II SA/Sz 379/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie: Asesor WSA Arkadiusz Windak Asesor WSA Joanna Wojciechowska ( spr.) Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2007r. sprawy ze skargi Ł. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolniczych o d d a l a skargę W dniu [...] r. wpłynął do Biura Powiatu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek Ł. B. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005, w którym wnioskodawca zadeklarował [...] działek rolnych oznaczonych identyfikatorami: A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, O, P, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z o łącznej powierzchnia [...] ha. W dniach [...] r. pracownicy Agencji przeprowadzili kontrolę w gospodarstwie Ł. B., w wyniku której stwierdzono: - na działkach rolnych oznaczonych identyfikatorami AP, C, F, N, P, V zawyżenie deklaracji powierzchni użytkowanej - na działkach rolnych oznaczonych identyfikatorami: A, AB, AC, AD, AE, AF, AR, B, D, E, R, S, T rodzaj rolniczego użytkowania niekwalifikujący się do płatności jednolitej ani uzupełniającej płatności obszarowej. Opierając się na ustaleniach kontroli, decyzją z dnia [...] r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu z siedzibą , odmówił przyznania Ł. B. Jednolitej Płatności Obszarowej nakładając sankcję w wysokości [...] zł oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej nakładając jednocześnie sankcję w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na sposób obliczenia procentowej wartości zawyżenia wynikającej ze stosunku zawyżenia powierzchni upraw do powierzchni stwierdzonej podczas kontroli na miejscu ([...] ha) dla jednolitej płatności i uzupełniającej płatności obszarowej. Wobec przekroczenia 50% nieprawidłowości Ł. B. został wykluczony z przywileju uzyskania premii do kwoty, która odpowiada różnicy między areałem zadeklarowanym a wyznaczonym. Ł. B. złożył od tej decyzji odwołanie podnosząc zarzuty związane ze sposobem przeprowadzenia kontroli oraz poczynionymi w jej efekcie ustaleniami, z których wynika, że na zgłoszonych obszarach gospodaruje w złej kulturze rolnej. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), art. 3 ust. 2, art. 6 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych z dnia 18 grudnia 2003 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 40 ze zm.), § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 lutego 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Dz. U. z 2005 r. Nr 36, poz. 326), art. 25 pkt 1, art. 28 ust. 2 oraz art. 48 ust. 2 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia. 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141, str. 18 ze zm.), art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IV tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ ustosunkował się do podniesionych w odwołaniu zarzutów. I tak, odnosząc się do nieprzełożenia przez organ czynności kontrolnych z powodu choroby strony, wyjaśnił, że zgodnie z art. 25 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia dla rolników, kontrole na miejscu przeprowadzane są bez uprzedzenia. Jeżeli jednak nie zagrażałoby to celowi kontroli, można zawiadomić o niej z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do koniecznego minimum. W przypadku kontroli obszarowych nie ma konieczności powiadamiania o niej producenta rolnego. W związku z powyższym kontrolerzy nie mieli obowiązku poinformowania ani wnioskodawcy o terminie odbycia się tejże kontroli. Ł. B. został jednak o terminie kontroli powiadomiony i brał udział w czynnościach w dniach [...]r. Strona nie była obecna ostatniego dnia kontroli tj. [...]r. , co zaznaczono w w/w protokole. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji nie podzielił również zarzutu przeprowadzenia kontroli z naruszeniem art. 6 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych. W związku z tym, że Ł. B. nie uczestniczył w ostatnim dniu przeprowadzenia kontroli nie mógł podpisać protokołu na miejscu, zatem protokół, zgodnie z art. 48 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, został wnioskodawcy przesłany pocztą [...] r. Co do zarzutu niekompetencji osób przeprowadzających kontrolę, organ stwierdził, że w realizacji kontroli terenowej brał udział zespół wyspecjalizowanych inspektorów terenowych, którzy zostali przeszkoleni i wyposażeni w wysokiej jakości sprzęt pomiarowy. W nawiązaniu do zarzutu dotyczącego braku certyfikatu legalizującego sprzęt GPS, którym dokonywany był pomiar odwołującemu wyjaśniono, że brak jest podstaw prawnych, które regulowałyby zasady wyboru przez ARiMR odbiorników używanych podczas pomiaru działek rolnych. Brak jest również uregulowań prawnych dotyczących faktu, że inspektor terenowy powinien posiadać podczas kontroli dokumentację dotyczącą rodzaju i parametrów technicznych. Za nieuzasadniony organ uznał zarzutu uniemożliwienia producentowi rolnemu złożenia uwag lub innych wyjaśnień dotyczących czynności kontrolnych. Opierając się na zgromadzonym w aktach sprawy materiale dowodowym organ odwoławczy za prawidłowe przyjął ustalenia organu I instancji w kwestii wykluczenia poszczególnych części i działek gruntów z przyznania płatności. Ł. B. