II SA/Wa 1165/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 10 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2007r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - W dniu 24 maja 2007 r. Z. P. skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2007r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko [...]. R. O. – Naczelnikowi Wydziału [...] Policji w W. W dniu 28 maja 2007 r. Sąd przesłał wniesioną skargę Komendantowi Głównemu Policji. Komendant Główny Policji, przekazując skargę Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga na postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego jest niedopuszczalna, ponieważ tego rodzaju orzeczenie nie zostało poddane przez przepis art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). Wprawdzie zgodnie z art. 135 ust. 2 ustawy o Policji, na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz na orzeczenie o umorzeniu tego postępowania pokrzywdzony może wnieść odpowiednio zażalenie lub odwołanie, w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia, to jednak w świetle art. 138 ustawy o Policji prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługuje policjantowi od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne. Oznacza to, że tylko orzeczenie oraz postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, wnoszonej przez zainteresowanego policjanta. Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego ze swej istoty ani nie wszczyna postępowania dyscyplinarnego, ani tym bardziej nie kończy, nie ma też charakteru orzeczenia dyscyplinarnego. Z kolei legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na orzeczenie lub postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne jest tylko zainteresowany policjant, takiego uprawnienia zaś nie ma pokrzywdzony. Z samego faktu, że ustawa o Policji w tego rodzaju sprawach przewiduje środek zaskarżenia (zażalenie lub odwołanie), nie da się wysnuć wniosku o administracyjnym charakterze podejmowanych w tym toku rozstrzygnięć, a w konsekwencji również nie można wyprowadzić konkluzji o dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, zwłaszcza, że regulacja ta zawiera odrębności i – co ważne – precyzyjnie określa, jakie rozstrzygnięcia podlegają jego kontroli. Tak więc na postanowienie organu Policji w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a w takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.