VII SA/Wa 463/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Asesor WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2007 r. sprawy ze skargi L. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budynku usługowego. skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., po ponownym rozpatrzeniu sprawy budowy budynku usługowego – zakładu fryzjerskiego na terenie działek nr ew. [...], [...] przy ul. [...] w J. gm. R. przez inwestorów H. i L. P., decyzją z dnia [...].10.2004r. Nr [...] na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie administracyjne w zakresie objętym właściwością organów nadzoru budowlanego. W uzasadnieniu podał, iż przedmiotową inwestycję rozpoczęto bez wymaganego pozwolenia na budowę. W toku prowadzonego postępowania inwestorzy złożyli oświadczenie o dokonaniu rozbiórki samowolnie wykonanych fundamentów. W tej sytuacji ze względu na brak przedmiotu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] umorzył postępowanie administracyjne. Powyższa decyzja została uchylona decyzją Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004r wskutek ustalenia, iż w rzeczywistości fundamenty nie zostały rozebrane. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. przeprowadził w dniu [...] sierpnia 2004r oględziny, w trakcie których stwierdził, że w miejscu uprzednio istniejących fundamentów rośnie trawa i chwasty oraz brak jest śladu prowadzenia jakichkolwiek robót budowlanych. Ponadto inwestor przedstawił opinię techniczną sporządzoną przez osobę o wymaganych kwalifikacjach potwierdzającą dokonanie rozbiórki ścian fundamentowych. Z opinii tej równocześnie wynika, iż pozostałości fundamentów- ławy od strony istniejącego budynku nie zostały rozebrane albowiem ich rozbiórka grozi zaistnieniem katastrofy budowlanej. W tym stanie rzeczy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. uznał, iż inwestorzy wykonali rozbiórkę bowiem "decyzja orzekająca rozbiórkę tej części ław dotknięta byłaby kwalifikowaną wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 5 kpa - byłaby niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność miałaby charakter trwały". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania H. O., decyzją z dnia [...] stycznia 2007r, Nr [...] na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na "niespójności w materiale dowodowym, które wpływają w sposób znaczny na prawidłowość przeprowadzonego przez organ powiatowy postępowania". Niespójności te dotyczą stwierdzenia organu, że w miejscu uprzednio istniejących fundamentów rośnie trawa i chwasty podczas gdy z oświadczenia mgr inż. S. M. przedstawionego przez inwestorów wynika, że "w ziemi pozostały tylko ławy fundamentowe, które są połączone z istniejącymi fundamentami budynku pawilonu. Rozebranie ław fundamentowych w chwili obecnej może spowodować naruszenie konstrukcji istniejącego budynku". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż H. O. złożył zdanie odrębne do protokołu oględzin z dnia [...].08.2004r, iż fundamenty nie zostały rozebrane. W ocenie organu odwoławczego "fundamenty są częścią konstrukcyjną budynku i nie jest możliwe stwierdzenie zgodnie ze stanem faktycznym, iż budynek nie istnieje, w przypadku gdy istnieją jego fundamenty". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż ponownie rozpatrując sprawę organ powiatowy powinien dokładnie ustalić stan faktyczny łącznie z pomiarami oraz ewentualnie z dokonaniem odkrywek fundamentów. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł L. P. Skarżący wnosi o "pomoc w rozstrzygnięciu sprawy o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie fundamentów pod budynek usługowy" podnosząc, iż "jest niewinny", a sąsiad H. O. "prowadzi gang wraz z innymi osobami" i chce skarżącego zrujnować. Skarżący podniósł, iż wskutek licznych działań uniemożliwiających mu pobudowanie warsztatu fryzjerskiego zmuszony został do sprzedania nieruchomości w dniu [...] lipca 2007r i na rozprawie powołał się na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r, Nr [...]. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest nieuzasadniona. Z decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r, Nr [...] na którą powołał się skarżący w toku postępowania sądowego wynika, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. został poinformowany przez skarżącego o fakcie sprzedaży działki o powierzchni [...] m², na której znajdują się ławy fundamentowe. W celu potwierdzenia powyższego, skarżący przedstawił wówczas powiatowemu organowi nadzoru budowlanego umowę w formie aktu notarialnego (repertorium [...] Nr [...] ) z dnia [...] listopada 2005r. zobowiązującą do sprzedaży w określonym terminie działki o nr ew. [...] i działki o nr ew. [...], położonych w miejscowości J., gm R., które powstały po podziale działek nr ew. [...], [...]. Następnie w dniu [...] lipca 2007r skarżący sprzedał P.P. N. i D. S. niezabudowaną działkę nr ewid. [...] i działkę zabudowaną o nr ewid. [...] przy [...] w J. Z powołanej przez skarżącego decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. Nr [...] wynika jednocześnie, iż organ odwoławczy uchylając decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] kwietnia 2007r. nakazał od nowa ustalić strony postępowania z uwzględnieniem art. 52 Prawa budowlanego. Na rozprawie w dniu 4 września 2007r. skarżący wyjaśnił, iż nie jest już właścicielem nieruchomości, na której zamierzał wybudować budynek usługowy – warsztat fryzjerski, bowiem przedmiotową działkę sprzedał P.P. N. i D. S. w dniu [...] lipca 2007r. W związku z powyższym należy uznać, iż skarżący utracił przymiot strony w postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego. Stroną rozumieniu art. 28 kpa jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny. Brak bezpośredniości wpływu sprawy na sferę prawną osoby nie pozwala na uznanie jej za stronę. W niniejszym postępowaniu skarżący nie legitymuje się żadnym interesem prawnym. Z chwilą sprzedaży nieruchomości na której znajdują się ławy fundamentowe wszystkie prawa o obowiązki związane z prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego postępowaniem przeszły na nowego właściciela działki. Jest on następcą prawnym skarżącego, a zarazem adresatem decyzji administracyjnej. Skarżącemu w takiej sytuacji nie przysługuje już żądanie dokonania oceny legalności zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.