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o przyznanie Jednolitej Płatności Obszarowej i Uzupełniającej Płatności Obszarowej za 2005 r. Uzasadniając wniesienie skargi podał, że uczestniczył w czynnościach kontrolnych w dniach [...]r., nie brał udziału w czynnościach w dniu [...] r. z uwagi na zły stan zdrowia. Udokumentował to zaświadczeniem lekarskim oraz ustnym wnioskiem o przełożenie czynności kontrolnych po [...] r. Mimo wniosku kontrola była kontynuowana i przeprowadzona bez jego obecności. Tym samym, zdaniem Skarżącego, naruszono art. 6 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, a w szczególności jego ust. 3, 4, 5, 8 i 9. Ponadto osoby, które przybyły w celu dokonania czynności kontrolnych nie przedstawiły upoważnienia, zakresu kontroli oraz jej podstawy prawnej, o których mowa w art. 6 ust. 3, 4, 5 w/w ustawy, ograniczając się jedynie do podania imienia i nazwiska oraz miejsca kontroli. W ocenie skarżącego, osoby kontrolujące wykazały się wyjątkową niekompetencją w wykonywanych przez siebie czynnościach. Kontrolujący P. D., co chwilę wykonywał telefon do swojego "przełożonego" w celu ustalenia odpowiedniego kodu kwalifikacji, twierdząc, że na uprawach rolnych się nie zna, gdyż ukończył wprawdzie akademię rolniczą, lecz na kierunku związanym z rybołówstwem. Osoby kontrolujące wykorzystywały urządzenia do pomiarów pól systemem GPS. Na prośbę podmiotu kontrolowanego, aby przedstawiły certyfikat Głównego Urzędu Miar lub innej instytucji legalizującej tego typu sprzęt, kontrolujący oświadczyli, że nie posiadają żadnego certyfikatu ani legalizacji. Skarżący zarzucił sporządzenie protokołu z czynności kontrolnych zaocznie i nie przedłożenie go podmiotowi kontrolowanemu do podpisu łamiąc w ten sposób zapisy art. 6 ust. 8 ustawy. Kontrolowanemu uniemożliwiono złożenie uwag lub innych wyjaśnień dotyczących czynności kontrolnych. Skarżący zauważył, że nie podpisał protokołu kontroli, ale również nie miał możliwości odmowy jego podpisania. Świadczy o tym fakt, że organ kontrolujący nie zastosował się do art. 6 ust. 9 ustawy, nie dokonując w protokole o tym stosownej adnotacji. Protokół z czynności kontrolnych został przesłany podmiotowi kontrolowanemu za pośrednictwem Poczty Polskiej i zawierał szereg nieuzasadnionych uwag a nie zawierał pouczenia, czy stronie kontrolowanej przysługuje jakakolwiek skarga na dokonane czynności i czy może złożyć wyjaśnienia do protokołu. Zdaniem Skarżącego, ustalenia kontroli w dużej mierze są krzywdzące, gdyż opierają się na nieprawdziwych przesłankach, jakoby producent rolny na większości dziełek rolnych swojego gospodarstwa prowadził rodzaj użytkowania nie kwalifikujący się do płatności JPO ani UPO. Ł; B. oświadczył, że w swojej działalności stosuje się do art. 2 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej, zmienionego rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 lutego 2005 r. W tym zakresie, odnosząc się do zarzutu nie wykonania zabiegu koszenia lecz talerzowania, Ł. B., powołując się na w/w rozporządzenie, podał, że w swoim wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 r. na większości swojego gospodarstwa zgłosił uprawę traw. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa nie reguluje w jaki sposób producent ma utrzymywać dobrą kulturę rolną na obszarach zgłoszonych jako trawy na gruntach ornych. Zatem traktować je należy jako uprawę roślin, a nie kwalifikować ich jako łąki czy pastwiska. Czynności kontrolne zostały przeprowadzone w grudniu, czyli 4 miesiące po żniwach. Trawa będąca uprawą została do tego czasu zebrana, a grunt został stalerzowany w celu usunięcia z niego zachwaszczenia spowodowanego brakiem używania nawozów sztucznych po okresie żniw i do przygotowania obszarów do ponownego wysiewu na rok 2006. Z tych też powodów nie można skarżącemu stawiać zarzutu gospodarowania w złej kulturze rolnej i uznać obszaru na którym uprawia trawę jako nie kwalifikującego się do płatności bezpośrednich. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny , zważył co następuje Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem - stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), doprowadziła Sąd do uznania, że wydając kwestionowaną decyzję nie naruszono przepisów prawa materialnego regulujących instytucję dopłat bezpośrednich do gruntu rolnych za 2005 r., ani też przepisów postępowania. Znacząca część zarzutów skargi objęła swym zakresem naruszenie przepisów związanych z przeprowadzeniem kontroli przez pracowników Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz naruszeniem praw skarżącego do czynnego udziału w tym etapie postępowania. Przed merytorycznym ustosunkowaniem się do tych kwestii, zasadne wydaje się przypomnienie, że uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi z powodu uchybienia przez organ administracji przepisom postępowania, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może nastąpić jedynie wówczas, gdy sąd dojdzie do przekonania, że naruszenia natury procesowej mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przez który to wynik należy rozumieć treść zapadłego rozstrzygnięcia ukształtowaną w sentencji zaskarżonej decyzji. Innymi słowy, nie każde uchybienie przepisom postępowania prowadzić musi do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Przechodząc do oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów Sąd stwierdził, że w prowadzonym postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie kwestionowanej decyzji nie naruszono zasad postępowania w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Skarżący podniósł w skardze, że nie został powiadomiony o terminie kontroli i że w dniach [...] r. została ona przeprowadzona bez udziału jego przedstawiciela, czy uniemożliwiono mu czynny udział w tych czynnościach procesowych. Zarzut ten okazał się chybiony. Jak trafnie wyjaśniono to w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w myśl postanowień rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 (Dz. U. UE.L. Nr 141, poz. 18), zasadą jest, że kontrole na miejscu przeprowadzane są bez uprzedzenia. Jeżeli jednak nie zagrażałoby to celowi kontroli, można zawiadomić o niej z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do koniecznego minimum. Okres wyprzedzenia nie może przekraczać 48 godzin z wyjątkiem uzasadnionych przypadków (art. 25 ust. 1). Z regulacji tej wynika, że skarżący nie musiał być zawiadomiony o terminie przeprowadzenia kontroli. Tym samym nie trafny jest także zarzut braku podpisu na protokole kontroli, bowiem zasada opisana w art. 6 ust. 8 i 9 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40 ze zm.) mogłaby zostać zastosowana i ewentualnie naruszona w przypadku uczestniczenia przez stronę w czynnościach kontrolnych. Odnosząc się do zarzutu, iż osoby kontrolujące nie przedstawiły upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz jej zakresu i podstawy prawnej a jedynie przedstawiły się i podały miejsce kontroli, należy stwierdzić, że nawet przyjmując, iż taka sytuacja wystąpiła, nie sposób wywieść, że uchybienie to mogło mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. Z tych samych względów za nieskuteczny Sąd uznał zarzut rzekomej niekompetencji osób dokonujących kontroli, która przejawiać miała się nawiązywaniem częstego kontaktu telefonicznego z "przełożonymi". Sam fakt przeprowadzenia kontroli przez osoby do tego upoważnione jest w sprawie niekwestionowany a podstawę prawną przeprowadzenia kontroli wynikała z art. 6 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych. Co do nie okazania w czasie kontroli certyfikatu Głównego Urzędu Miar lub innej instytucji legalizacyjnej należy wyjaśnić, że obowiązku takiego pracownicy organu nie naruszyli, bowiem urządzenia GPS nie są przyrządami pomiarowymi podlegającymi prawnej kontroli metrologicznej, które to przyrządy zostały wyszczególnione w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych (Dz. U. Nr 77, poz. 730). W tym miejscu należy podkreślić, że jak wykazał to organ w dołączonej do akt sprawy dokumentacji technicznej, w używanych w trakcie wykonywania kontroli urządzeniach GPS, mogące wystąpić odchylenia dokonanych za ich pomocą pomiarów nie przekraczają 3%, co koresponduje z dopuszczalną przez przepisy o dopłatach rolnych rozbieżnością pomiędzy danymi wykazanymi przez producenta rolnego a tymi ustalonymi przez organ - vide art. 51 ust. 1 w/w rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli (...). Jako niezasadny Sąd uznał zarzut ograniczenia skarżącemu prawa do brania czynnego udziału w postępowaniu poprzez uniemożliwienia złożenia uwag oraz wyjaśnień dotyczących czynności kontrolnych. Z akt sprawy wynika, że uwagi takie Ł. B. złożył, o czym świadczy pismo skarżącego z dnia [...] r. skierowane do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR / [...]r.-wpływ do organu/. Ponadto, Skarżącemu umożliwiono także wypowiedzenie się co do zgromadzonych w sprawie materiałów przed wydaniem decyzji, w trybie art. 10 § 1 k.p.a., z którego to prawa Ł. B. skorzystał na co wskazuje znajdujące się w aktach zawiadomienie z dnia [...]r. z osobistą adnotacją strony o zapoznaniu się z dokumentacją. Sąd nie podzielił również zarzutów niewłaściwego ustalenia w toku czynności kontrolnych stanu faktycznego, w tym, m.in., w kontekście utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej. Przede wszystkim należy stwierdzić, że zarzut Skarżącego w tym zakresie jest bardzo ogólnikowy i jedynie w części skonkretyzowany do tych gruntów na których zadeklarował jako uprawy trawę. Skarżący nie zakwestionował bowiem prawidłowości ustaleń organów obu instancji co do stwierdzenia zadeklarowania na działkach oznaczonych we wniosku jako AP, C, F, N, P, V większej powierzchni niż faktycznie przeznaczonych pod uprawę o [...] ha. Ł. B. nie wskazał w jakiej części i w odniesieniu do jakiej działki lub ich części ustalenia organów są nieprawidłowe. Nawet przyjęcie, zgodnie z treścią wniosku i wywodami skargi, że na większości zgłoszonych obszarów rosła trawa jako uprawa roślinna, w stosunku do której, zdaniem Skarżącego, przepisy nie regulują precyzyjnego sposobu postępowania, nie pozwala na uznanie, że przeznaczone na ten cel uprawy grunty były utrzymane w dobrej kulturze rolnej w myśl rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Dz. U. Nr 65, poz. 600 z późn. zm.). Utrzymywaniem gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska zawsze związane jest z przynajmniej jednokrotnym koszeniem okrywy roślinnej, jej usunięciem (za wyjątkiem sytuacji opisanych w § 1 ust. 2 i 3), wypasaniem, a w stosunku do gruntów ornych ugorowanych, innym zabiegom uprawowym zapobiegającym występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów. Na gruncie ornym winna być zatem uprawa roślinna albo winien być on w opisany wyżej sposób ugorowany. W ocenie Sądu, poczynione przez organy ustalenia w zakresie utrzymywania przez Skarżącego gruntów w złej kulturze rolnej znajdują potwierdzenie w protokole kontroli jak i w dołączonej doń dokumentacji oraz zdjęciach. Z opisanych co do czasu i miejsca ich wykonania zdjęć wynika, że na wskazanych gruntach nie znajdują się uprawy, nie wykonano na nich przynajmniej jednokrotnego koszenia, a obszar był porośnięty roślinnością, w tym krzewami i jedynie częściowo stalerzowany. W myśl art. 138 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców, z wyjątkiem przypadków siły wyższej bądź okoliczności nadzwyczajnych, zgodnie z definicją zawartą w art. 72 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź wizji lokalnej wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym, a wyznaczonym obszarem, w rozumieniu art. 2 punkt 22 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, przekracza 30% stwierdzonego obszaru, to za przedmiotowy rok nie przyznaje się żadnej pomocy. Jeżeli ta różnica przekracza 50% rolnik jest wykluczony ponownie z przywileju uzyskania premii do kwoty, która odpowiada różnicy między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym. Taka kwota jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto tą różnicę. Skoro różnica między wielkością obszaru zadeklarowaną we wniosku a ustaloną w wyniku kontroli wyniosła [...], to jej procentowa różnica w stosunku do stwierdzonego obszaru przekroczyła 50% wynosząc [...]. Skutkować to musiało nałożeniem na producenta rolnego sankcji na okres kolejnych trzech lat kalendarzowych. W oparciu o te ustalenia za zasadne Sąd uznał również ustalenie sankcji w sprawie uzupełniającej płatności obszarowej, poczynione wedle treści art. 50 i 51 w/w rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. Na marginesie, Sąd zauważył, że przedstawienie przez organy sposobu obliczenia określonych wartości, pomimo, że okoliczność ta nie została podniesiona przez Skarżącego, co do zasady, w ocenie składu orzekającego, winno być bardziej przejrzyste i precyzyjne. Wniosek pełnomocnika strony o usprawiedliwienie nieobecności na rozprawie w dniu [...]r. i zmianę terminu rozprawy nie mógł być on przez Sąd rozpoznany, bowiem wpłynął do Sądu w dniu [...]r. Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który skutkować musiałby jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego, w związku z czym orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.