I OZ 647/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prokuratora Krajowego na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2007 r. sygn. akt II SO/Wa 5/07 w sprawie z wniosku Stowarzyszenia [...] ,, [...]" z siedzibą w K. o wymierzenie Prokuratorowi Krajowemu grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 września 2007 r. wymierzył Prokuratorowi Krajowemu grzywnę w wysokości 9.908,92 zł za nieprzekazanie do Sądu skargi skarżącego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Zażalenie na to postanowienia wniósł Prokurator Krajowy zamieszczając w nim jednocześnie usprawiedliwienie swego opóźnienia w przesłaniu skargi do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 września 2007 r. wymierzył organowi – Prokuratorowi Krajowemu grzywnę w wysokości 9.908,92 zł. Grzywna została wymierzona na skutek wniosku Stowarzyszenia [...] ,, [...]" w K. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy pod wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny podpisał się Przewodniczący Stowarzyszenia P. B.. Do wniosku o wymierzenie organowi grzywny został załączony nieaktualny wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego nie wynikało aby P. B. był umocowany do podejmowania czynności w imieniu Stowarzyszenia. W trakcie do akt sprawy wpłynęła kserokopia uchwały Stowarzyszenia z dnia [...] z kserokopią części statutu Stowarzyszenia. Następnie zaś do akt sprawy wpłynęło jeszcze pismo P. B., z którego wynikało, że na mocy uchwały Walnego Zebrania [...] ,, [...]" z dnia [...] doszło do zmiany statutu Stowarzyszenia. Zmiana ta, w jego ocenie, uprawniała go do działania jednoosobowo w imieniu Stowarzyszenia [...] ,, [...]". Zauważyć należy, że z dokumentów załączonych do akt sprawy, przy uwzględnieniu właściwych przepisów, nie wynika aby Sąd I instancji zbadał umocowanie P. B. do reprezentacji Stowarzyszenia [...] ,, [...]" w K., a co za tym idzie do podpisania przez niego w imieniu Stowarzyszenia wniosku o ukaranie organu grzywną. W świetle tych okoliczności podkreślić należy, że stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast w myśl art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 ustawy, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zaznaczyć należy, że postępowanie zażaleniowe cechuje w postępowaniu sądowoadministracyjnym niesamodzielność konstrukcyjna. Dlatego też, stosownie do treści art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia dopuszczalne jest więc uchylenie postanowienia z powodu jego nieważności (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2006, str. 470). Jeżeli stowarzyszenie, tak jak w tym przypadku, składając wniosek nie było należycie reprezentowane, a Sąd I instancji nie podjął czynności w celu usunięcia braku, tylko rozpoznał pomimo tego sprawę merytorycznie, to należy uznać, że zachodzi nieważność z art. 183 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 421/06, LEX nr 319143). Na podstawie dokumentów załączonych przez skarżącego do akt sprawy nie wynika, aby Przewodniczący Stowarzyszenia P. B. był umocowany do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia, a co za tym idzie aby miał legitymację do podpisania wniosku o ukaranie organu grzywną. Sąd I instancji powinien był w pierwszej kolejności zbadać, czego jak wynika z akt sprawy nie uczynił, umocowanie P. B. do działania w imieniu Stowarzyszenia [...] "[...]" w K., a dopiero w następnej kolejności rozpoznać wniosek o ukaranie organu grzywną. Rozpoznając sprawę powtórnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien mieć przede wszystkim na względzie postanowienia zawarte w art. 58 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 186 w zw. z art. 183 § 2 pkt 2 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.