II SA/Bd 433/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 września 2007 r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie polega wykonaniu, 3. zasądza na rzecz M.G. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego. M.G działając przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] uchylającą w całości decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej Wójta Gminy [...] znak: [...] z dnia [...] października 2004 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie części magazynowej z dobudową części sportowej do istniejącego budynku na działkach nr [...] i [...] położonych w m. [...]. Kolegium zaskarżona decyzję wydało na podstawie art. 138 § 2 oraz art. 148 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071, ze zm.). Uchylając zaskarżoną decyzją organ jednocześnie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Z akt sprawy wynika , że Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] października 2004 r. znak: [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji odpowiadającej żądaniu zawartemu we wniosku skarżącego oraz A.G. Decyzja ta stała się ostateczna. W wyniku wniosku złożonego przez K.C., A.C. oraz G.C. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczna z dnia [...] października 2004 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, organ I instancji decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. [...] odmówił wznowienia postępowania. Dalej z akt sprawy wynika, że na skutek odwołania wniesionego przez K.C., A.C. oraz G.C. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...]. Następnie po wznowieniu postępowania postanowieniem, organ I instancji decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. . nr [...] odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Wójta Gminy [...] znak: [...] z dnia [...] października 2004 r. na podstawie art. 151 § 1 kpa. Wydanie decyzji zostało poprzedzone rozprawą administracyjną przeprowadzoną w dniu[...] września 2006 r. Obecni na rozprawie A. i K.C. wnieśli o wydanie decyzji o uznaniu ich za strony postępowania zakończonego decyzją o warunkach zabudowy. W wyniku ustaleń przyjętych na rozprawie i badania przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, organ stwierdził, że K.C., A.C. oraz G.C. nie brali udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją o warunkach zabudowy, gdyż nie byli uznani za stronę postępowania przez ten organ. W ocenie organu wyżej wymienieni nadal nie posiadają przymiotu strony postępowania. W związku z powyższymi ustaleniami Wójt Gminy [...] wydał decyzję z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] o odmowie uchylenia decyzji Wójta Gminy z dnia [...] października 2004 r. w przedmiocie warunków zabudowy, jako wydanej bez naruszenia prawa. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził, że skoro przystąpił już do przeprowadzenia postępowania co do wad określonych w art. 145 § 1 ust. 4 kpa, to zasadne było na podstawie art. 151 § 1 kpa wydanie decyzji o odmowie uchylenia decyzji Wójta Gminy z dnia [...] października 2004 r. w przedmiocie warunków zabudowy, jako wydanej bez naruszenia prawa. Brak naruszenia interesu prawnego właścicieli działek sąsiednich nr [...] i [...], organ ustalił na podstawie analizy charakteru zabudowy sąsiedniej dla projektowanej inwestycji, wykonanej przez osobę uprawnioną do sporządzenia decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie organu planowana inwestycja nie oddziałuje na działki stanowiące własność K.C., A.C. oraz G.C. w sprawie zakończonej sporną decyzją o warunkach zabudowy. Wyżej wymienieni posiadają w ocenie organu jedynie interes faktyczny, który nie uprawnia ich do legitymowania się statusem strony postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. Na poparcie swoich twierdzeń, organ w uzasadnieniu rozstrzygnięcia przytoczył treść § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75 , poz. 690 ze zm.). Przepis ten stanowi, że jeżeli na sąsiedniej działce bezpośrednio przy granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy tej granicy, przylegającej do istniejącej ściany, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Decyzja organu I instancji została zaskarżona przez K.C, A.C oraz G. C. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] Odwołujący zażądali uznania ich za strony postępowania zakończonego decyzją o warunkach zabudowy z uwagi na własność działek sąsiadujących z działką nr [...] szeroko uzasadniając skutki spornej decyzji w zakresie uciążliwości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że wniosek K.C., A.C. oraz G.C. o wznowienie postępowania nie zawierał informacji o zachowaniu terminu na wniesienie podania stosownie do art. 148 § 1 kpa. Zdaniem Kolegium pominięcie lub przemilczenie w podaniu terminu stanowi brak formalny pisma. Organ I instancji zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zobowiązany był wezwać stronę do usunięcia braku w zakreślonym terminie. Brak ustaleń organu I instancji w powyższym zakresie stanowi w ocenie Kolegium naruszenie zasad ogólnych postępowania określonych w art. 7, 8 i 9 kpa. Organ odwoławczy zważywszy na powyższe uchybienie nie odniósł się do pozostałych zarzutów zawartych w zaskarżonej decyzji. W skardze do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] pełnomocnik skarżącego zarzucił obszernie uzasadniając: - naruszenie prawa, a w szczególności art. 6, 8 i 11 kpa w zw. z art. 107 § 1 kpa, a tym samym naruszenie interesu prawnego skarżącego, poprzez uchylenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]decyzji