I SA/Wa 1965/06

WyrokWSA w Warszawie2007-08-17

Skład orzekający: Maria Tarnowska, Anna Łukaszewska - Macioch, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo strony, zawierające odwołanie od decyzji administracyjnej i jednocześnie wskazujące na trudną sytuację osobistą i zdrowotną, może być potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nawet jeśli nie zawiera wyraźnego sformułowania "wniosek o przywrócenie terminu"?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że pismo strony, ze względu na jej wiek, stan zdrowia oraz niską świadomość prawną, powinno być potraktowane nie tylko jako odwołanie, ale również jako wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Organ odwoławczy, działając na straży praworządności i mając na uwadze słuszny interes obywatela, powinien był wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku i pouczyć ją o jej uprawnieniach, zamiast stwierdzać uchybienie terminu.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy S o zatwierdzeniu podziału nieruchomości. Strona Z. B. wniosła odwołanie z 5-dniowym opóźnieniem, nie składając jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu. W skardze do WSA strona podniosła, że termin był zbyt krótki, a uchybienie wynikało z jej trudnej sytuacji osobistej i zdrowotnej. Sąd uznał, że pismo strony zawierało elementy wniosku o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu, zasądził zwrot kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącej oraz zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie NSA Anna Łukaszewska - Macioch Asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej Z. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 4. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. S. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w W. przy ulicy [...] [...] m. [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty za czynności adwokackie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania Z. B., postanowieniem z dnia [...] września 2006 r., nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy S z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] o zatwierdzeniu podziału nieruchomości. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Wójt Gminy S decyzją z dnia [...] maja 2006 r. zatwierdził projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] na działki [...] i [...]. W dniu 25 lipca 2006 r. Z. B. wniosła odwołanie. W uzasadnieniu podniosła, że nie zgadza się na przesunięcie granicy jej działki nr [...] i przesunięcie pasa ziemi pod poszerzenie szosy, a także jej drogi oznaczonej jako działka nr [...] stanowiącej tylko dojazd do jej nieruchomości o nr [...] i działek nr [...] i [...] należących do małżonków L. Uważa, że powinien zostać zachowany stan dotychczasowy. Wskazała, że z uwagi na położenie działki [...] jeden jej koniec będzie przebiegać blisko domu, co spowoduje wiele uciążliwości związanych z ruchem samochodowym, zwłaszcza dla osoby starszej i schorowanej jaką jest. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy S z dnia [...] maja 2006 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że strona wniosła odwołanie z 5 – dniowym uchybieniem terminu. Z akt sprawy wynika, że decyzja Wójta Gminy S z dnia [...] maja 2006 r. została doręczona Z. B. w dniu 6 lipca 2006 r., co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru. Ze znajdującej na odwołaniu prezentaty wynika natomiast, że odwołanie zostało złożone w dniu 20 lipca 2006 r. W ocenie organu złożenie odwołania po dniu 20 lipca 2006 r. skutkuje stwierdzeniem jego niedopuszczalności spowodowanej uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 KPA, zwłaszcza, że strona nie wnosiła o jego przywrócenie. Od powyższego postanowienia Z. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu podniosła, że wyznaczony termin był zbyt krótki, a uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie ma znaczenia wobec wagi jej problemów wynikających z trudnej sytuacji osobistej i zdrowotnej. Skarżąca wskazała, że - ze względu na stan swego zdrowia - nie jest w stanie wykonać warunków podziału i przesunąć parkanu w głąb swojej działki. Poza tym nie wyraziła zgody na zaproponowany podział działek, których obecnie jest dużo i o małym obszarze. W ocenie skarżącej spowodowane podziałem przybliżenie szosy do jej nieruchomości i związany z tym wzmożony ruch samochodowy, drgania gruntu oraz hałas będą miały na nią niekorzystny wpływ. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. W piśmie z dnia 14 grudnia 2006 r. Z. B. podtrzymała argumentację skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Poza sporem jest, że odwołanie Z. B. z dnia 25 lipca 2006 r. złożone od decyzji Wójta Gminy S z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] skarżąca wniosła z uchybieniem terminu, o którym mowa 129 § 2 KPA. Nie można jednak zgodzić się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W., że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu, okoliczności niniejszej sprawy dają podstawy do przyjęcia, że taki wniosek został w niniejszej sprawie złożony. Z akt sprawy wynika bowiem, że Z. B. jest osobą schorowaną, w podeszłym wieku. Sposób sporządzenia odwołania wskazuje, że skarżąca posiada niską świadomość prawną, nie jest obeznana z praktyką działania organów administracji publicznej i nie posiada umiejętności pisania pism procesowych. Mimo to w końcowej części środka odwoławczego widnieje zapis "decyzję otrzymałam pierwszą, bo przez okres 6 miesięcy byłam u drugiej córki wróciłam w czerwcu do T.". Zdaniem Sądu, tak sformułowany zapis świadczy o tym, że odwołanie Z. B. zawiera elementy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zatem - ze względu na nieporadność strony oraz jej cechy osobiste - organ odwoławczy zobligowany był do potraktowania pisma skarżącej z dnia 25 lipca 2006 r. jako środka odwoławczego i jednocześnie prośby, o której mowa w art. 58 § 1 w związku z art. 59 § 2 KPA. Należy bowiem zauważyć, że w okolicznościach tej konkretnej sprawy procesowa rola Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie mogła pozostać obojętna. Z zasad ogólnych Kodeksu postępowania administracyjnego wynika przecież, że w toku postępowania organ administracji publicznej stoi na straży praworządności i podejmuje wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, z uwzględnieniem słusznego interesu obywatela (art. 7 KPA). Organ obowiązany jest również prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywatela do organów Państwa (art. 8 KPA). Poza tym ciąży na nim powinność należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, a także obowiązek czuwania nad tym, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa, i w związku z tym udzielania jej niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (art. 9 KPA). W rozpoznawanej sprawie wskazane wyżej obowiązki procesowe nie zostały dochowane. W tej sytuacji Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało zaskarżone postanowienie z naruszeniem art. 7, art. 8 i art. 9 KPA, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ponownie prowadzonym postępowaniu Kolegium winno potraktować pismo z dnia 25 lipca 2006 r. jako prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a następnie wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych podania poprzez uprawdopodobnienie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu i wskazujących na zachowanie 7 – dniowego terminu do wniesienia prośby. W wezwaniu należy w sposób zrozumiały pouczyć stronę o jej uprawnieniach wynikających z art. 58 KPA. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O zwrocie należnych skarżącej i jej pełnomocnikowi kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło