VII SA/Wa 178/06
WyrokWSA w Warszawie2007-09-07
Skład orzekający: Mariola Kowalska, Bogusław Cieśla, Mirosława Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu drugiej instancji?Ratio decidendi
Zażalenie nie przysługuje od postanowień wydanych przez organ w drugiej instancji (w trybie odwoławczym). W związku z tym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo stwierdził niedopuszczalność zażalenia, stosując art. 134 KPA. Sąd oddalił skargę, uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem.Stan faktyczny
Strony wniosły pismo nazwane "zażalenie-skarga" na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji częściowo i uchyliło je w części dotyczącej terminu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność tego zażalenia, wskazując, że postanowienie organu drugiej instancji jest ostateczne i nie służy od niego zażalenie. Strona skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie prawa i korupcję.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2007 r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. D. z Kancelarii Adwokackiej przy [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych.
VII SA/Wa 178/06
U Z A S A D N I E N I E
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu zażalenia D. i M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] czerwca 2005r. nakładające na B. i J. Z. oraz E. Z. - obowiązek dostarczenia oceny technicznej wykonywanych robót budowlanych, w terminie 60 dni od daty otrzymania postanowienia, uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej terminu i wyznaczył nowy termin, w pozostałej zaś części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W wydanym postanowieniu zawarł pouczenie o środkach zaskarżenia i wskazał, że stronom przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przy czym skargę należało złożyć za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia.
D., M., M. i J. W. skierowali do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie pismo nazwane "zażalenie-skarga" na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071, z późn. zm.), wobec wniesienia przez D., M., M. i J. W. zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r., stwierdził niedopuszczalność złożonego zażalenia.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zgodnie z art. 16 § 1 kpa, postanowienia, od których nie służy zażalenia, w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. W treści postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego prawidłowo pouczono strony, że jest ono ostateczne, co oznaczało, że wyczerpany został administracyjny tok instancji i na rozstrzygnięcie to (z zastrzeżeniem trybów nadzwyczajnych wzruszenia aktu administracyjnego) przysługiwała tylko skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Poza tym organ podkreślił, że "zażalenie-skarga" skarżących zostało prawidłowo zakwalifikowane przez organ nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego jako zażalenie na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005 r., ponieważ, zarówno z oznaczenia przez skarżących adresata, jak i z treści pisma, jednoznacznie wynikało, że ich intencją było złożenie zażalenia, a nie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Srecyzowali żądanie poprzez stwierdzenie : "Wnosimy o rozpoznanie zażalenia w drugiej instancji przez GINB w W.". W związku z powyższym w omawianej sytuacji organ zastosował normę art. 134 kpa.
Skargę na to rozstrzygniecie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła D. W. wyrażając niezadowolenie z działalności organów nadzoru budowlanego oraz sądów administracyjnych, zarzucając im naruszanie prawa, korupcję, przestępczość zorganizowaną.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :
Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego.
W ocenie sądu analiza treści zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. nie nasuwała wątpliwości, że skarżący wnieśli o rozpoznanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. zażalenia na rozstrzygnięcie wydane przez organ wojewódzki, działający jako organ II instancji, domagając się kolejnego rozpoznania sprawy.
W zażaleniu wskazali na zasadę dwuinstancyjności i określili, że "skandalem jest by DWINB we W. wydał postanowienie w pierwszej instancji i kierował je do Sądu, jest to narażenie strony skarżącej na koszty ...".
Dlatego aktualne twierdzenie, iż pismo to było w istocie skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uznać należy za nadinterpretację.
Z mocy przepisu art. 127 § 1 kpa w związku z art. 144 kpa zażalenie służy od postanowienia wydanego w pierwszej instancji gdy kodeks tak stanowi, a zatem a contrario niedopuszczalne jest zażalenie od postanowień wydanych przez organ w drugiej instancji ( postanowień wydanych w trybie odwoławczym).
Zastosowanie w tym przypadku art. 134 kpa nie jest uzależnione od woli organu, nie można mu więc czynić w tym zakresie zarzutu naruszenia prawa.
Postanowienie o niedopuszczalności odwołania, ma charakter wyłącznie procesowy. Organ nie mógł zamieszczać w jego uzasadnieniu treści dotyczącej kwestii merytorycznych, które nie mogą być rozstrzygane w drodze takiego postanowienia mimo, że skarżący za każdym razem podnoszą zarzuty merytoryczne w stosunku do rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego jakie zapadały w sprawie.
Organ miał obowiązek stwierdzić niedopuszczalność zażalenia gdyż ze środka odwoławczego można skorzystać wówczas, gdy spełnione są następujące warunki: środek odwoławczy musi być dopuszczalny z ustawy, wniesiony w przepisanej formie, w odpowiednim czasie i przez legitymowaną do tego osobę. W przedmiotowym przypadku środek odwoławczy był niedopuszczalny z mocy ustawy.
Biorąc pod uwagę, że zaskarżone postanowienie prawa nie narusza Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło