IV SA/Wa 2225/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie asesor WSA Jarosław Trelka, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia -oddala skargę- W. M. pismem z dnia 31 marca 2006 r. wystąpiła do Starostwa Powiatowego w O. z wnioskiem o "anulowanie faktur" o numerach [...], [...], [...] wystawionych w dniu 13 listopada 2000 r. za uzgadnianie usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła m.in., że faktury te wystawione zostały bez podstawy prawnej, albowiem w dacie ich wystawienia nie obowiązywało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 1998 r. w sprawie określenia wysokości opłat za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. Nr 113, poz. 729), na podstawie którego wystawiono te faktury. W dniu 9 maja 2006 r. skarżąca wniosła zażalenie do Wojewody Dolnośląskiego, w którym zarzuciła Starostwu Powiatowemu w O. przewlekłe załatwienie sprawy w związku z nierozpatrzeniem w terminie ustawowym wniosku dotyczącego anulowania faktur. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W., któremu przekazano zażalenie według właściwości, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. uznał skargę W. M. za nieuzasadnioną i odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ podał art. 37 § 2 K.p.a. W uzasadnieniu podniósł, że Starosta O. odpowiedzi na wniosek W. M. udzielił pismem z dnia 22 maja 2006 roku, a więc uczynił to w terminie niespełna dwóch miesięcy. W tej sytuacji organ administracji publicznej wyższego stopnia nie mógł wyznaczyć Staroście O. dodatkowemu terminu załatwienia sprawy. Jednocześnie organ pouczył skarżącą o prawie wniesienia zażalenia. W. M. pismem z dnia 3 lipca 2006 r. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W. i ponownie zażądała anulowania spornych faktur. Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. Główny Geodeta Kraju na podstawie przepisu art. 134 w związku z art. 144 K.p.a. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie W. M. wniosła o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W. Zarzuciła organom nieprzestrzeganie ustawowych terminów załatwienia sprawy anulowania faktur. Podniosła, że kwestionowane faktury zostały wydane bez podstawy prawnej i zażądała od Sądu ich anulowania. W uzasadnieniu skarżąca przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Wskazała, że w dacie wystawienia spornych faktur nie istniały przepisy wykonawcze, które uprawniałyby starostę do pobierania opłat za uzgodnienie bezkolizyjne usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu. Skarżąca podniosła, że Sąd nie rozpoznał dotychczas jej skargi na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 13 lipca 2007 r. W. M. podtrzymała zarzuty skargi. Odnosząc się do odpowiedzi na skargę, zarzuciła orzekającym w sprawie organom niekonsekwencję polegającą na rozbieżności kierowanych do niej pouczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W niniejszej sprawie W. M. złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o anulowanie faktur wystawionych za uzgadnianie usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu. Zażalenie to organ administracji publicznej wyższego stopnia uznał za bezzasadne i odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Jednocześnie błędnie pouczył skarżącą, że służy jej prawo wniesienia zażalenia, co też W. M. uczyniła. Trafność zaskarżonego przez W. M. postanowienia Głównego Geodety Kraju wynika z braku w porządku prawnym podstaw do orzekania w trybie odwoławczym przez ten organ. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa stanowisko organu administracji publicznej wyrażone na podstawie przepisu art. 37 k.p.a. ma charakter wpadkowy. Jest to zażalenie odrębne od przewidzianego w art. 141 – 144 k.p.a. Nie jest ono wnoszone jako środek zaskarżenia postanowienia, lecz służy kwestionowaniu przekroczenia ustawowego terminu załatwienia sprawy. Wniesienie zażalenia zobowiązuje organ do podjęcia czynności nadzorczych i w sytuacji uznania zażalenia za uzasadnione – wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Postępowanie prowadzone na skutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, postanowienie wydane po jego rozpatrzeniu ma charakter incydentalny. Na wynik tego postępowania nie przysługuje zażalenie. Prawo wniesienia zażalenia na wydane w toku postępowania postanowienia, zgodnie z treścią przepisu art. 141 § 1 k.p.a. służy stronie tylko wówczas, gdy k.p.a. tak stanowi. Możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a., przepisy tej ustawy nie przewidują. Tak wiec skarżąca, mimo błędnego pouczenia, nie mogła skutecznie złożyć zażalenia, a Główny Geodeta Kraju słusznie stwierdził jego niedopuszczalność. Uchybienie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przepisom postępowania przez pouczenie skarżącej o przysługującym jej prawie wniesienia zażalenia nie ma znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia Głównego Geodety Kraju. Błędne pouczenie strony o prawie wniesienia zażalenia nie może stanowić samodzielnej podstawy procesowej jego wniesienia , a więc nie może prowadzić do uwzględnienia skargi. W skardze zawarto ponadto żądanie "anulowania" spornych faktur. Żądnie to ma charakter roszczenia cywilnoprawnego i zgodnie z zasadą art. 2 § 1 k.p.c. może być dochłodzone wyłącznie przed sądem powszechnym. Sporządzenie i wystawienie faktury jest jedynie czynnością techniczną. Nie jest to działanie władcze organu dotyczące nałożenia obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa. Ze względu na brak regulacji szczególnych w tym zakresie wynikające z nich należności nie mogą być również egzekwowane w trybie egzekucji administracyjnej. Samo określenie przez organ administracji wysokości opłat za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie przesądza, że należności te mają charakter administracyjnoprawny. W tej sytuacji należy uznać, że ewentualne spory co do wysokości należności są sprawami o charakterze cywilnym, a więc mogą być rozstrzygane jedynie przez sądy powszechne. W konsekwencji sąd administracyjny nie może dokonać, jak chce tego skarżąca, oceny legalności tych faktur. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącej jakoby jej skarga z dnia 9 października 2006 roku "pozostała bez biegu", wyjaśnić należy, że pismem z dnia 24 listopada 2006 roku skarżąca cofnęła skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju, zaś postanowieniem z dnia 16 stycznia 2007 roku sygn. akt IV SAB/Wa 175/05, Sąd, umorzył postępowanie w sprawie. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).