II SA/Łd 441/07

Dnia 2 sierpnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2007 roku sprawy ze skargi J. S. i A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opinii co do projekt podziału nieruchomości oddala skargę. - Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy N., po rozpatrzeniu wniosku J. i A. małż. S., zaopiniował negatywnie przedłożony szkic projektu podziału w części dotyczącej podziału działki nr 193/4 położonej we wsi P. w obrębie ewidencyjnym [...] w gminie N. oraz zaopiniował jako zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podział działek nr 194/37 i 194/49, położonych jak wyżej, pod warunkiem, że działki nr 194/76 i 194/78 będą stanowiły integralną część działki nr 194/50. J. i A. S. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Skarżący sprzeciwili się negatywnemu zaopiniowaniu podziału działki nr 193/4 i przekształceniu jej w części na cele drogowe, w części na powiększenie działki opisanej pod numerami 193/1 i 193/2. Wskazali, że likwidując połączenie dróg stanowiących działki o numerach 193/4 i 192/11 (połączenie dróg wewnętrznych), na terenach będących własnością gminy, omawiana działka nr 193/4, opisana w planie jako droga wewnętrzna, jest ślepą uliczką, której istnienie jest bezzasadne. Zwrócili uwagę, że po ewentualnym podziale, część działki nr 193/4 przypisana będzie do dróg wewnętrznych osiedla (działka nr 193/27 o pow.[...]), natomiast do działki budowlanej - działki nr 193/1 i 193/2 o łącznej powierzchni [...] i nieregularnym kształcie dołączona zostanie część o numerze 193/28 i powierzchni [...]. Zdaniem skarżących zmiana ta nie narusza układu drogowego i do wszystkich wytyczonych działek będzie istniał dojazd drogami wewnętrznymi. Zmiana ta nie narusza także praw osób trzecich. Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 93 ust. 1, 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw z. art. 144 kpa. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że zgodnie z treścią art. 93 ust. 1 ww. ustawy, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Postanowienie opiniujące podział, w przypadku, gdy na terenie objętym wnioskiem o podział obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jest podejmowane na podstawie jego ustaleń. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy N., zatwierdzony został uchwałą Rady Gminy N. nr [...] z dnia [...] i ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] z dnia [...]. Plan ten obejmuje swoim zakresem również działki wymienione we wniosku o podział. Organ wskazał na ustalenia planu zawarte w § 101, zgodnie z którymi dzielona nieruchomość wchodzi w skład jednostki planu o symbolu [...]. Podstawowe przeznaczenie tego terenu to zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. W pkt 8 ustala się "zamierzenia inwestycyjne w ramach istniejących podziałów geodezyjnych pod warunkiem, że działka ma powierzchnię min. 900 m2 i dostęp do drogi publicznej, możliwość podziałów istniejących własności na działki budowlane lub wtórnych podziałów po połączeniu własności pod warunkiem bezpośredniej dostępności do istniejących lub projektowanych ulic pokazanych na rysunku planu, dla nowych działek obowiązują następujące parametry: minimalna powierzchnia działki - 1500 m2, minimalna długość granicy stanowiącej front działki przylegającej do ulicy – 25m. Zgodnie z rysunkiem planu działka nr 193/4 przeznaczona jest pod drogę wewnętrzną, przez którą został zaprojektowany dojazd do wydzielonych już działek o numerach 193/1, 193/2, 193/3 oraz działki nr 193/9. Kolegium nie zgodziło się z argumentacją skarżących, że propozycja przedstawiona we wstępnym projekcie podziału nie pozbawia dojazdu do żadnej z wydzielonych działek i uznało, że takie rozwiązanie pozbawiłoby całkowicie dostępu do drogi publicznej działkę nr 193/9, dla której, zgodnie z planem jest to jedyny dojazd. W tym przypadku nie ma możliwości zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla działki nr 193/9 na innych zasadach niż te, które zostały zawarte w planie miejscowym, z którego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że "obsługa komunikacyjna od istniejących i projektowanych ulic zgodnie z rysunkiem planu"( pkt 19 § 101 planu). W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący podnieśli, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zapoznało się z decyzją Wójta Gminy N. Nr [...], jak i zaproponowanymi zmianami przedłożonymi w ich pismach i mapie proponowanego podziału, zaś uzasadnienie postanowienia zawiera błędy. Skarżący podnieśli, że działki o numerach 193/1, 193/2, 193/3 oraz 193/9 nie istnieją, natomiast, jak wynika z decyzji oraz mapy do celów prawnych, działki nr 193/1 i 193/2 stanowią jedną działkę o pow. [...], zaś działki o nr 193/9, 193/10 i 193/13 stanowią odrębną działkę o pow.[...], trzecia omawiana działka składa się z działek o nr 193/3, 194/7 i 194/31 o pow. [...]. Skarżący podnieśli, że podany w uzasadnieniu dojazd do wymienionych w nim działek jest zbędny. Omawiany teren jest i stanowi własność prywatną, powstaje na nim zamknięte osiedle domków jednorodzinnych, a drogi są drogami wewnętrznymi, prywatnymi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze Kolegium wyjaśniło, iż nie zapoznało się z decyzją Wójta Gminy N. z dnia [...] Nr [...], zatwierdzającą podział nieruchomości skarżących, gdyż decyzja ta nie była przedmiotem toczącego się przed Kolegium postępowania. Organ stwierdził, iż działki o numerach 193/1, 193/2, 193/3 oraz 193/9 przestaną istnieć w obecnym kształcie dopiero wówczas, gdy zostaną ze sobą połączone, zgodnie z przywołaną decyzją, czyli powstaną nowe działki o nowych numerach, na które będą się składać odpowiednio wymienione w skardze działki. Dopóki to nie nastąpi, istnieją działki w pierwotnym kształcie i o nadanych numerach. Kolegium przyznało, że skoro - zgodnie z decyzją Wójta Gminy N. z dnia [...] Nr [...]