II SA/Sz 396/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Asesor WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi D. F. na orzeczenie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej I. uchyla zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne oraz poprzedzające je orzeczenie dyscyplinarne Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne nie podlega wykonaniu. Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 65 w związku z art 64 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej / Dz. U. z 2004 r. , Nr 156, poz. 1641 z późn. zm./ oraz § 4 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003r. w sprawie trybu przeprowadzania postępowania wyjaśniającego, dyscyplinarnego i dyscyplinarnego przyspieszonego oraz sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych w stosunkach do funkcjonariuszy celnych / Dz. U. Nr 156, poz. 1520/ wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko funkcjonariuszowi celnemu D. F, dyspozytorowi celnemu, starszemu kontrolerowi celnemu, pełniącemu służbę w Oddziale Celnym , obwinionemu o naruszenie obowiązków funkcjonariusza celnego, określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez nierzetelne wykonanie powierzonych zadań. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego w dniu [...] r. orzeczeniem dyscyplinarnym nr [...] na podstawie art. 69, art. 62 ust. 1, art. 63 ust.1 pkt 1 i art. 64 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej / Dz. U. z 2004 r. , Nr 156, poz. 1641 z późn. zm./ oraz § 11 i § 21 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie trybu przeprowadzania postępowania wyjaśniającego, dyscyplinarnego i dyscyplinarnego przyspieszonego oraz sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych w stosunkach do funkcjonariuszy celnych / Dz. U. Nr 156, poz. 1520/ uznał D, F. za winnego naruszenia obowiązków służbowych funkcjonariusza celnego, określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez nierzetelne wykonanie powierzonych zadań i orzekł wobec niego karę dyscyplinarną w postaci upomnienia, określoną w art. 63 ust. 1 pkt 1 ustawy o Służbie Celnej. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że D. F. wykonywał czynności służbowe w Oddziale Celnym w czasie służby nocnej dnia [...] r. Zgodnie z zapisami w książce podziału służby, Szef Zmiany nadał mu w systemie [...] role Rejestratora oraz Dyspozytora. Do jego zadań należało nadawanie przeznaczeń celnych towarom, w tym obejmowanie towarów procedurami celnymi. Wśród zgłoszeń celnych złożonych w Oddziale Celnym , funkcjonariusz celny D. F. przyjął poprzez zarejestrowanie o godz. [...] w systemie [...] pod pozycją [...] z [...] r., zgłoszenie celne do procedury wywozu towaru określonego w polu 31 dokumentu [...] jako "elementy stalowe [...] z wyposażeniem", z kodem [...] właściwym dla tego towaru. Zakres zadań funkcjonariuszy celnych komórki zgłoszeń celnych wynika z postanowień zarządzenia Ministra Finansów nr 8 z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie nadania statutów izbom ceinym i urzędom celnym ( Dz. Urz. Ministra Finansów z 2004 r. Nr 4, poz. 21 z późn. zm.), które przewidują między innymi kontrolę danych zawartych w zgłoszeniach celnych oraz w dołączonych do nich dokumentach. Powyższy zapis wskazuje jednoznacznie na konieczność kontroli wszystkich załączonych dokumentów. Przepisy w/w zarządzenia nakładają ponadto obowiązek kontroli warunków i wymogów określonych w przepisach odrębnych, dotyczących przywozu i wywozu towarów. W celu właściwego wykonania zadań związanych z kontrolą zgłoszeń celnych, Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję Nr [...] z [...] r., która specyfikuje czynności jakie winny być wykonane oraz określa sposób ich wykonania przez poszczególnych funkcjonariuszy w poszczególnych etapach kontroli zgłoszenia celnego, między innymi po to właśnie aby nie dopuścić do wywozu towarów, których eksport może się odbyć jedynie po spełnieniu określonych wymogów. Do zadań D. F, zgodnie