I SA/Bd 433/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor sądowy Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Violi M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] 2007r. Nr [...] w przedmiocie długu celnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją nr [...] z dnia [...] 2006r. stwierdził powstanie długu celnego w stosunku do towaru w postaci samochodu osobowego, uznając za dłużników solidarnych w sprawie Violę M. oraz Mirosława J.. Mirosław J. wniósł odwołanie od ww decyzji. Natomiast Viola M. nie zaskarżyła tego rozstrzygnięcia. Dyrektor Izby Celnej w T. decyzją z [...] 2007r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnik Urzędu Celnego w B. Na ww decyzję pełnomocnik skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożenie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z zestawienia powyższych przepisów wynika więc, że dokonywana przez Sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie wypowiedziały się organy obu instancji. Wskutek tego sąd administracyjny może ocenić całość ich postępowania. Ograniczenie zakresu kontroli Sądu wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że Sąd nie tyle "dokonuje kontroli działalności administracji publicznej", ile wkracza w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ administracji drugiej instancji. Wobec powyższego skonstatować należy, iż skoro skarżąca nie zaskarżyła decyzji organu pierwszej instancji to tym samy nie wyczerpała instancyjnego toku postępowania i tym samym nie może być rozpatrywana jej skarga. W związku z nie wyczerpaniem w niniejszej sprawie trybu odwoławczego, skarga winna być odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.