 90 (kod TARIC 8539 31 90 95; dodatkowy kod TARIC: A999) ze stawką celną 2,7% oraz ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości 66,1% ustanowionym na podstawie Rozporządzenia Rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16.07.2001r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. WE L 195 z dnia 19.07.200k. ze zm.). Dyrektor Izby Celnej w całości podtrzymał stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego w K. w kwestii oceny dowodu z zeznań świadków i uznał, że analiza treści tych zeznań została przeprowadzona w sposób dokładny i rzeczowy, z przytoczeniem konkretnych wypowiedzi świadków. Organ pierwszej instancji słusznie - w ocenie organu odwoławczego - wykazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że zapisy na fakturach dotyczące określenia towaru objętego zgłoszeniami celnymi, o których mowa wyżej, są bardzo do siebie podobne ("saving lamp 2700 K - yellow light", "energy saving lamp E27 2700K"). Ponadto skarżąca w obu zgłoszeniach celnych podała dokładnie takie same opisy towaru: żarówki energooszczędne. Przesłuchiwany w charakterze świadka funkcjonariusz celny potwierdził, że towary poddawane rewizji celnej przy przyjmowaniu zgłoszenia celnego w dniu [...].03.2005r. oraz w dniu [...].10.2005r. były takie same. Stąd też zaistniały podstawy, aby uznać, że towar objęty zgłoszeniem celnym SAD [...] był taki sam jak towar dopuszczony do obrotu za zgłoszeniem celnym SAD [...], a w konsekwencji zasadne było, aby opinię nr [...]/2006/Kr wykorzystać przy ocenie prawidłowości taryfikacji towaru ze zgłoszenia SAD [...]. W ocenie organu odwoławczego, brak możliwości pobrania próbek towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym nie uniemożliwia organowi celnemu ustalenia rodzaju towarów innymi dowodami. Odnosząc się do ekspertyzy sporządzoną przez prof. dr hab. inż. J. W., Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że nie wynika z niej, skąd pochodziły towary dostarczone temu rzeczoznawcy do badań i czy były one ujęte w jakimkolwiek zgłoszeniu celnym. Z drugiej zaś strony, ekspertyza ta potwierdza, że towar, którego obrotem zagranicznym jak i krajowym zajmuje się skarżąca, to świetlówki kompaktowe o cechach pozwalających zaklasyfikować je do kodu 8539 31 9095. Organ odwoławczy zarzuty dotyczące naruszenia zasad prowadzenia postępowania uznał za nieuzasadnione. Odnosząc się z kolei do zarzutu skarżącej co do nieprawidłowości zastosowania art. 65 ust. 5 Prawa celnego, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa, w znaczeniu ustalonym w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przy stosowaniu zasad praworządności uwzględnia się moc obowiązującą prawa wspólnotowego, które ma bezwzględne pierwszeństwo przed prawem krajowym, jednak przepisy te mogą być uzupełnione przepisami prawa krajowego. Ustawa z dnia 19.03.2004r. - Prawo celne, jak wynika z jej art. 1, reguluje w zakresie uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego. W związku z tym, iż obowiązek obciążenia strony odsetkami w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, wynika wprost z przepisu art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne, organ administracji celnej obowiązany był do ich poboru w oparciu o wskazany przepis dopóki przepis ten nie zostanie uchylony. Art. 65 ust. 5 Prawa celnego przewiduje przesłanki uwalniające dłużnika od odpowiedzialności odsetkowej za zaistniałą sytuację, jednak ciężar dowodu w zakresie ich spełnienia spoczywa na dłużniku. W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie zostały udowodnione przesłanki z art. 65 ust. 5 Prawa celnego, które warunkowałyby nieobciążanie jej wskazanymi odsetkami. Zarówno agent celny działający w imieniu skarżącej, jak pracownik skarżącej S. B., nie dołożyły minimalnej staranności w ustaleniu prawidłowego kodu przedmiotowego towaru w celu zastosowania właściwej klasyfikacji celnej, mimo, iż jak zeznała ww. "przed ocleniem towaru jedna z agencji celnej