III SA/Kr 454/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek spr. Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowej "A." Sp. z o.o w K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 28 marca 2007 r., Nr: [...] w przedmiocie wymagań sanitarno-higienicznych skargę oddala Uzasadnienie wyroku WSA w Krakowie z dnia 7 sierpnia 2007r. Decyzją z dnia [...] stycznia 2007r., znak: [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny działając na podstawie art. 104 kpa oraz art. 59 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, a także Zał. Nr II Rozdział 1 pkt 4, Rozdział II pkt 1 lit. a pkt 2 Rozporządzenia WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych, w oparciu o protokół z kontroli sanitarnej z dnia [...] grudnia 2006r. w sklepie spożywczym zlokalizowanym na os. [...] w K., nakazał wykonanie obowiązków sanitarnych, tj. wyposażenie zakładu w odpowiednią ilość punktów wodnych z bieżącą ciepłą i zimną wodą w obrębie stanowisk rozważania ciast, nabiału, sałatek, mięsa i wędlin, właściwe wydzielenie stanowiska do mycia pojemników transportowych na zapleczu oraz doprowadzenie do należytego stanu sanitarno-higienicznego powierzchni podłogi w pomieszczeniu socjalno-szatniowym oraz szatniowym. Na wykonanie powyższych obowiązków wyznaczono termin do dnia [...] kwietnia 2007r. W uzasadnieniu organ podał, że stwierdzone uchybienia nie zapewniają bezpieczeństwa i właściwej jakości zdrowotnej produkowanej lub wprowadzanej do obrotu żywności. W odwołaniu od decyzji Firma Handlowa A. sp. z o.o. wniosła o zmianę terminu wykonania powyższych obowiązków dodając, że termin ten poda w oddzielnym piśmie po uzyskaniu warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Decyzją z dnia 28 marca 2007r. [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jedn. tekst - Dz. U. Nr 90, póz. 575 z 1998 r. z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami i stosowaniem dobrej praktyki higieny ze względu na stwierdzone uchybienia stanu sanitarnego kontrolowanych pomieszczeń. Organ odwoławczy uzupełnił postępowanie wyjaśniające przeprowadzając oględziny i precyzując ustalenia dotyczące rozmieszczenia punktów wodnych oraz stanu podłóg. Powołał także stosowne przepisy stanowiące podstawę prawną decyzji, przytaczając ich treść. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że nie znajduje podstaw do przedłużania terminu wykonania obowiązków ze względu na planowaną przebudowę części pawilonu handlowego w której zlokalizowany jest przedmiotowy sklep, gdyż podana przez stronę data [...] grudnia 2007r. nie stanowi dowodu na podstawie którego można by ustalić czas zakończenia podjętego przez stronę przedsięwzięcia inwestycyjnego i odnieść go do terminu wykonania obowiązków w zakresie sanitarno-higienicznym. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Firma Handlowa A. sp. z o.o. zarzuciła rażące naruszenie art. 156 §1 pkt 6 kpa polegające na nieprawidłowym i niepełnym określeniu obowiązku wynikającego z aktu administracyjnego, wskutek czego zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji są niewykonalne. W uzasadnieniu skargi skarżący powołując się na poglądy doktryny dotyczące sposobu formułowania osnowy i uzasadnienia decyzji administracyjnej zarzucił, ze w zaskarżonej decyzji organ nie rozróżnił treści sentencji od uzasadnienia i to co powinno stanowić element sentencji umieszczone zostało w uzasadnieniu. Z tego powodu skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jako niewykonalnej. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, że to przedsiębiorca wprowadzający do obrotu środku spożywcze ma obowiązek zapewnienia prawidłowej funkcjonalności wszystkich pomieszczeń, a więc także rozmieszczenia w nich urządzeń i sprzętu, w oparciu o zasady dobrej praktyki higienicznej (GHP). Organ zauważył też, że w odwołaniu skarżący nie kwestionował nałożonych na niego obowiązków, a jedynie wnosił o zmianę terminu ich wykonania. Na rozprawie skarżący zmodyfikował żądanie skargi formułując alternatywny wniosek stwierdzenia nieważności decyzji obu instancji lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje : Rozpatrując przedmiotową sprawę Sąd ocenił, że nie doszło w niej do zarzucanego skargą rażącego naruszenia art. 156 §1 pkt 6 kpa dającego podstawę do stwierdzenia jej nieważności, a także naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy ani naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie tej sprawy w rozumieniu art. 145 §1 pkt 1 litera a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dających podstawę do j ej uchylenia. Nałożenie przez organ administracyjny określonych w zaskarżonej decyzji obowiązków sanitarnych mieściło się w zakresie przyznanego organom inspekcji sanitarnej zakresu kompetencji wynikającego z przytoczonych w podstawie prawnej decyzji przepisów, tj. art. 59 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz Zał. Nr II Rozdział I pkt 4, Rozdział II pkt 1 lit. a pkt 2 Rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych. Skarżący nie kwestionuje ustalonego przez organ administracyjny stanu faktycznego tj. istnienia naruszeń wymagań sanitarnych. Zarzuca jedynie nieprecyzyjność nałożonych na niego przez organ obowiązków sanitarnych. W ocenie Sądu zarzut ten jest nieuzasadniony. W treści decyzji organu I instancji wyraźnie bowiem wynika jakiego rodzaju uchybienia sanitarne stwierdzono i jakie w związku z tym obowiązki nałożono na stronę. Wbrew zarzutom skargi przedmiotowe obowiązki zostały nałożone na stronę w sentencji decyzji organu I instancji, a nie w jej uzasadnieniu. Dodatkowo obowiązki te sprecyzowano w decyzji organu II instancji przytaczając treść obowiązujących przepisów i odnosząc ją do ustaleń dodatkowych oględzin przeprowadzonych przez organ. Organ uzasadnił w ten sposób przyczyny, z powodu których uznał za niewystarczającą ilość punktów wodnych oraz stan posadzki i nakazał stronie usunięcie stwierdzonych uchybień. Należy też zaznaczyć, że argumentacja skarżącego jest niekonsekwentna. W skardze kwestionuje bowiem nałożone na niego przez organ obowiązki sanitarne jako niewykonalne z powodu ich nieprecyzyjności, wcześniej jednak w odwołaniu od decyzji wnosił tylko o zmianę terminu wykonania tych obowiązków, nie mając wątpliwości jaka jest ich treść. Mając powyższe na uwadze należy ocenić, że wobec ustalenia przez organy inspekcji sanitarnej, że zapewnione przez skarżącego warunki wprowadzania do obrotu żywności nie są wystarczające do zapewnienia wymaganej przepisami higieny w obrocie oraz do zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej artykułów, organ prawidłowo nałożył na skarżącego stosowne obowiązki sanitarne uznając, że dopiero po ich spełnieniu przez skarżącego zapewniona zostanie realizacja wymogów przewidzianych w obowiązujących przepisach, w tym zwłaszcza wymogów przewidzianych w Rozporządzeniu nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych. Organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie dokonały właściwej oceny stanu faktycznego i wykładni obowiązujących przepisów oraz prawidłowej subsumpcji. W ocenie sądu postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo, a wydane decyzje administracyjne nie zawierają wad prawnych uzasadniających ich uchylenie. Mając na uwadze przytoczone argumenty sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.