z zapisami w/w zarządzenia Ministra Finansów oraz decyzji Nr [...] Naczelnika Urzędu Celnego , należało stwierdzenie poprawności przedkładanych zgłoszeń celnych z warunkami określonymi w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, co sprowadza się do analizy przedłożonych dokumentów. Do zgłoszenia [...] z [...] r. określającego towar jako elementy stalowe [...], dołączona była nieposiadająca cech specyfikacji faktura, z nazwą towaru identyczną jak w zgłoszeniu. Pięć dołączonych specyfikacji określało ten towar w sposób odmienny, tzn. jako elementy [...] ( ze szczegółowym określeniem elementów), a tylko jedna jako elementy [...]. Do przepisów odrębnych, z których wymogami winna być kontrolowana zgodność zgłoszenia celnego i załączonych dokumentów, należy m.in. ustawa o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa z 29 listopada 2000 r. ( Dz. U. z 2004 r., Nr 229, poz. 2315 ). Z załączonych do zgłoszenia celnego specyfikacji wynikało, iż wobec towarów przeznaczonych do objęcia procedurą wywozu powinien zostać zastosowany tryb określony dla postępowania z towarami o znaczeniu strategicznym, gdyż instalacje [...] figurują zarówno w wykazie uzbrojenia [...] jak i w wykazie towarów podwójnego zastosowania (9A 115a). Zdaniem organu, funkcjonariusz celny D. F, sugerując się faktem wielokrotnego wcześniejszego składania przez eksportera zgłoszeń celnych wywozowych dotyczących elementów[...], postąpił rutynowo wobec zgłoszenia [...]. Nie dokonał analizy przedłożonych dokumentów, do czego był zobowiązany. Swoim zachowaniem umożliwił dopuszczenie do wywozu towaru, który nie powinien być do niego dopuszczony, bez przeprowadzenia czynności, o których mowa w Tymczasowych wyjaśnieniach w zakresie postępowania organów celnych w sprawach dotyczących obrotu z zagranicą towarami o znaczeniu strategicznym po 1 maja 2004r. z dnia 29 kwietnia 2004 r., wydanych przez Departament Kontroli Celnej Ministerstwa Finansów. W wyniku nierzetelnego wykonania obowiązków służbowych przez D. F., polegającego na niestwierdzeniu strategicznego charakteru zgłoszonego towaru (który wynikał z załączonych dokumentów) nie zastosowano postępowania przewidzianego w aktach prawa wewnętrznego, przewidzianego dla wywozu takich towarów. Towar winien być zatrzymany pod dozorem celnym, zaś o nieprawidłowościach powinny być powiadomione odpowiednie organa. W toku przeprowadzonego postępowania dyscyplinarnego zebrane zostały wyjaśnienia obwinionego D. F. oraz zeznania świadków: M. i funkcjonariuszy celnych: M. Ż, A. C. i K. K. Z wyjaśnień obwinionego D. F. wynika, iż popełnione niedopatrzenie było nieświadome i wynikało ze szczególnie dużego obciążenia pracą, jakie miało miejsce w tym dniu oraz z wprowadzenia w błąd przez zgłaszającego towar do odprawy. Ponadto obwiniony wyjaśnił, że dołączone do zgłoszenia specyfikacje sprawdził pod kątem wagi towaru, natomiast nie sprawdzał zapisów dotyczących opisu towaru. Nie przeprowadził on szczegółowej analizy specyfikacji, mimo, że było to jego obowiązkiem w sytuacji gdy faktura nie miała cech specyfikacji. Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że zebrane w toku postępowania dyscyplinarnego wyjaśnienia i zeznania potwierdziły, iż D. F, pomimo ciążących na nim obowiązków, w sposób nierzetelny sprawdził dokumenty załączone do zgłoszenia [...] z [...] r., w wyniku czego nie został zastosowany tryb postępowania właściwy dla towarów o znaczeniu strategicznym. Nadto organ wskazał, że umorzenie przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej śledztwa prowadzonego przeciwko obwinionemu w związku z dokonaniem w/w zgłoszenia celnego, postanowieniem o częściowym umorzeniu śledztwa sygn. akt [...] z dnia [...] r. nie ma wpływu na prowadzone postępowanie dyscyplinarne. Prowadzone przez Prokuraturę śledztwo uwolniło D. F. od odpowiedzialności karnej, jednakże nie dotyczyło ono ewentualnej odpowiedzialności dyscyplinarnej i nie badało zachowania obwinionego pod kątem zgodności z ustawą o Służbie Celnej