II OSK 125/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. i H. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 września 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 289/07 w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić skargę kasacyjną Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę T. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżącego wnosząc skargę nie uiścił należnego wpisu stałego w kwocie 500 zł. W związku z powyższym, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę należało odrzucić. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyli H. i T. B., reprezentowani przez adwokata, zarzucając naruszenie art. 221 i 219 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego dotyczy sytuacji, kiedy pisma wnoszone są bezpośrednio do sądu. W przypadku, gdy skargę składa się do sądu za pośrednictwem organu, obowiązek uiszczenia przez stronę opłaty sądowej powstaje z chwilą, gdy faktycznie jej pismo wpłynie do sądu, zostanie nadana sygnatura sprawy, a profesjonalny pełnomocnik zostanie poinformowany o tym fakcie przez Sąd. W związku z powyższym Sąd nie ma prawa żądać od pełnomocnika będącego adwokatem uiszczenia wpisu sądowego od skargi, bez uprzedniego poinformowania go o sygnaturze akt sprawy, co może nastąpić dopiero po przekazaniu skargi do Sądu. Z tych względów autor skargi kasacyjnej wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 219 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie natomiast do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W obowiązującym stanie prawnym w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. z 2006 r., Nr 45, poz. 322) również wpis stały od skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego musi być uiszczony bez wezwania sądu. Sąd I instancji słusznie zatem odrzucił skargę T. B. wobec nieuiszczenia wpisu. Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Taki tryb wnoszenia skargi umożliwia uwzględnienie skargi przez organ, stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. Nie zmienia to jednak faktu, że skarga kierowana jest do Sądu i datą jej wniesienia jest data złożenia skargi do organu, w tym dniu powstaje także obowiązek uiszczenia opłaty od skargi. Podkreślenia wymaga również, że powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego zmienił sytuację procesową stron reprezentowanych przez adwokatów lub radców prawnych, ponieważ aktualnie są oni zobowiązani do uiszczenia wpisu stałego od skargi bez wezwania sądu, pod rygorem jej odrzucenia. Pełnomocnicy są zobligowani do właściwego opisania sprawy w sytuacji, gdy nie dysponują jeszcze sygnaturą akt sądowych. Niemniej jednak trudności te są rozwiązywalne przy dochowaniu należytej staranności, której można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.