w G., (...) zadzwoniła i podała mi pod jakim kodem powinien być według nich oclony przedstawiony towar ". To świadczy, w ocenie organu odwoławczego, o "ewidentnym jej niedbalstwie". Skarżąca chcąc wykluczyć skutki ryzyka handlowego wynikające z błędnej taryfikacji towaru, winna była skorzystać z procedury wynikającej z art. 12 WKC i wystąpić do właściwego organu celnego o wydanie wiążącej informacji taryfowej. Tym bardziej, że Spółka otrzymała od agencji celnej z G. sygnały o błędnej taryfikacji zaimportowanego towaru opisanego jako żarówka energooszczędna. Fakt opierania się na informacjach elektryka o bliżej nieokreślonych kwalifikacjach oraz na danych od również bliżej nieokreślonej agencji celnej co do rodzaju towaru, tzn., czy zaimportowany towar to żarówka czy świetlówka energooszczędna, przy równoczesnym braku jakiejkolwiek dokumentacji technicznej dotyczącej danego towaru w sytuacji, gdy istnieją istotne różnice w należnościach celno-podatkowych z tytułu odmiennej klasyfikacji żarówek energooszczędnych i świetlówek energooszczędnych, wskazuje niedbalstwo estrony skarżącej. a tym samym - zdaniem organu celnego odwoławczego - nie zachodzą przesłanki określone w art. 65 ust. 5 Prawa celnego umożliwiające uwolnienie dłużnika od odpowiedzialności odsetkowej. Brak obszernego i wyczerpującego odniesienia się do tego zagadnienia w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji, przy jednoczesnym wskazaniu podstawy prawnej i wskazaniu przesłanek uzasadniających naliczenie spornych odsetek, nie stanowi o nieprawidłowości decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. i nie skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji z tego powodu. W odwołaniu skarżąca zarzuciła organowi celnemu naruszenie art. 67 WKC "poprzez niewłaściwe zastosowanie i przejęcie, że przy stosowaniu przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia innego zgłoszenia." Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że wskazany przepis nakazuje - co do zasady - organowi celnemu orzekać w oparciu o te przepisy prawne, które obowiązywały w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego do konkretnej procedury celnej. Bez wątpienia w dniu [...].03.2005r., a więc w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego nr [...], w mocy pozostawały wszystkie regulacje prawne, które powołano w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji oraz przytoczono w uzasadnieniu tej decyzji. Prawidłowości zastosowanych przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. przepisów prawnych nie niweczy fakt, że również w dniu [...].10.2005r., który jest dniem przyjęcia innego zgłoszenia celnego, (nr [...]) obowiązywały te same regulacje prawne. Stąd też organ celny uznał ten zarzut za niezrozumiały. Organ odwoławczy podniósł, że rozporządzenie nr 1470/2001, którym nałożono cło antydumpingowe na sporny w sprawie towar, weszło w życie w dniu 20.10.2001r. (art. 3 wskazanego rozporządzenia) i obowiązuje do dnia 20.10.2007r. - obejmuje więc okres, w którym dokonano przedmiotowego w sprawie zgłoszenia celnego. Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżąca powtórzyła wszystkie zarzuty i argumenty podniesione w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjne i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto, na podstawie art. 234 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, skarżąca wniosła o zwrócenie się do Trybunału Sprawiedliwości z wnioskiem o rozpoznanie następującego pytania prejudycjalnego: "Czy ustanowienie w regulacjach krajowych obowiązku poboru odsetek wyrównawczych, gdy taki obowiązek nie wynika z przepisów przyjętych w ramach procedury Komitetu (art. 249 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r. ze zm.)) stanowi naruszenie art. 23-27 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotą Gospodarczą". Nakładanie na podmioty importujące obowiązku zapłaty odsetek wyrównawczych w sytuacji, o której mowa w art. 65 ust. 5 Prawa celnego stanowi, zdaniem skarżącej, nie przewidziane przez prawo wspólnotowe nałożenie opłaty o skutku równoważnym do cła przywozowego i dlatego też narusza zakaz wynikający z art. 23 (l) i (2) TWE. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 14.06.2007r. pełnomocnik skarżącej odstąpił od zarzutów skargi w części dotyczącej zapytania prawnego do Trybunału Sprawiedliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145§ 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Dz. 2002 r. Nr 153, poz. 1270). W rozpatrywanej sprawie stan faktyczny jest sporny. Kontrola przeprowadzona w siedzibie skarżącej wykazała nieprawidłowości w zakresie taryfikacji towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD [...], który w ocenie organów celnych należało zataryfikować do kodu CN 8539 31 90 95 ze stawką celną 2,7% oraz ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości 66,1% uznając, że przedmiotem importu były przywiezione z Chin świetlówki kompaktowe, a nie jak błędnie zadeklarowano w ww. zgłoszeniu celnym żarówki energooszczędne zataryfikowane do kodu CN 8539 22 90 90 , ze stawką celną 2,7%. Rozstrzygnięcia organów celnych zostały oparte n i e na badaniu próbek towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym, gdyż w dacie kontroli w firmie towar ten został już sprzedany, lecz poprzez ustalenia, iż towar ten był identyczny z towarem objętym zgłoszeniem celnym nr SAD [...]. Stanowisko tych organów opiera się na dokumentacji dotyczącej wskazanych zgłoszeń celnych, ustaleniach kontroli przeprowadzonej w firmie skarżącej, na przesłuchaniu funkcjonariusza celnego oraz na opinii rzeczoznawcy inż. A. R. Skarżąca nie zgodziła się z powyższymi ustaleniami organów celnych, zarzucając, iż wskazane zgłoszenia celne obejmowały różne towary, bowiem import dokonywany był w odstępie siedmiu miesięcy, towar pochodził od różnych kontrahentów, w dokumentach dotyczący przedmiotowych zgłoszeń celnych sporny towar był opisany w różny sposób. Ponadto w ocenie skarżącej nazwa handlowa zaimportowanego towaru nie mogła przesądzać o jego klasyfikacji celnej, gdyż dla celów postępowania celnego istotne są właściwości techniczne towaru. Badanie wyglądu zewnętrznego i stwierdzenie jego podobieństwa do towaru z innego zgłoszenia celnego, bez szczegółowej analizy dokonanej przez rzeczoznawcę, nie pozwala na klasyfikację tego towaru do określonej pozycji Taryfy celnej. Na poparcie swojego stanowisko skarżąca wskazała na ekspertyzę prof. dr hab. inż. J. W. oraz na zeznania świadków tj. A. O. i W. Z. Sąd podzielił stanowisko organów celnych, że w rozpatrywanej sprawie przedmiotem importu nie były żarówki energooszczędne, lecz świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką, czyli elektroniczne kompaktowe fluorescencyjne lampy wyładowcze z jedna lub dwoma bańkami, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi przymocowanymi do podstawy lampy włączonymi do podstawy. W ocenie Sądu organ celny pierwszej instancji podjął niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a swoje rozstrzygnięcie oparł na obszernym materiale dowodowym, na który składały się dokumenty handlowe załączone do zgłoszeń celnych SAD [...] oraz SAD [...], protokoły kontroli przeprowadzonej w skarżącej firmie, zeznania świadków, w tym również zawnioskowanych przez skarżącą, opinie biegłych powołanych z urzędu i na wniosek skarżącej. Wszystkie rozbieżności i sprzeczności w materiale dowodowym zostały szczegółowo omówione w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji, a zwłaszcza organ odniósł się do sprzeczności w zeznaniach świadków. Organ celny wyjaśnił także, dlaczego nie dał wiary opinii przedstawionej przez skarżącą. Ocena dowodów dokonana przez organy celne jest oceną swobodną, ale nie można jej zarzucić dowolności. Stanowisko tych organów co do niewiarygodności zeznań świadka agenta celnego, osoby profesjonalnej w zakresie procedur celnych oraz co do zeznań pracownika skarżącej - magazyniera, a zarazem osoby rodzinnie powiązanej z pracodawcą, jest zgodne z zasadami logicznego myślenia oraz z zasadami doświadczenia życiowego. Tak samo należy ocenić stanowisko tych organów odnośnie opinii przedstawionej przez skarżącą; ocena tego dowodu jest zgodna ze wskazaniami wiedzy i także nie można uznać jej za dowolną. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że rzeczoznawca prof. dr hab. inż. J. W. napisał w swej opinii, że na podstawie wyglądu zewnętrznego wyrobu nie można stwierdzić, czy wyrób jest żarówką, czy świetlówką fluorescencyjną z termokatodą, czy lampą wyładowczą, co nie oznacza, iż na podstawie wyglądu zewnętrznego wyrobu nie można stwierdzić, czy towar był podobny do żarówki, czy świetlówki. Funkcjonariusz celny, który przeprowadzał rewizję celną towaru objętego zgłoszeniem celny SAD [...] w swym przesłuchaniu potwierdził, że okazana mu próbka towaru będącego przedmiotem zgłoszenia celnego SAD [...] są tożsame. Świadek ten na podstawie wyglądu zewnętrznego dokonał ustalenia tożsamości towaru z obu zgłoszeń celnych, natomiast wbrew zarzutom skargi, nie ustalał na podstawie wyglądu zewnętrznego towaru, czy to jest żarówka, czy to jest świetlówka. Z tych względów skarga w tym zakresie nie mogła odnieść spodziewanego skutku. W rozpatrywanej sprawie za nieuzasadnione uznać także należy podniesione w skardze zarzuty naruszenia przez organy celne przepisów postępowania. Jak wynika z akt sprawy skarżąca miała w pełni zagwarantowany udział w całym postępowaniu, w tym także możliwość składania oraz przedstawiania posiadanych dowodów. Zgłaszane przez skarżącą dowody w toku postępowania zostały przez organ celny przyjęte i przeprowadzone. Dokonana przez organ odwoławczy ocena wiarygodności i wartości dowodowej zebranych w toku postępowania dowodów nie nasuwa zastrzeżeń co do jej zupełności oraz zgodności z wymogami prawa procesowego, doświadczenia życiowego oraz regułami logicznego myślenia. Organ celny w sposób racjonalny i wszechstronny rozważył materiał dowodowy jako całość, dokonał wyboru określonych środków dowodowych i ważąc ich moc oraz wiarygodność, odniósł je do pozostałego materiału dowodowego. Oceny tej nie mogła zmienić argumentacja skargi dotycząca "różnic czasowych" przy poszczególnych zgłoszeniach celnych, ani fakt, że towar pochodził od różnych kontrahentów. Skarżąca nie wykazała, w jaki sposób upływ czasu wpływa na zmianę klasyfikacji celnej towaru przy niezmienionym stanie prawnym, co powoduje że zarzut ten uchyla się spod kontroli Sądu. Odnośnie różnych kontrahentów, nie można wykluczyć, iż w danej branży działa wielu producentów, lub co najmniej kilku, a skarżąca nie wykazała, że świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką są produkowane wyłącznie przez jednego wytwórcę. Konsekwencją tak ustalonego stanu faktycznego było zaklasyfikowanie towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD [...] do kodu CN 8539 31 90 95 Taryfy celnej ze stawką celną 2,7% oraz ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości 66,1 % (Kod dodatkowy TARIC - A999) ustanowionym na podstawie Rozporządzenia Rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16 lipca 2001 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. WE L195 z dn. 19.07.2001. ze zm.). Rozstrzygnięcia organów celnych w tym zakresie SA zatem zgodne z prawem. Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi w kwestii odsetek wyrównawczych Sąd także w całości podzielił stanowisko organów celnych jako zgodne z prawem. W dniu przyjęcia zgłoszenia celnego obowiązywała ustawa z dnia 19.03.2004r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622). Zgodnie z art. 65 ust. 5 tej ustawy organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Z przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że zasadą jest, iż w przypadku gdy kwota długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych zawartych w zgłoszeniu celnym organ celny ma obowiązek pobrania odsetek