- działki o numerach 193/9, 193/10 i 193/12 mają stanowić jedną nieruchomość, to w wyniku zaproponowanego przez wnioskodawców podziału, działka nr 193/9 nie zostałaby pozbawiona dojazdu do drogi publicznej, na co wskazywało w uzasadnieniu swojego postanowienia Kolegium. Fakt ten w żaden sposób nie wpływa, w ocenie organu, na podjęte rozstrzygnięcie, bowiem podstawą postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji nie była powyższa kwestia, a niezgodność proponowanego podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie zmiany przeznaczenia części działki nr 193/4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym w zaskarżonym postanowieniu fakt przeznaczenia działki nr 193/4 w planie miejscowym pod drogę przesądza o możliwości jej zagospodarowania. Każda zmiana w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może nastąpić jedynie w trybie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. z 2003 roku Nr 80, poz. 717 ze zm.). Na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2007 roku oboje skarżący oświadczyli, że popierają skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, czy jest ono zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Kognicja sądu administracyjnego ograniczona jest zatem do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji, przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Decyzja lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 tej ustawy podlega uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W świetle przytoczonych przepisów Sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie, jak również poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy N. z dnia [...], zostały wydane zgodnie z prawem. Podział nieruchomości został uregulowany w Rozdziale 1 Działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami ( t.j. Dz.U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Podziału nieruchomości dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta zatwierdzającej podział (art. 96 ust. 1 ustawy), wydawanej w postępowaniu wszczynanym na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny (art. 97 ust. 1 ustawy). W toku tego postępowania wójt, burmistrz lub prezydent miasta opiniuje, w formie postanowienia, zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego (art. 93 ust. 4 i ust. 5 ww. ustawy). Podstawowym kryterium tej oceny jest zgodność planowanego podziału nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeśli miejscowość na terenie której znajduje się nieruchomość będąca przedmiotem podziału, jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego. Powyższe wynika wyraźnie z art. 93 ust. 1 ww. ustawy, w myśl którego podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. W rozpoznawanej sprawie organy administracyjne prawidłowo zastosowały regulację zawartą w zdaniu pierwszym cytowanego przepisu, jako że w Gminie N. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą Rady Gminy N. z dnia [...] Nr [...], ogłoszoną w dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] z dnia [...]. Przedmiotowy plan obejmuje swoim zakresem również działki 193/4, 194/37 i 194/49 we wsi P. w obrębie ewidencyjnym [...], objęte złożonym przez skarżących wnioskiem. Stosownie do § 101 przywołanej uchwały, dzielona nieruchomość 194/37 i 194/49 wchodzi w skład jednostki planu o symbolu m.in.[...]. Podstawowe przeznaczenie tego terenu to zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Jednocześnie w pkt 19 tego przepisu postanowiono, że dla terenów oznaczonych m.in. symbolem [...] ustala się obsługę komunikacyjną od istniejących i projektowanych ulic zgodnie z rysunkiem planu. Natomiast działka o nr. 193/4 znajduje się w jednostce miejscowego planu oznaczonej symbolem [...], który zgodnie z zapisem planu oznacza tereny dróg wewnętrznych ( § 5 wypisu planu ). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. trafnie wskazało, że zgodnie z rysunkiem planu działka nr 193/4 przeznaczona jest pod drogę wewnętrzną przez którą został zaprojektowany dojazd do wydzielonych już działek o numerach 193/1, 193/2, 193/3 oraz działki nr 193/9. W tym stanie rzeczy należy podzielić stanowisko Kolegium, że propozycja podziału przedstawiona we wstępnym projekcie podziału, pozbawiłoby całkowicie dostępu do drogi publicznej działkę nr 193/9, dla której - zgodnie z planem - jest to jedyny dojazd. W tym przypadku nie ma możliwości zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla działki nr 193/9 na innych zasadach niż te, które zostały zawarte w planie miejscowym, z którego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że "obsługa komunikacyjna od istniejących i projektowanych ulic zgodnie z rysunkiem planu" (§ 101 pkt 19 planu). Abstrahując od powyższej argumentacji należy jednak przede wszystkim podnieść, iż negatywna opinia projektu podziału wynika przede wszystkim z niebudzącego wątpliwości zapisu obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że działka nr 193/4 znajduje się w jednostce, którą stanowią tereny dróg wewnętrznych. Tym samym brak jest podstaw, by podział tej działki w celu włączenia jej do działek o nr 193/1 i 193/2, organ zaopiniował pozytywnie, gdyż jedynie część tej działki o pow. [...]( nr 193/27 ) pozostałaby w jednostce dróg wewnętrznych. Dla wyniku sprawy nie ma przy tym żadnego znaczenia argumentacja podnoszona przez skarżących, iż działka nr 193/4 jest drogą bez wylotu, a jej likwidacja nie naruszy praw osób trzecich. Reasumując, w ocenie Sądu podział działki 193/4 stałby w oczywistej sprzeczności z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego dla Gminy N. Podkreślić przy tym należy, iż każda zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może nastąpić jedynie w trybie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, jako bezpodstawną.