II SA/Bk 346/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.),, asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 września 2007 r. sprawy ze skargi L. S. i K. S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy wiaty oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2007r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] na podstawie której umorzono postępowanie administracyjne dotyczące budowy wiaty na działce o nr geod. [...] położonej w kolonii Dz. gm. Ch., będącej własnością J. W. i H. H.G. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia: Na skutek wniosku L. i K. S. z dnia 10 listopada 2006r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie stanu prawnego przedmiotowej wiaty. W wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, że inwestorzy w listopadzie 2006r. wykonali wiatę o wymiarach w rzucie poziomym 1,10 x 4,20m i wysokości 3,0 m, posadowioną na 6 słupkach, pokrytą papą, usytuowaną w odległości ok. 1,10 m od ogrodzenia pomiędzy działkami o nr geod. [...] i [...]. Usytuowanie wiaty odpowiada usytuowaniu zaznaczonemu na szkicu sytuacyjnym dołączonym przez inwestorów do zgłoszenia z dnia 11 lutego 2005r. dotyczącego zamiaru budowy stołu biesiadnego - wiaty o wym. 1,70 x 5,80m o konstrukcji drewnianej, opartej na 6 słupkach, z dachem dwuspadowym krytym papą. Aktualnie pod wiatą na dwóch poziomach jest przechowywane drewno opałowe. Organ I instancji decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] mając na uwadze treść art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane oraz regulację zwartą w §12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, na podstawie art. 105 kpa umorzył postępowanie w sprawie. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli L. i K. S. i wskazali, że przedmiotowa wiata został wybudowana z naruszeniem przepisów ustawy – Prawo budowlane, albowiem zgłoszenie z dnia 11 lutego 2005r. nie dotyczy wiaty magazynowej zbudowanej w listopadzie 2006r. Po pierwsze dlatego, że nie jest ona stołem biesiadnym i nie służy rekreacji a jest wykorzystywana jako skład drewna opałowego, po wtóre ma zdecydowanie inne wymiary od tych podanych w zgłoszeniu. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podano następującą argumentację: Budowa wiat nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, wymaga natomiast zgłoszenia właściwemu organowi - ( art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane). Inwestorzy w dniu 11 lutego 2005r. dokonali zgłoszenia na budowę przedmiotowej wiaty, która miała również służyć jako stół biesiadny. Wiata została usytuowana na działce zgodnie ze szkicem sytuacyjnym w odległości ok. 1,0. m od działki odwołujących się. Organ podniósł, że wybudowanie wiaty w odległości 1,0 m od działki sąsiedniej nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż rozporządzenie to dotyczy sytuowania budynków, natomiast wiata w rozumieniu art. 3 ustawy - Prawo budowlane budynkiem nie jest. Końcowo organ podniósł, że inwestorzy nie naruszyli terminów rozpoczęcia robót, które zostały przeprowadzone nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu– art. 30 ust. 5 - Prawa budowlanego. Termin rozpoczęcia robót w zgłoszeniu został określony na dzień 15 kwietnia 2005r., prace zostały zaś rozpoczęte w listopadzie 2006r. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że w sprawie nie naruszono przepisów ustawy - Prawo budowlane w związku z czym brak było podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego i dlatego też organ I instancji zasadnie umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. zaskarżyli L. i K. S. zarzucając naruszenie: - art. 105§1 kpa przez przyjęcie, że postępowanie administracyjne wszczęte z ich wniosku jest bezprzedmiotowe w rozumieniu tego przepisu, jak również przez niewłaściwe jego zastosowanie w ustalonym stanie faktycznym, -art. 77 §1 kpa przez nie wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, tj. nie uwzględnienie sprzeczności między dokumentem zgłoszenia z dnia 11 lutego 2005r. o zamiarze inwestycji w ramach małej architektury a dokumentem kontroli z dnia 1 grudnia 2006r. dokonanej przez organ, tj. nie uwzględnienie tego, czy stan faktyczny po ukończeniu inwestycji odpowiada zgłoszeniu o zamiarze inwestycji, a jeżeli nie odpowiada to w jakiej mierze narusza zakres robót objętych zgłoszeniem i wpływa niekorzystnie na zabudowania sąsiadujące i narusza w tym względzie przepisy Prawa budowlanego, - art. 77 §1 kpa przez nie ustalenie w sposób wyczerpujący, wysokości zabudowań małej architektury (wysokości nie było podanej w zgłoszeniu z dnia 11 lutego 2005r.), jej wpływu na dostęp do widoku i światła zabudowań sąsiadujących, zakłócania ładu architektonicznego oraz pominięciu tego faktu, że stół biesiadny był zgłoszony jako konstrukcja o dwóch wymiarach: 1,7m x 5,8m, natomiast powstała altana jest budowlą nie tylko na szerokość i długość, ale i w pionie na około 3 m. wysoką z dachem dwuspadowym, - art. 7 kpa przez naruszenie słusznego interesu mieszkańców działki sąsiedniej. Skarżący zarzucili również wybiórczą ocenę materiału dowodowego przez organ oraz jednostronne uwzględnienie interesu tylko inwestora, pomimo naruszenia przez niego zakresu robót objętych zgłoszeniem z pominięciem słusznego interesu mieszkańców działki sąsiadującej. Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania zgodnie z przepisami. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ umorzył postępowanie a jednocześnie w uzasadnieniu merytorycznie stwierdził, że naruszenie robót objętych zgłoszeniem było naruszeniem nieistotnym. Przy takim stwierdzeniu nie było podstaw do umarzania postępowania. Nadto skarżący podali, że organ nie uzasadnił dlaczego w jego ocenie miało miejsce nieistotne naruszenie zakresu robót objętych zgłoszeniem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze podniósł, że zmniejszenie wymiarów w rzucie poziomym przedmiotowego obiektu z 1,70 x 5,80 m wskazanych w zgłoszeniu do wymiarów 1,1 x 4,20 m, w żadnej mierze nie narusza słusznego interesu skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarzuty i argumenty skargi nie podważają legalności zaskarżonej decyzji. Zgodnie z przepisem art. 84 ust. 1 prawa budowlanego, do zadań organów nadzoru budowlanego należy m.in. kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego, a także działania organów administracji architektoniczno- budowlanej. Kontroli przestrzegania przepisów prawa budowlanego organy nadzoru dokonują w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego. Jeżeli wyniki prowadzonej kontroli, w ramach wszczętego postępowania administracyjnego, dają podstawy do ingerencji, wówczas organy wydają stosowny, przewidziany przepisami prawa budowlanego, akt administracyjny – decyzję lub postanowienie – nakazujący lub zakazujący określonych zachowań. Jeżeli prowadzone postępowanie kontrolno- nadzorcze nie daje podstaw do merytorycznych rozstrzygnięć organu nadzoru budowlanego, wówczas postępowanie – jako bezprzedmiotowe – podlega umorzeniu. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący zawiadomili organ o budowie, przez właścicieli działek sąsiednich, dwu wiat na działkach nr [...] i nr [...] położonych w miejscowości kol. Dz., żądając nakazania ich rozbiórki przez inwestorów. Organ nadzoru budowlanego, prowadząc stosowne postępowanie administracyjne, ustalił, iż wiata na działce nr [...] została wykonana bez wymaganego prawem zgłoszenia, dlatego też wydał postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, zobowiązując jednocześnie inwestora do przedłożenia odpowiednich dokumentów. Postępowanie dotyczące budowy wiaty na działce nr [...] organ umorzył; decyzja o umorzeniu postępowania została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Decyzja ta jest przedmiotem rozpoznawanej skargi. Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie wykonania wiaty na działce nr [...] jest zasadna i zgodna z prawem, albowiem organy nadzoru prawidłowo ustaliły i oceniły, iż wiata ta została wzniesiona z zachowaniem wymogów prawa budowlanego. Wiata została zbudowana na podstawie zgłoszenia Staroście Powiatowemu w B. budowy stołu biesiadnego – wiatki. Starosta nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia, dlatego też zgłoszenie to jest prawnie skuteczne, nawet w sytuacji braku niektórych elementów opisu zgłaszanego obiektu budowlanego (wysokość projektowanej wiaty możliwa jest do ustalenia na podstawie rysunku obiektu budowlanego zamieszczonego w zgłoszeniu). Wiata została zbudowana w terminie określonym w przepisie art. 30 ust. 5 prawa budowlanego; w miejscu, które odpowiada usytuowaniu zaznaczonemu na szkicu sytuacyjnym dołączonym do zgłoszenia, dlatego też nie może być mowy o samowoli budowlanej. Okoliczność, iż wybudowana wiata rozmiarami swoimi odbiega od wymiarów określonych w zgłoszeniu (1,7m x 5,8m), a mianowicie jest mniejsza (1,1m x 4,2m) niż w zgłoszeniu, trafnie została uznana przez organ nadzoru budowlanego za nieistotne naruszenie zakresu robót objętych zgłoszeniem. Przepis art. 36 "a" ust. 1 oraz ust. 5 prawa budowlanego rozróżnia "istotne" oraz "nieistotne" odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, rozróżnienie to ma także zastosowanie przy instytucji zgłoszenia. Dlatego też zmniejszenie wymiarów zewnętrznych zgłoszonego obiektu budowlanego należy zaliczyć do nieistotnego odstąpienia od warunków zgłoszenia. Wybudowana wiata nie jest budynkiem w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 2 prawa budowlanego, dlatego też gdy chodzi o usytuowanie wiaty nie jest ono przedmiotem regulacji rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.). W szczególności do usytuowania wiaty nie znajdują zastosowania odległości sytuowania budynków na działce budowlanej od granicy z sąsiednią działką budowlaną, określone w §12 w/w rozporządzenia. Okoliczność usytuowania wiaty w odległości 1,10 m od ogrodzenia działki sąsiedniej nie może zatem stanowić podstawy do interwencji organu nadzoru budowlanego w trybie postępowania administracyjnego. Organ nadzoru jako organ administracji publicznej może bowiem ingerować w kwestie usytuowania obiektów budowlanych, jedynie w sytuacji naruszenia przepisów prawa publicznego. Jeżeli – według skarżących – usytuowanie wiaty narusza ich uprawnienia właścicielskie, mogą domagać się ich ochrony na podstawie przepisów prawa cywilnego, a w szczególności przepisu art. 144 k.c. regulującego tzw. prawa sąsiedzkie. Mając na uwadze powyższe rozważania Sad skargę – jako bezzasadna – oddalił, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).