od kwot należności nie uiszczonych w terminie. Jednocześnie ustawodawca przewidział wyjątki od tej zasady, a mianowicie musi być spełniona jedna z dwóch przesłanek, aby dłużnik mógł się uwolnić od obowiązku zapłaty odsetek : a/ gdy podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub b/ gdy podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi ze świadomego działania dłużnika. Należy przy tym, podnieść, że wyjątki od zasady nie mogą być interpretowane rozszerzająco, a zatem obowiązuje w tym zakresie ścisła wykładnia. Trzeba też dodać, że ciężar dowodu w zakresie spełnienia ww. przesłanek ekskulpacyjnych spoczywa na dłużnika, a więc osobie wywodzącej z tych faktów pozytywne dla siebie skutki prawne. Ocena organów celnych, że skarżąca nie wykazała, iż w niniejszej sprawie spełniona została jedna z ww. przesłanek, od których ustawodawca uzależnił odstąpienie od obciążenia odsetkami, znajduje uzasadnienie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Skarżąca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą o szerokim zakresie, co wynika z dołączonego do akt sprawy pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sadowego. W ramach tej działalności dokonała importu świetlówek kompaktowych. Chcąc wykazać należytą dbałość o swoje interesy, a także w celu wykluczenia skutków ryzyka handlowego wynikającego z błędnej taryfikacji towaru, skarżąca winna była dochować w swoich działaniach należytej staranności odpowiedniej do charakteru i rozmiaru prowadzonej działalności. Jednym ze środków do uzyskania tego celu była podnoszona przez organy celne możliwość wystąpienia o wydanie wiążącej informacji taryfowej, której uzyskanie poprzedza dogłębna analiza stanu towaru. Decyzja organów celnych zawierająca wiążącą informację taryfową "gwarantuje" importerowi właściwą ochronę co do klasyfikacji taryfowej. Niezależnie od tego importer może we własnym zakresie podjąć czynności zmierzające do ustalenia stanu towaru i jego właściwej klasyfikacji. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, klasyfikacja towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym została dokonana w oparciu o ogólne informacje o sprowadzonym towarze uzyskane od pracowników skarżącej oraz w oparciu o treść napisów w języku polskim (tj. "żarówka energo-oszczędna"), znajdujących się na opakowaniach towarów z poprzednich dostaw. Skarżąca nie wykazała, aby podjęła we własnym zakresie profesjonalne czynności w celu ustalenia stanu towaru, a więc ustalenia, czy przedmiotem importu były żarówki, czy świetlówki oraz prawidłowej taryfikacji importowanych towarów; zrobiła to dopiero w toku prowadzonego przez organy celne postępowania przedkładając opinię biegłego - prof. dr hab. inż. J. W. Biegły potwierdził, iż bez przeprowadzenia odpowiedniego typu badań nie można na podstawie wyglądu zewnętrznego stwierdzić, czy wyrób jest żarówką, świetlówką, czy lampą wyładowczą. Przedłożona opinia, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie potwierdza wystąpienia okoliczności eskulpacyjnych wobec niej, lecz uzasadnia ocenę organów celnych, że zadeklarowanie przez skarżąca nieprawidłowego kodu CN w zgłoszeniu celnym było spowodowane okolicznościami wynikającymi z jej zaniedbania. Skarżąca zbagatelizowała informację jednej z agencji celnej z G., o której wspomina w swoich zeznaniach świadek S. B., że taryfikacja sprowadzonego towaru do kodu CN 8539 22 90 90 była nieprawidłowa. Skarżąca wykazała brak rzetelnej wiedzy na temat importowanego towaru, a ta okoliczność uzasadnia ocenę organów celnych o rażącym jej niedbalstwie, jakim wykazała się przy dokonywaniu przedmiotowego zgłoszenia celnego. Mając powyższe na uwadze, skarżąca nie wykazała, że zachodziły przesłanki umożliwiające uwolnienie jej jako dłużnika od odpowiedzialności z tytułu odsetek na podstawie art. 65 ust. 5 Prawa celnego. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów celnych nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji.