I SA/Wa 208/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Maria Tarnowska (spr.) Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2007 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia M. K. na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] Prezydenta W. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego, iż budynki posadowione na dawnej działce hipotecznej nr [...] w W. (obecnie przy ul. [...]), z wyłączeniem lokali wyodrębnionych, sprzedanych przez W. ich dotychczasowym najemcom, odpowiadają warunkom przewidzianym w art. 6 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy – utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta W. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda [...] podał, że w doktrynie prawa administracyjnego procesowego przyjęto pogląd, że odmowa wydania zaświadczenia w trybie art. 219 kpa może nastąpić w przypadku, gdy organ nie może spełnić żądania odnośnie treści zaświadczenia ze względu na zasób posiadanych danych lub dokumentów. Wojewoda [...] podał również, że na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w niniejszej sprawie miały wpływ dane wynikające z dokumentacji archiwalnej Urzędu W., którą Wydział Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych Biura Gospodarki Nieruchomościami przekazał przy piśmie z dnia 11 sierpnia 2006 r. Delegaturze BNAM [...], a nie dokument, na który powołuje się skarżący w uzasadnieniu zażalenia, tj. Dziennik Urzędowy Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego W. nr [...] z dnia [...] listopada 1947 r., w którym wezwano właścicieli budowli znajdujących się na nieruchomości hipotecznej nr [...] do ich naprawy. Dokumentacja archiwalna Urzędu W. zawiera szczegółowy opis stanu technicznego budynków przy ul. [...] w czasie wejścia w życie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy, który został sporządzony w wyniku przeprowadzonej wizji lokalnej w miejscu usytuowania ww. budynków: "...Lustracja nieruchomości przeprowadzona w dniu [...] października 1946 r. przez Biuro [...] podaje: ul. [...] Nr [...] – [...] – do odbudowy, w [...] kategorii zniszczeń (budynek [...]), nie zagraża bezpieczeństwu publicznemu, [...]: ul. [...]– kateg. zniszczeń [...] (budynek [...]), istnieje zagrożenie bezpieczeństwa publicznego – [...]; ul. [...]– kateg. zniszczeń [...], nie zagraża bezp. publ. Ponadto w części opisowej: bud. przy ul. [...] są [...]." Dokumentacja ta, zdaniem organu, wyraźnie wskazuje na [...] substancji budowlanej ww. budynków, który musiał skutkować podjęciem [...], co oznacza, iż w takim przypadku należałoby przyjąć, że budynki obecnie istniejące w granicy dawnej działki hipotecznej nr [...] są budynkami nowymi. Natomiast dokument, na który powołuje się skarżący w uzasadnieniu zażalenia jest niewystarczający do wydania zaświadczenia o żądanej treści, gdyż brakuje w nim wyczerpujących danych uzasadniających, iż stopień uszkodzeń przedmiotowych budynków powstały w wyniku działań wojennych pozwalałby tylko na wykonanie robót remontowych, tj. naprawy budynków znajdujących się na dawnej działce hipotecznej nr [...] przy ul. [...]. Z powyższego, zdaniem organu wynika, że dokument, o którym mowa w treści zażalenia pozostaje w sprzeczności z ustaleniami wynikającymi z dokumentacji archiwalnej Urzędu W. Wojewoda [...] stwierdził również, że przedmiotowa sprawa, ze względu na swoją specyfikę, musi być rozpatrywana wyłącznie w oparciu o szczegółową dokumentację, a taki charakter ma właśnie ww. dokumentacja archiwalna Urzędu W. Organ wskazał również, że istotne znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia omawianej sprawy miał fakt, że w dacie złożenia wniosku Delegatura BNAM [...] nie dysponowała dokumentacją dotyczącą przebiegu [...] bądź dokumentacją potwierdzającą przeprowadzenie robót remontowych mających na celu naprawę przedmiotowych budynków uszkodzonych w czasie wojny oraz inwentaryzacją opisującą cechy konstrukcyjne i funkcjonalne obecnie istniejących budynków usytuowanych w granicach dawnej działki hipotecznej nr [...]. W związku z tym, zdaniem organu, brak wskazanej dokumentacji skutkuje tym, iż zarówno organ pierwszej instancji jak i organ odwoławczy nie jest w stanie ustalić, że obecnie istniejący budynek przy ul. [...] i [...] część budynku przy ul. [...] są tożsame z pierwotnymi budynkami, które do czasu zakończenia wojny znajdowały się na nieruchomości hipotecznej nr [...]. Skargę na postanowienie Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. K. Skarżący zarzucając naruszenie art. 7 kpa, przez to, że Wojewoda [...] odmówił wydania zaświadczenia w sytuacji, gdy dysponował dokumentami umożliwiającymi jego wydanie, a zatem nie podjął kroków niezbędnych do załatwienia sprawy, do czego zobowiązywał go art. 7 kpa, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest bezzasadna. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem skargi jest odmowa wydania zaświadczenia potwierdzającego, iż budynki posadowione na dawnej działce hipotecznej nr [...] w W. odpowiadają warunkom przewidzianym w art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem M. K. z dnia 17 lipca 2006 r. o wydanie, w trybie art. 217 kpa, zaświadczenia potwierdzającego, iż budynki posadowione na dawnej działce hipotecznej nr [...] w W. (obecnie przy ul. [...]), z wyłączeniem lokali wyodrębnionych, sprzedanych przez W. ich dotychczasowym najemcom, odpowiadają warunkom przewidzianym w art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że zaświadczenie to jest mu potrzebne jako załącznik do podania o założenie dla tych budynków księgi wieczystej w trybie § 61 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbioru dokumentów (Dz. U. Nr 102, poz. 1122 z późn. zm.). Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2006 r. odmawiające wydania zaświadczenia potwierdzającego, iż budynki posadowione na dawnej działce hipotecznej nr [...] w W. (obecnie przy ul. [...]), z wyłączeniem lokali wyodrębnionych, sprzedanych przez W. ich dotychczasowym najemcom, odpowiadają warunkom przewidzianym w art. 6 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń uregulowane zostało w dziale VII kpa – Wydawanie zaświadczeń, w art. 217 – 220 kpa. Zgodnie z art. 217 kpa, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli: (1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, (2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zgodnie z art. 218 § 1 kpa, w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. (§ 2.) Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Zgodnie z § 61 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (Dz. U. Nr 102, poz. 1122 z późn. zm.), do założenia księgi wieczystej dla budynku odpowiadającego warunkom przewidzianym w art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) niezbędne jest stwierdzenie właściwego organu, że budynek takim warunkom odpowiada, a postawą oznaczenia budynku, jest opis i plan inwentaryzacji. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 1998 r. sygn. akt III SA 1282/97 –Lex nr 37646, zaświadczenie, to przewidziane w przepisach prawnych potwierdzenie pewnego stanu rzeczy przez właściwy organ państwowy na żądanie osoby zainteresowanej. Wynika z tego, że skoro problematyka, której dotyczy żądanie strony jest sporna, to wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem nie jest możliwe. Zdaniem Sądu, wydanie zaświadczenie nie może następować w rezultacie ustalania stanu faktyczno – prawnego przez organ. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.