IV SA/Wa 979/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Asesor WSA Aneta Opyrchał,, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu w dniu 6 września 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. L. na akt Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie : konkursu na stanowisko Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej w [...] Urzędzie Wojewódzkim p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę - J. L. w dniu 17 czerwca 2004r. wniósł do Sądu Rejonowego dla W. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pozew przeciwko Szefowi Służby Cywilnej w W., żądając unieważnienia zawiadomienia Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] kwietnia 2004r. znak: [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia Zespołu Konkursowego przeprowadzającego konkurs na stanowisko dyrektora Wydziału Polityki Społecznej w [...] Urzędzie Wojewódzkim, utrzymanego w mocy pismem Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] czerwca 2004r. znak: [...]. W pozwie wniósł również o zobowiązanie Szefa Służby Cywilnej do spowodowania przeprowadzenia przez Zespół Konkursowy drugiego etapu konkursu z jego udziałem. W uzasadnieniu pozwu J. L. podniósł, iż w dniu [...] kwietnia 2004r. jako jedyny kandydat przystąpił do pierwszego etapu konkursu tj. części pisemnej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2004r. znak: [...] Szef Służby Cywilnej zawiadomił powoda o wynikach uzyskanych w pierwszym etapie konkursu i jednocześnie stwierdził, że Zespół Konkursowy nie wskazał kandydata na w/w stanowisko. Od pisma tego odwołał się powód w dniu [...] maja 2004r. do Szefa Służby Cywilnej. W odwołaniu J. L. podał, że powodem nieprzystąpienia do rozmowy kwalifikacyjnej wyznaczonej na dzień [...] kwietnia 2004r. była choroba trwająca od 19 do 27 kwietnia 2004r. i załączył na tę okoliczność zaświadczenie lekarskie. Jednocześnie w odwołaniu tym zażądał przeprowadzenia przez Zespół Konkursowy drugiego etapu konkursu z jego udziałem. Pismem z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] będącym odpowiedzią na odwołanie J. L. od wyniku konkursu na stanowisko dyrektora Wydziału Polityki Społecznej w [...] Urzędzie Wojewódzkim, Szef Służby Cywilnej poinformował odwołującego, że po zbadaniu dokumentacji konkursowej nie stwierdził naruszenia zasad przeprowadzenia tego konkursu, a zatem brak jest podstaw do zastosowania art. 47 ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999r., Nr 49, poz. 483 ze zm.). Powyższe rozstrzygnięcie zawierało pouczenie, ze na podstawie art. 7 powołanej ustawy o służbie cywilnej, stronie przysługuje odwołanie do sądu pracy. Sąd Rejonowy dla W. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przekazał sprawę J. L. do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpatrując przedmiotową skargę, Sąd uwzględnia stan prawny obwiązujący w chwili wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, a zatem przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r., Nr 49, poz. 483 ze zm.), w brzmieniu wówczas obowiązującym. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest stanowisko Szefa Służby Cywilnej zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2004 r. (nr [...]) w sprawie konkursu na stanowisko dyrektora Wydziału Polityki Społecznej w [...] Urzędzie Wojewódzkim. Rozstrzygnięcie postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora Wydziału Polityki Społecznej w [...] Urzędzie Wojewódzkim ([...]), ustalił uchwałą z dnia [...] kwietnia 2004r. w sprawie zakończenia konkursu Zespół Konkursowy, wskazując, iż nie doszło do ustalenia wyniku konkursu ze względu na niestawienie się kandydata dopuszczonego do udziału w konkursie. Jak wynika z akt sprawy, powodem niestawiennictwa na rozmowę kwalifikacyjną J. L. był zły stan zdrowia oraz niezadowolenie z wyniku pierwszego etapu konkursu. J. L. odwołał się od powyższego rozstrzygnięcia. Szef Służby Cywilnej nie uwzględnił odwołania i pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. stwierdził brak naruszenia zasad konkursu. Skierowane do konkretnego kandydata, stanowisko Szefa Służy Cywilnej w przedmiocie przebiegu postępowania konkursowego było czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), a zatem podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt OSK 460/04, LEX nr 156420). Należy jednak mieć na uwadze, że – zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. - przesłanką dopuszczalności skargi na czynność z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., w przypadku gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, jest uprzednie wezwanie na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności. Ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej, stanowiąca podstawę postępowania konkursowego na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, nie przewidywała możliwości wniesienia środka odwoławczego, o którym mowa w art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. Odwołanie od rozstrzygnięcia podjętego przez zespół konkursowy, o którym mowa w art. 45 ustawy o służbie cywilnej oraz § 16 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1999r. w sprawie sposobu organizowania oraz szczegółowych zasad przeprowadzania konkursów w służbie cywilnej (Dz. U. Nr 91, poz. 128 ze zm.) nie było środkiem odwoławczym w rozumieniu wskazanych przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Było jedynie środkiem odwoławczym przewidzianym w ramach wewnętrznej procedury samego postępowania konkursowego. Powołany do przeprowadzenia konkursu zespół konkursowy był organem pomocniczym Szefa Służby Cywilnej, natomiast kompetencje do przeprowadzenia konkursu posiadał Szef Służby Cywilnej, i to on jako organ administracji rządowej właściwy w sprawach służby cywilnej podejmował określone czynności, podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Taką właśnie czynnością było stanowisko Szefa Służby Cywilnej w sprawie prawidłowości przeprowadzonego konkursu i w stosunku do tej czynności ustawa o służbie cywilnej nie przewidywała żadnych środków odwoławczych. Z uwagi na powyższe, stwierdzić należy, iż w warunkach przedmiotowej sprawy, skarżący przed wniesieniem skargi, winien był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy nie wynika, aby J. L. dokonał takiego wezwania. Przy czym wyjaśnić należy, że za datę wniesienia skargi do sądu administracyjnego, uznać należy datę wniesienia pozwu do sądu powszechnego (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 105), a zatem dzień 17 czerwca 2004 r. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga J. L., wobec niewezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd stwierdzając taką wadliwość skargi ma obowiązek orzec o jej odrzuceniu, niezależnie od faktu błędnego pouczenia skarżącego przez organ o możliwości wniesienia pozwu do sądu powszechnego. W przypadku bowiem błędnego pouczenia, strona może skorzystać ze środka przewidzianego w art. 112 kpa, tj. może złożyć wniosek o przywrócenie terminu, dokonując jednocześnie czynności dla której przywrócenia terminu się domaga. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy P.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia .