VII SA/Wa 1007/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Asesor WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2007 r. sprawy ze skargi T. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. skargę oddala Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania T. A. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2007 r., znak: [...] uchylającej decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] sierpnia 1995 r. nr [...] udzielającej K. i K. M. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ew [...] położonej w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego, którego wynika, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., znak: [...] -po ustaleniu, że roboty budowlane prowadzone w ramach rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego realizowane na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] sierpnia 1995 r. w sposób istotny odbiegają od warunków określonych w tym pozwoleniu - na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. - Dz. U. z 2006 Nr 156, poz. 1118 ze zm.) nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót przy budowie wspomnianego obiektu w terminie 2 miesięcy od dnia, w który decyzja ta stanie się ostateczna. Po rozpatrzeniu odwołania K. i K. M. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy powołaną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Starosta [...] w oparciu o art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego uchylił decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] sierpnia 1995 r. udzielającą K. i K. M. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ew. [...] położonej w [...]. Od tej decyzji odwołanie do Wojewody [...] złożył T. A., który zarzucił przede wszystkim, że projekt zamienny został przedłożony Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dopiero w dniu 29 stycznia 2007 r. tj. 8 miesięcy po terminie nałożonym decyzją. Podniósł, że decyzja została wydana z przekroczeniem terminów. Odwołujący się zażądał zastosowania procedury przewidzianej w art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, z powodu niewykonania przez inwestora nałożonego obowiązku z przewidzianym terminie. Wojewoda [...] rozpoznając odwołanie zacytował treść przepisów art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, które regulują kwestie związane z postępowaniem organu administracji architektoniczno-budowlanej, czyli Starosty [...] oraz organu nadzoru budowlanego tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], gdy inwestor prowadzi roboty budowlane z istotnym naruszeniem zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych określonych w decyzji warunków i w ten sposób narusza prawo. Podniósł, że w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 przez organ nadzoru budowlanego - jak w niniejszej sprawie - organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany jest uchylić decyzję o pozwoleniu na budowę. Wojewoda [...] zaznaczył jednocześnie, że z przepisu art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego nie wynika, w jakim terminie organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany jest uchylić decyzję o pozwoleniu na budowę, co oznacza że należy stosować przepisy ogólne wynikające z kpa. Powołał się na wyjaśnienia Starosty [...], z których wynika, iż w przypadku przedmiotowej sprawy decyzję podjęto w dniu [...] lutego 2007 r. z uwagi na brak akt sprawy, które były wypożyczone przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego. Wojewoda [...] wyjaśnił również, że jako organ wyższego stopnia w stosunku do Starosty Sokołowskiego nie posiada kompetencji do nakazania wydania decyzji w przedmiocie rozbiórki, bądź doprowadzenia do stanu poprzedniego z uwagi na niezachowanie przez K. i K. M. terminu do złożenia projektu zamiennego, czego domaga się T. A. Przedmiotowa decyzja Wojewody [...] została zaskarżona przez T. A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi T. A. powtórzył argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji dotyczące zwłoki w wydaniu przez Starostę [...] decyzji w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego. Zarzucił także brak bezstronności organów orzekających w niniejszej sprawie i tolerowanie samowoli budowlanej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie w oparciu o argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego właściwy organ w drodze decyzji przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót przy budowie wspomnianego obiekt w terminie 2 miesięcy od dnia, w który decyzja ta stanie się ostateczna w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Nie ulega również wątpliwości, że decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 r. W takim stanie rzeczy należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie nakładające wspomniany obowiązek na K. i K. M. w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego uzyskało charakter ostateczny. W takim przypadku zastosowanie znajduje przepis art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3. Podkreślenia wymaga, że właściwym organem w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego jest organ nadzoru budowlanego, natomiast organem właściwym do zastosowania przepisu art. 36a ust. 2 tej ustawy - organ administracji architektoniczno-budowlanej. Dlatego w rozstrzyganej sprawie ewentualne środki wynikające z niewykonania nałożonego obowiązku sporządzenia i złożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych może podjąć wyłącznie organ nadzoru budowlanego -w postaci nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki obiektu lub jego części, bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego). Natomiast równolegle prowadzone jest postępowanie w przedmiocie uchylenia dotychczas pozostającej w obrocie prawnym pierwotnej decyzji zezwalającej na budowę w oparciu o art. 36a Prawa budowlanego, które toczy się przed organami administracji architektoniczno-budowlanej. W tym zakresie rzeczą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest jedynie ustalenie istnienia przesłanki w postaci wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 przez organ nadzoru budowlanego. Zdaniem Sądu T. A. mylnie przypisał kompetencje organów nadzoru budowlanego organom administracji architektoniczno-budowlanej, domagając się podjęcia czynności wykraczających poza ich właściwość ustawową, co Wojewoda [...] jednoznaczne wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Należy także zgodzić się z twierdzeniem organu, że Prawo budowlane nie określa terminu, w którym powinna zostać wydana decyzja w oparciu o art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego. Bez wątpienia decyzja ta powinna zostać wydana niezwłocznie po wydaniu ostatecznej decyzji w przedmiocie obowiązku określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego Z akt sprawy wynika, że zwłoka w wydaniu decyzji mogła wynikać z braku akt postępowania administracyjnego, co prowadziłoby do konkluzji, że zwłoka ta w niniejszej sprawie była usprawiedliwiona. Niezależnie jednak od tej oceny należy zaznaczyć, że nawet stwierdzenie nieuzasadnionej zwłoki w procedowaniu Starosty [...] nie ma wpływu na ocenę legalności wydanego rozstrzygnięcia. W przypadku bowiem opieszałości organu skarżącemu przysługuje zupełnie inny instrument wymuszający prowadzenie przez organ postępowania bez zbędnej zwłoki przewidziany w art. 37 kpa, a po wyczerpaniu drogi administracyjnej skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.