I OZ 169/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 928/07 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [...] S.A. w W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nabycia mienia państwowego z mocy prawa przez gminę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 grudnia 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną [...] S.A. w W. od wyroku tego Sądu z dnia 13 września 2007 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 928/07. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 15 listopada 2007 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Pełnomocnik skarżącego, w ramach skierowanego do niego wezwania, nadesłał dwa odpisy skargi kasacyjnej w tym jeden niepodpisany. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wojewódzki odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, ponieważ odpisy co prawda zostały nadesłane, ale tylko jeden z nich został podpisany. Ponadto żaden z nadesłanych odpisów nie został poświadczony za zgodność z oryginałem. Zażalenie na to postanowienie złożył pełnomocnik skarżącego. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że stosownie do treści art. 46 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast art. 47 § 1 wyżej wymienionej ustawy przewiduje, że do pism strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przewidziane w art. 46 § 1 pkt 4 wymaganie dotyczy wyłącznie samego pisma procesowego, a nie jego odpisów, które winny zostać jedynie dołączone do pisma procesowego w odpowiedniej liczbie. Tym samym niezachowanie warunku formalnego w postaci złożenia podpisu, może dotyczyć jedynie pisma procesowego, a nie jego odpisu. Wymienione regulacje nie nakładają tym bardziej, zdaniem pełnomocnika skarżącego, wymogu poświadczania zgodności dołączonych odpisów z pismem procesowym. Odpisy pisma procesowego są przecież wnoszone wraz z samym składanym do akt sprawy oryginałem, a zatem Sąd ma możliwość ich sprawdzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu tego przepisu mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 P.p.s.a.). Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, który jest zgodny z oryginałem załączonym od akt sprawy. W doktrynie podkreśla się, że dla uznania danego egzemplarza za odpis nie ma znaczenia czy jest to kopia maszynowa, kserokopia czy też wydruk komputerowy. Najistotniejsze jest aby złożony do akt sprawy egzemplarz w celu jego doręczenia pozostałym stronom postępowania, był identyczny w swej treści i układzie z oryginałem konkretnego pisma procesowego. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną strony skarżącej z dwóch powodów. Pierwszym z nich było niepodpisanie jednego ze złożonych odpisów przez pełnomocnika skarżącego, zaś drugim niepoświadczenie żadnego ze złożonych odpisów za zgodność z oryginałem. Odnosząc się do pierwszego powodu odrzucenia skargi kasacyjnej wskazać należy, że pełnomocnik skarżącego ma rację twierdząc, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie nakłada na stronę obowiązku podpisania odpisu pisma procesowego. Założenie odwrotne powodowałyby, że do akt składany byłby nie odpis lecz oryginał pisma, a takiego obowiązku powołana ustawa na strony nie nakłada. Trzeba także zwrócić uwagę, że w odpisach znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy, są trzy egzemplarze odpisów skargi kasacyjnej. Ostatnia strona jednego z odpisów nie została podpisana przez pełnomocnika skarżącego, przy czym w jednym z trzech złożonych egzemplarzy ostatnia strona skargi kasacyjnej załączona jest dwukrotnie. Obie strony w tym egzemplarzu zostały podpisane, co prawda każda z nich została podpisana przez dwóch innych pełnomocników strony, ale zarówno jeden, jak i drugi pełnomocnik są umocowani do działania w imieniu strony skarżącej. Odnosząc się natomiast do drugiego z powodów odrzucenia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej, wskazać należy, że treść przepisu art. 47 § 2 P.p.s.a. nie statuuje wyraźnie obowiązku poświadczania za zgodność składanych w sprawie odpisów. Stosownie do niego, konieczność poświadczania za zgodność z oryginałem dotyczy fotokopii lub wydruków poczty elektronicznej. W doktrynie przyjmuje się faktycznie, że obowiązek poświadczania pisma będącego odpisem za zgodność z oryginałem istnieje i to bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem czy też osobno sporządzony dokument. Niemniej jednak należy się zgodzić z pełnomocnikiem skarżącego, co do tego, że złożone w niniejszej sprawie odpisy skargi kasacyjnej nie budzą wątpliwości co do ich treści z oryginałem tego pisma znajdującego się w aktach sprawy. Autentyczność jego nie powinna budzić wątpliwości Sądu, który mając w aktach sprawy oryginał pisma mógł porównać jego treść i układ. Przedłożone odpisy skargi kasacyjnej nie budzą także wątpliwości co do tego, że mogą być one potraktowane jako odpis i wysłane do innych stron postępowania celem zapoznania się z ich treścią. Na tle niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, pragnie podkreślić że Wojewódzki Sąd Administracyjny mając w aktach sprawy odpisy skargi kasacyjnej, które nie budzą wątpliwości co do ich zgodności z oryginałem, jak też możliwość skompletowania trzech odpisów skargi kasacyjnej z materiałów nadesłanych przez pełnomocnika skarżącego, nie powinien był odrzucać przedmiotowej skargi kasacyjnej i odbierać tym samym stronie możliwości zweryfikowania rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Nie ulega wątpliwości, że skarga kasacyjna jest środkiem prawnym sformalizowanym, ale nie oznacza to, że w sytuacji w której sąd może nadać jej bieg zachodzi potrzeba stosowania wobec niej określonych rygorów prawnych wynikających z ustawy, a przewidzianych dla sytuacji, w których na skutek bezczynności strony sąd nie może wykonać ciążących na nim obowiązków (przykładowo doręczyć stronom odpisu pisma procesowego). W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.