I SA/Wa 690/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Siegień Sędziowie NSA Ewa Dzbeńska WSA Daniela Kozłowska (spr.) Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Minister Budownictwa postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez L. S. odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. odmawiającej stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Gminę [...] własności nieruchomości położonej w Gminie [...], w obrębie S., oznaczonej jako działki nr [...], [...] i [...], zajętych pod drogi – ul. [...] i [...]. W uzasadnieniu Minister wskazał, że odwołanie od decyzji Wojewody L. S. złożyła pismem z dnia 14 grudnia 2006 r. Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Termin do wniesienia odwołania przez stronę, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu jest liczony od dnia doręczenia decyzji stronom, które brały udział w postępowaniu. W razie nieskorzystania z odwołania, decyzja w myśl art. 16 § 1 k.p.a. staje się ostateczna niezależnie od tego, czy organ doręczył ją lub ogłosił wszystkim stronom. W sprawie ustalono, że ostatnie najpóźniejsze doręczenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. nastąpiło w dniu 17 czerwca 2005 r. Zatem termin do wniesienia odwołania dla strony, która nie brała udziału w postępowaniu upłynął w dniu 1 lipca 2005 r. Całkowicie błędne jest stanowisko Wojewody zawarte w piśmie z 30 listopada 2006 r., przy którym dosłano dodatkowo skarżącej ostateczną decyzję z [...] czerwca 2005 r. informując przy tym o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni. Niewymienie w rozdzielniku tej decyzji skarżącej jako strony postępowania, a tylko jako pełnomocnika F. S. nie ma wpływu na treść wydanego postanowienia, gdyż osoba pominięta w decyzji i która nie złożyła odwołania w ustawowym terminie może kwestionować decyzję ostateczną tylko w trybie przewidzianym w Kodeksie postępowania administracyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L. S. wniosła o uchylenie postanowienia Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. podnosząc, że przyczyną uchybienia było niedoręczenie jej jako stronie postępowania decyzji Wojewody z [...] czerwca 2005 r. Decyzja została doręczona skarżącej ale tylko jako pełnomocnikowi F. S. W sprawie nie ma zastosowania art. 16 § 1 k.p.a. Decyzja Wojewody nie może być ostateczna, bo przysługuje od niej odwołanie. Termin do wniesienia odwołania liczy się od dnia doręczenia decyzji wszystkim stronom, a dla nich ten termin może być różny. Dla skarżącej liczy się od 6 grudnia 2006 r., ponieważ nie doręczono decyzji w czerwcu 2005 r. W piśmie z 30 listopada 2006 r. Wojewoda pouczył, że od przesłanej decyzji przysługuje odwołanie w terminie 14 dni i skarżąca się do tego zastosowała. Co do błędnego pouczenia wypowiada się art. 112 k.p.a. stwierdzając, że nie może ono szkodzić stronie. Odwołania w imieniu F. S. skarżąca nie wnosiła, gdyż od [...] sierpnia 2002 r. nie jest on właścicielem przedmiotowej nieruchomości. Odpowiadając na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga została uwzględniona, bowiem zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim błędny jest pogląd, iż termin do wniesienia odwołania przez skarżącą upłynął w dniu 1 lipca 2005 r. jako dla strony, która nie brała udziału w postępowaniu. Minister pominął, że L. S. nie jest osobą, która nie brała udziału w postępowaniu. Wręcz przeciwnie – jako jedyna właścicielka przedmiotowych działek, co wynika z aktu darowizny z [...] r. – była stroną postępowania i czynnie w nim brała udział, co niewątpliwie wynika z akt postępowania administracyjnego toczącego przed Wojewodą. Nawet w efekcie błędnego przyjęcia, że jest tylko pełnomocnikiem F. S. (ojca) – nie było podstaw do odmowy doręczenia jej decyzji z [...] czerwca 2005 r. Wojewoda prawidłowo zakwalifikował wniosek skarżącej i doręczył decyzję jako stronie postępowania pominiętej w jej rozdzielniku. Tym samym skarżąca jako osoba biorąca udział w postępowaniu, co nie ulega wątpliwości, gdy się zważy jej aktywność, otrzymała decyzję na swój wniosek dopiero po nadaniu klauzuli ostateczności. Doręczenie decyzji osobie, która ma niewątpliwy przymiot strony postępowania, po nadaniu decyzji klauzuli ostateczności nie przesądza samo przez się, że jej jako stronie, która została pominięta nie przysługuje już środek odwoławczy. Organ wojewódzki doręczając skarżącej wspomnianą decyzję dostrzegł, że została ona pominięta, wbrew oczywistym dokumentom, jako strona postępowania i usiłował niejako naprawić to uchybienie. W tej sytuacji uznać należy, że odwołanie skarżącej od decyzji z [...] czerwca 2005 r. wniesione zostało w terminie i podlega rozpoznaniu. Rozpoznając ponownie sprawę Minister Budownictwa winien także odnieść się do skutków, jakie w tej sprawie wywołał akt notarialny z dnia [...] sierpnia 2002 r. Repertorium [...] Nr [...] r., z którego wynika, że jedyną właścicielką przedmiotowych działek i osobą uprawnioną do działania w tej sprawie jest skarżąca, a nie jej mocodawca – F. S. Należy też dokonać oceny, czy osoby uznane za strony postępowania, np. W. B. i inni, do których skierowana została decyzja Wojewody, mieli przymiot strony tego postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. skoro nie są współwłaścicielami wymienionych na wstępie działek. Uwzględniając powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).