organu I instancji z uwagi na fakt przewlekłego prowadzenia postępowania, - naruszenie prawa, a w szczególności art. 6, 8 i 11 kpa w zw. z art. 7, 84 i 85 kpa, a tym samym naruszenie interesu prawnego skarżącego poprzez wydanie decyzji przez organ II instancji pomijając kompletny zgromadzony materiał dowodowy, przy oparciu się tylko o subiektywną i dowolną ocenę materiału dowodowego, - naruszenie przepisów prawa, w szczególności art. 7 kpa poprzez rażące naruszenie słusznego interesu skarżącego poprzez nie podjecie przez Kolegium wszelkich kroków mających na celu dokładne wyjaśnienie sprawy poprzez brak dokładnej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W świetle przedstawionych zarzutów pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji poprzez i o zasądzenie kosztów postępowania sadowego wg norm przepisanych. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszcz zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Istota rozpoznawanej sprawy zakończonej decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] sprowadza się do ustalenia czy K.C., A.C.i oraz G.C. są stroną postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wójta Gminy [...] znak: [...] z dnia [...] października 2004 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie części magazynowej z dobudową części sportowej do istniejącego budynku na działkach nr [...] i [...] położonych w m. [...]. Jako podstawę wznowienia postępowania K.C., A.C. oraz G.C. wskazali przesłankę zawartą w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, na podstawie której w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Jest to przesłanka w oparciu, o którą wznowienie postępowania może nastąpić, gdy z takim żądaniem wystąpi strona postępowania. Wynika to z treści art. 147 kpa, zgodnie z którym wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a następuje tylko na żądanie strony. W rozumieniu art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. W przypadku złożenia podania o wznowienie przez stronę wszczyna się natomiast postępowanie wstępne w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia. W tej fazie organ może się wypowiadać jedynie co do zarzutów, a nie ich podstaw (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 1999 r., IV SA 2397/98, Lex nr 47857: "1. Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 kpa. W rozpoznawanej sprawie podkreślenia wymaga okoliczność, że doszło do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, które wywołuje skutki prawne. Postanowienie to otwiera postępowanie w sprawie wznowienia postępowania. Prawidłowość podjęcia postanowienia o wznowieniu postępowania może być przez stronę kwestionowana dopiero wraz z odwołaniem od decyzji - art. 142 kpa (wyrok NSA z dnia 17 maja 2000 r., I S.A./Lu 9/00, Lex nr 51768: "3. Postanowienie o wznowieniu postępowania nie może być przedmiotem postępowania odwoławczego. Wadliwość tego postanowienia można wykazać w postępowaniu odwoławczym od decyzji wydanej w trybie art. 151 kpa"). W świetle powyższego postanowienie o wznowieniu postępowania otworzyło postępowanie zakończone decyzją o warunkach zabudowy i jedyną możliwością zakończenia wznowionego postępowania w przewidzianej prawem formie było wydanie decyzji przez organ I instancji decyzji odpowiadającej treści art. 151 kpa. Art. 151 § 1 kpa przewiduje tylko dwa możliwe sposoby zakończenia wznowionego postępowania. W razie braku podstaw z art. 145 § 1 kpa odmawia się uchylenia dotychczasowej decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym, a gdy podstawy te są - uchyla decyzję dotychczasową i rozstrzyga sprawę co do jej istoty. W ocenie Sądu uchylenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z powodu nie zbadania przez ten organ wymogów formalnych podania o wznowienie w sytuacji, gdy zostało już wydane postanowienie o wznowieniu postępowania na podstawie art. 148 kpa stanowi naruszenie przepisów postępowania. Nadto ustalenia organu w ramach wznowionego postępowania wykazały, że K.C., A.C. oraz G.C. nie są stroną postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wójta Gminy [...] znak: [...] z dnia [...] października 2004 r. ustalającej warunki zabudowy. Wykluczenie w/w osób z kręgu stron postępowania dyskwalifikuje obowiązek organu do badania terminu określonego w art. 148 kpa. Przepis ten w § 2 wyraźnie stanowi, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Chodzi zatem o stronę rozumieniu art. 28 kpa, posiadającą interes faktyczny, a nie prawny. Nadto Sąd zauważa, że wykazanie przez organ uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie i tak skutkowałoby wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej. Motywy, którymi kierowało się Kolegium wydając zaskarżoną decyzję nie wyczerpują przesłanki wynikającej z art. 138 § 2 kpa. Ustalenie terminu na wniesienie podania w ocenie Sądu nie stanowiło podstawy do zastosowania trybu zawartego w art. 138 § 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Ustalenie terminu złożenia wniosku przez K.C., A.C. oraz G.C. nie wyczerpuje przesłanki uchylenia decyzji zawartej w art. 138 § 2 kpa, iż rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Wobec powyższego zaskarżona decyzja narusza art. 6, 7,8,11, 12, oraz 77 kpa. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Kolegium oceni ponownie zarzuty zawarte w odwołaniu i się do nich odniesie mając na uwadze art. 107 kpa. Zważywszy na powyższe, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania decyzji zaskarżonej Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.