oraz z innymi obowiązującymi w administracji celnej przepisami i wewnętrznymi wytycznymi. Uwolnienie od zarzutu popełnienia czynu zagrożonego konsekwencjami określonymi w przepisach karnych, nie jest jednoznaczne z usprawiedliwieniem niezastosowania się do przepisów i wytycznych określających sposób wykonywania czynności służbowych. D. F. złożył odwołanie od powyższego orzeczenia dyscyplinarnego, w którym podniósł następujące zarzuty : błąd w określeniu taryfikacji towaru; brak rzetelnego i obiektywnego postępowania dyscyplinarnego; "nadinterpretację" zarządzenia Ministra Finansów nr 8 z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym ( Dz. Urz. Ministra Finansów z 2004 r. Nr 4, poz. 21 z późn. zm.); nieuwzględnienia przez prowadzącego postępowanie dyscyplinarne obciążenia pracą w dniu zdarzenia; przedłużanie postępowania dyscyplinarnego i nieuwzględnienie postanowienia Prokuratora Okręgowego z dnia [...] r. o częściowym umorzeniu śledztwa wobec niego. Obwiniony wniósł o uchylenie orzeczenia i umorzenie postępowania. Dyrektor Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 437 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. Kodeks postępowania karnego / Dz. U. Nr 89, poz. 555 z późn. zm./ w związku z art. 79 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej / Dz. U. z 2004 r. , Nr 156, poz. 1641 z późn. zm./ po rozpoznaniu odwołania D. F., utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny na podstawie zebranego materiału dowodowego i wywiódł z niego prawidłowo wniosek, że obwiniony dopuścił się zarzucanego mu czynu przez nierzetelną analizę dokumentów celnych, czym umożliwił dopuszczenie do wywozu towaru, który nie powinien być do niego dopuszczony, bez przeprowadzania czynności określonych w Tymczasowych wyjaśnieniach w zakresie postępowania organów celnych w sprawach dotyczących obrotu z zagranicą towarami o znaczeniu strategicznym po 1 maja 2004 r. z dnia 29 kwietnia 2004 r., wydanych przez Departament Kontroli Celnej Ministerstwa Finansów. Organ II instancji wskazał, że zarzut obwinionego dotyczący błędnego określenia taryfikacji towaru jest niezasadny, bowiem zakwalifikowanie towaru jako towaru podwójnego zastosowania, potwierdziły podjęte czynności kontrolne. Ponadto postępowanie dyscyplinarne było prowadzone z poszanowaniem prawdy obiektywnej i wszechstronnie wyjaśniło wszystkie okoliczności sprawy. Obwiniony przyjął w dniu [...] r. do wiadomości i stosowania zakres obowiązków i uprawnień. Wśród obowiązków i związanych z nimi czynności zostało wyszczególnione : - obejmowanie towarów procedurami celnymi oraz nadawanie innych przeznaczeń celnych, w tym towarów o znaczeniu strategicznym; - wykonywanie czynności wynikających z kontroli celnej oraz obowiązków nałożonych na administrację celną odrębnymi przepisami. W dniu zdarzenia obwinionemu powierzono dokonywanie odpraw celnych, stąd zarzut jego o traktowaniu obowiązku kontroli dokumentów, dołączonych do zgłoszenia celnego jako nadinterpretacji zarządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. jest bezzasadny. Odnośnie zarzutu związanego z przedłużaniem postępowania dyscyplinarnego organ wskazał, że było to związane z koniecznością wykonania kolejnych czynności procesowych. Postanowienie o częściowym umorzeniu śledztwa sygn. akt V Ds.[...] z dnia [...] r. nie miało wpływu na prowadzone postępowanie dyscyplinarne. Nadto organ wyjaśnił, że obciążenie pracą zostało wzięte pod uwagę przez Naczelnika Urzędu Celnego przy wyborze orzeczonej kary dyscyplinarnej tak jak pobudki działania obwinionego związane z tempem wykonywania czynności służbowych, jak również dobra opinia. D. F. złożył skargę na powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i wniósł o jego uchylenie. Skarżący zarzucił: naruszenie prawa procesowego , które miało istotny wpływ na jego treść tj. § 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie trybu przeprowadzania postępowania wyjaśniającego, dyscyplinarnego i dyscyplinarnego przyspieszonego oraz sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych w stosunkach do funkcjonariuszy celnych, poprzez brak określenia w sentencji orzeczenia rozstrzygnięcia obowiązku, którego zaniechał ze wskazaniem czasu, miejsca i okoliczności; błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, który miał istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, poprzez przyjęcie, że wykonywał powierzone mu zadania służbowe w sposób nierzetelny; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 68 w zw. z art. 62 wspólnotowego kodeksu celnego oraz decyzji nr [...] Naczelnika Urzędu Celnego przez przyjęcie, że był on zobowiązany do przeprowadzenia kontroli wszystkich dokumentów załączonych do przedmiotowego zgłoszenia celnego, mimo iż z wyżej wymienionych przepisów kontrola wszystkich dokumentów nie była obligatoryjna. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonym orzeczeniu. Ponadto organ podał, że skarżący wiedział jaki jest mu stawiany zarzut, gdyż otrzymał postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, brał czynny udział w tym posterowaniu i nie naruszono w tym postępowaniu dyscyplinarnym jego prawa do obrony. Orzeczenie dyscyplinarne w uzasadnieniu szczegółowo wskazuje na podstawie jakich faktów i dowodów zostało ono wydane i na podstawie jakich powodów uznano, że skarżący naruszył swoje obowiązki służbowe przez nierzetelne ich wykonanie. Sentencja orzeczenia i uzasadnienie decyzji stanowią integralną całość i żadna z tych części nie ma samodzielnego bytu prawnego. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga jest zasadna. Postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszy celnych uregulowane jest w rozdziale 12 ustawy o Służbie Celnej, zastrzeżeniem art. 79 tej ustawy, iż w postępowaniu dyscyplinarnym w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Postępowanie dyscyplinarne wobec funkcjonariusza celnego jest quasi postępowaniem karnym, dlatego też podlega ścisłym rygorom prawnym, określającym m.in. obowiązki organu prowadzącego postępowanie i prawa obwinionego. Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, funkcjonariusze celni ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za naruszenie obowiązków służbowych. W delegacji ustawowej w art. 80 powyższej ustawy upoważniono właściwego ministra do spraw finansów publicznych do określenia w drodze rozporządzenia, trybu przeprowadzania postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, dyscyplinarnego przyspieszonego oraz sposób wykonywania kar dyscyplinarnych. Na podstawie tej delegacji Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie trybu przeprowadzania postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, dyscyplinarnego przyspieszonego oraz sposób wykonywania kar dyscyplinarnych / Dz. U. Nr 156, poz. 1520/. W myśl § 1 ust. 3 powyższego rozporządzenia, postanowienie o wszczęciu postępowania wyjaśniającego powinno zawierać w szczególności: stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe rzecznika dyscyplinarnego; 2) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe funkcjonariusza celnego, którego postępowanie wyjaśniające dotyczy; 3) zwięzły opis okoliczności mogących świadczyć o naruszeniu lub zaniechaniu przez funkcjonariusza celnego obowiązku służbowego / czyli tzw. zarzut/; 4) informację o przysługujących funkcjonariuszowi celnemu uprawnieniach związanych z wszczęciem postępowania wyjaśniającego; datę i miejsce wydania postanowienia. Postanowienie o wszczęciu postępowania wyjaśniającego jest kierowane do konkretnego funkcjonariusza celnego i jest równoznaczne z postanowieniem o wszczęciu dochodzenia /śledztwa/ przeciwko osobie oraz zastępuje postanowienie o przedstawieniu zarzutów znanych w postępowaniu karnym. Postanowienie o wszczęciu postępowania wyjaśniającego musi zawierać stawiany funkcjonariuszowi celnemu zarzut / § 1 ust. 3, pkt 3 w/w rozporządzenia /. Jest to gwarancja procesowa obwinionego związana z prawem do obrony, bowiem dopiero po wydaniu i doręczeniu funkcjonariuszowi celnemu powyższego postanowienia o wszczęciu może organ przystąpić do przesłuchiwania go w charakterze obwinionego, zaś przy zmianie zarzutu w toku prowadzonego postępowania dyscyplinarnego należy zastosować odpowiednio art. 314 Kpk. W niniejszej sprawie postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego wobec skarżącego nie zawiera określenia zarzutu, a jedynie zapis o naruszeniu obowiązków funkcjonariusza celnego, określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez nierzetelne wykonanie powierzonych zadań. Zgodnie z § 11 powyższego rozporządzenia orzeczenie dyscyplinarne powinno być sporządzone na piśmie i zawierać: stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby wydającej orzeczenie; stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego; 3) określenie czynu zarzucanego lub obowiązku, którego zaniechał obwiniony, ze wskazaniem czasu, miejsca i okoliczności; rozstrzygnięcie w sprawie; uzasadnienie prawne i faktyczne orzeczenia; 1) pouczenie o prawie do wniesienia odwołania lub złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o terminie i trybie wniesienia odwołania; podpis osoby, która wydała orzeczenie, miejsce i datę wydania. W uzasadnieniu prawnym należy wyjaśnić w szczególności podstawy prawne orzeczenia, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne orzeczenia powinno zawierać w szczególności wskazanie faktów, które zostały uznane za udowodnione, dowodów, na których się oparto, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu należy wskazać okoliczności, które zostały wzięte pod uwagę przy wymiarze kary. Orzeczeniem dyscyplinarnym nr [...] z dnia [...] r. wydanym przez Naczelnika Urzędu Celnego uznano D. F. "za winnego naruszenia obowiązków służbowych funkcjonariusza celnego określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez nierzetelne wykonanie powierzonych zadań". Z powyższego orzeczenia w sposób jednoznaczny wynika, że zarzut nie określa czasu popełnienia zarzucanego czynu, ani miejsca, ani nawet okoliczności, bowiem za takie nie można uznać ogólnikowego stwierdzenia " naruszenia obowiązków służbowych funkcjonariusza celnego określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy 0 Służbie Celnej, poprzez nierzetelne wykonywanie powierzonych zadań". Dodać należy, że art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej stanowi jedynie, iż "funkcjonariusz celny jest obowiązany w szczególności rzetelnie i bezstronnie, sprawnie i terminowo wykonywać powierzone zadania", nie nakłada więc obowiązków, a jedynie określa sposób ich wykonania. Przepisy rozporządzenia, nakazując dokładne określenie zarzucanego obwinionemu czynu, jednocześnie wskazują, że ma ono zawierać czas, miejsce 1 okoliczności jego popełnienia. Precyzyjne sporządzenie konkluzji ma o tyle istotne znaczenie, że zakreśla ona przedmiotowe granice prowadzonego postępowania dyscyplinarnego. Ma to być dokładny, aczkolwiek zwięzły, opis czynu. Powyższe stanowi gwarancję procesową obwinionego w zakresie realizacji jego prawa do obrony. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy stwierdził, że szczegółowy opis zarzucanego obwinionemu czynu został przytoczony w uzasadnieniu orzeczenia dyscyplinarnego organu tak pierwszej, jak i drugiej instancji. Zdaniem Sądu, uzasadnienie orzeczenia dyscyplinarnego, nie może zastępować zarzutu zawartego w postanowieniu o wszczęciu postępowania i w orzeczeniu dyscyplinarnym, bowiem D. F. uznano winnym popełnienia czynu określonego w zarzucie, a nie w uzasadnieniu orzeczenia dyscyplinarnego / por. wyrok NSA z 9 kwietnia 2002 r., sygn. akt SA/Rz 2608/01/. Z uwagi na niezgodne z przepisami rozporządzenia określenie zarzutu postawionego D. F., Sąd nie mógł w sposób prawidłowy przystąpić do oceny kwestii winy przypisanego obwinionemu czynu. Uznając więc, że naruszenie przepisów postępowania dyscyplinarnego mogło mieć wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 Jit.c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.